Slotwoord Politieke Ledenraad

Door Lilianne Ploumen op 25 september 2010 Delen  

Uitgeschreven tekst video:

‘Een korte afsluiting, want we moeten namelijk allemaal dadelijk de straat
op. Niet naar de Love and Marriage beurs, zoals Job suggereerde, maar de straat
op.

Velen van ons partijgenoten zijn in de plekken waar wij vandaan komen
vanochtend al van deur tot deur gegaan om van mensen te horen wat hun zorgen
zijn, waar ze tegenaan lopen in hun werk, waar ze zelf geen oplossing voor
kunnen bedenken; wat ze nodig hebben van ons.

En wij gaan dat straks ook doen. We gaan met een aantal mensen die hier ook
zijn door naar Oss. Om daar te praten onder andere met werknemers van Organon.
Om daar te praten met onze eigen PvdA-mensen daar, die een belangrijke rol
spelen in samen met de werknemers van Organon te bekijken hoe kunnen we nu op
een verantwoorde manier verder. Hoe zorgen we nu dat werkgelegenheid op peil
blijft, duurzaam blijft, kwalitatief hoogwaardig blijft.

Ik zie een aantal van u daar ongetwijfeld en van alle anderen hoop ik dat u
niet alleen de ochtend aan de idealen van onze partij wil besteden, maar ook nog
de rest van de dag. En dan mag u mij de schuld geven als u daardoor thuis in
grote moeilijkheden komt.

Het land staat er niet goed voor. We hebben al een formatie die al meer dan
honderd dagen duurt. Een formatie die erop lijkt uit te komen dat we een rechts
kabinet krijgen, een rechts minderheidskabinet. Een kabinet dat plannen lijkt te
hebben en plannen gaat uitvoeren die indruisen tegen waar wij, de Partij van de
Arbeid, voor staan. Om maar ’s een paar te noemen. Onze Mark Rutte, de beoogde
premier van dat kabinet – overigens moet hij daar nog wel een paar lesjes leren,
zou ik zeggen van anderen, want voorlopig voelt hij helemaal niet als iemand die
een premier van ons allemaal kan worden – iemand die zegt dat hij bezig is met
een akkoord waar rechts Nederland zich de vingers bij af kan likken.

Ik heb nog wel een weg te gaan voor ik die persoon zie als de premier. Ik lik
mijn vingers alleen maar af bij een slagroomtaart, en dat ook maar heel erg
weinig. En zeker niet bij bezuinigen van 18 mld. En mind you, ook even tegen
Wouter Koning, het is helemaal niet het CPB die heeft bedacht dat het 18 miljard
moet zijn. Sterker nog, het CPB, net als andere vooraanstaande economen, houdt
zijn hart af en toe vast, bij die 18 miljard in 2015.

Want is het niet zo, zoals wij in de campagne steeds gezegd hebben, dat
natuurlijk moet er bezuinigd worden, maar er moet ook hervormd worden, er moet
geïnvesteerd worden. En met zulke ingrijpende bezuinigingen maak je het broze
herstel in de economie maak je misschien eigenlijk alleen nog maar kapot. En om
even nog maar niet te spreken over wat het doet in de levens van mensen.

Nogmaals, wij zijn een heel verantwoordelijke partij. Toen wij aanzaten aan
die informatietafel waren wij ons er zeer van bewust dat er bezuinigd zou moeten
worden, dat staat ook in ons partijprogramma. Maar wij staan voor eerlijke
bezuinigingen. 18 miljard bezuinigen zonder lastenverzwaring. Zonder in te
grijpen op de oneerlijke subsidieverstrekking aan rijke woningbezitters -ik zeg
het maar even recht voor zijn raap. Zonder iets te doen aan de eeuwige stilstand
op de wegen in het land, op een manier die duurzaam is, die ook voor het milieu
verantwoord is. Dat konden wij niet voor onze rekening nemen, dat gaat de VVD
wel doen. En met alle aardige woorden die er hier vandaag gesproken zijn over
het CDA, het CDA gaat dat ook doen.

Dus, er valt nog wel een wereld te winnen de komende jaren. En niet alleen
voor Rutte, die inderdaad ervoor moet zorgen, A dat er een kabinet komt en B dat
hij de premier van ons allemaal wordt. Maar ook voor ons allemaal om te laten
zien dat er een andere manier is, om samen met alle burgers van Nederland die
bezuinigingsopgave, die hervormingsopgave, in te gaan. Dat doe je niet door hard
in te grijpen op de kinderopvang. Dat doe je niet door hard in te grijpen op
veiligheid, op leraren, op de WSW. Dat doe je door eerlijk te delen. Daar staan
wij voor. Want wij zijn de partij, ik zeg het nog maar eens, maar het is een
beetje preken voor de bekeerden, maar toch nog maar eens een keer: wij zijn de
partij die wil dat álle mensen in álle vrijheid álle kansen krijgen die ze
verdienen.

Daar gaan wij vandaag de straat voor op. Daar werkt u aan in uw raad, in uw
gewest, in uw afdeling, en daar werkt Job en zijn fractie aan in Den Haag. We
hebben elkaar nodig, het worden barre tijden, maar laat ons dat ideaal nooit uit
het oog verliezen. Dank u wel dat u er was, dank u wel dat u er volgende keer
weer bent.’

Delen: