Partijvoorzittersverkiezing 2021

Partijvoorzittersverkiezing 2021

Op deze pagina vind je alles over de verkiezing van de nieuwe partijvoorzitter van de PvdA.

De kandidaten voor het voorzitterschap van de Partij van de Arbeid zijn bekend!

Op vrijdag 1 oktober wordt bekend welke kandidaat door de leden van de PvdA is verkozen als nieuwe voorzitter. Op deze pagina vind je alles over alle kandidaten, de stemprocedure, wanneer de debatten zijn en hoe jij deze kunt bijwonen of terugkijken.

De planning en de kandidaten

De voorzitter wordt gekozen door de leden van de PvdA via een ledenraadpleging.

Leden worden per mail uitgenodigd om hun stem uit te brengen. Er worden ook verschillende debatten georganiseerd waarin kandidaten hun plannen kunnen delen. Onderstaand vind je de landelijke georganiseerde voorzittersdebatten, overige debatten vind je in de activiteitenkaart.

Planning

  • Zondag 12 september - landelijk voorzittersdebat in Eindhoven - Kijk terug
  • Maandag 13 september - landelijk voorzittersdebat in Leiden - Kijk terug
  • Woensdag15 september - landelijk voorzittersdebat: Apeldoorn - Kijk terug
  • Woensdag 15 september - donderdag 30 september 12.00 uur: Ledenraadpleging voorzitter PvdA
  • Vrijdag 1 oktober: bekendmaking uitslag voorzittersverkiezing
  • Zaterdag 2 oktober: Politieke ledenraad/congres, benoeming nieuwe voorzitter.

Stellingen

Alle acht kandidaten hebben verschillende stellingen ingebracht en aan elkaar voorgelegd. Zo kan jij een beter inzicht krijgen in wat ze belangrijk vinden en waar zij staan op verschillende onderwerpen. Hier vind je hun stellingen en antwoorden.

Niet campagnetrucjes, maar terug naar de inhoud zorgt ervoor dat we weer verkiezingen gaan winnen.

Hieronder lees je de reacties van de verschillende kandidaten.

Tuurlijk moet de politieke inhoud goed zijn. De hamvraag is: wat en hoe dan? Want we zijn inhoudelijk. Ons verkiezingsprogramma was drie keer zo lang als die van de SP. Onze kamerbijdragen zijn constructief. We worden geroemd om onze bestuurders. Aan “inhoud” geen gebrek.

Wel dienen we progressiever te zijn. En: meer kleur en feller inzetten op kernthema’s zoals klimaat, onderwijs, cultuur en volkshuisvesting. Dit zijn thema’s die voor jong en oud van groot belang zijn. Wij zijn helaas te onherkenbaar, terwijl we juist vanuit onze waarden zo’n sterk geluid op deze thema’s kunnen laten horen!

Tenslotte is het onzin om te doen alsof vorm er niet toe doet. Net als persoonlijkheid en leiderschap. Dat afdoen als “campagnetrucjes” is flauw. De beste leraar was niet per se de leraar die het meeste wist – maar juist de leraar die je wist te boeien en die er voor je was.

Voor echte, geloofwaardige verandering in onze partij kies je een geloofwaardige voorzitter, die echt linksom gaat en tegenspraak omarmt.

Hieronder lees je de reacties van de verschillende kandidaten.

Het is aan de leden om te bepalen wie of wat geloofwaardig is.

De partijvoorzitter speelt een belangrijke rol bij het bewaken en eventueel wijzigen van de koers van de partij. De partijvoorzitter kan zich niet als manager uitsluitend richten op bedrijfsvoering en het blussen van brandjes. Je hebt je te verhouden tot onze hele partij en de koers – en dat kan alleen als je stevig in je schoenen staat en zelf ook beschikt over heldere en duidelijke idealen. Mijn idealen zijn van links-progressieve snit.

Tegenspraak - en tegenmacht - moeten we vieren en juist ook organiseren binnen en buiten onze partij. Wrijving maakt immers glans. Die wrijving moet echter worden gedoseerd en goed worden getimed. We zijn te laat als we nog eens moeten beginnen met praten en nadenken over wat we vinden van een nieuwe designerdrug als ze er al over debatteren in de Tweede Kamer.

Het initiatief voor, en de verkenning naar, linkse samenwerking moet bij de partij liggen en niet bij de fractie, om te voorkomen dat tegenstanders van fuseren met GroenLinks mogelijk de partij de rug toekeren.

Hieronder lees je de reacties van de verschillende kandidaten.

Een zorgvuldig proces richting een eventuele fusie met GroenLinks is cruciaal. Zeker om tegenstanders de ruimte te geven. De leden zijn leidend.

De stelling suggereert echter een werkelijkheid waarin de leden dat nu niet zijn. Terwijl congressen en ledenraden al jaren resoluties aannemen die pleiten voor nauwere samenwerking. Zo heb ik op de politieke ledenraad van 28 augustus twee Roodgroene moties ingediend. De motie “Fractiefusie” is aangenomen met 75% van de stemmen bij een hoge opkomst. De fractie heeft dus een stevig mandaat om een fractiefusie te onderzoeken en indien wenselijk door te voeren.

Tenslotte: kijk naar de staat van de partij. Met pappen en nathouden gaan we het echt niet redden. Dan lopen we maar het risico dat we gaandeweg een paar leden verliezen. Als initiatiefnemer van het Roodgroene Manifest ken ik duizenden mensen die juist lid zouden worden van een sterke Roodgroene beweging.

Om meer (jonge)mensen aan de partij te binden, moet de partij een warmere en meer uitnodigende uitstraling krijgen, zowel naar de leden toe als naar buiten.

Hieronder lees je reacties van de kandidaten.

Soms hebben we inderdaad het imago van een vechtpartij. Van een club waar regelmatig de messen worden geslepen. Dat moet over zijn. Geen moties over personen. Iedereen die een partijgenoot afvalt op iets anders dan de inhoud krijgt een belletje.

Maar laat er geen misverstand over zijn: jongeren knappen vooral op ons af omdat we inhoudelijk onherkenbaar zijn op thema’s als klimaat en onderwijs. Ze vinden ons eerder te stoffig dan spannend. Eerder saai dan koud.

Mijn generatie wordt niet lid van een politieke partij omdat het gezellig is. We worden actief omdat we dingen stuk zien gaan. Omdat we boos zijn. Of omdat we anderen willen helpen.

Ik ben helemaal voor een fijne club met gezonde en volwassen omgangsvormen. Maar voor echte verjonging en verbreding onder onze kiezers en leden moet we inhoudelijk keihard vechten voor op hen relevante thema’s.

De partijvoorzitter heeft de zware taak om de partij weer op te bouwen en dit is alleen mogelijk met een fulltime aanstelling. Parttime kan dus niet.

Hieronder lees je de reacties van de kandidaten.

Helemaal mee eens met de stelling.

Er is werk aan de winkel en dat vraagt om volledige beschikbaarheid. Als de leden mij kiezen zeg ik mijn baan op en leg ik al mijn nevenfuncties neer. Ik vind dat de leden dat mogen verwachten van alle kandidaten.

Mij zul je dus niet horen over “poten in de klei houden” of “voeling met de maatschappij houden”. Dat is integraal onderdeel van de functie en daar heb ik geen andere functie voor nodig.

Ook kun je van mij verwachten dat ik een tijd van “jobhoppende ministers” mijn termijn vol zal maken. Dat mes snijdt aan twee kanten. Wij zetten als partij onze mensen vaker bij het grofvuil dan de KNVB. Wat mij betreft is dat afgelopen. Gedoe in de krant of niet. Kiest de partij mij? Dan heb ik een mandaat voor vier jaar. Of korter: als we met GroenLinks fuseren.

Diversiteit moet je doen.

Hieronder lees je de reacties van de kandidaten.

Het is 2021. En toch moet er vaak nog worden uitgelegd waarom het belangrijk is dat we inclusief zijn en ruimte geven aan diverse groepen mensen en individuen. Verscheidenheid in mensen en in opvattingen is essentieel voor onze partij. We moeten ons inzetten voor kansengelijkheid buiten maar ook zeker binnen onze partij. In de regel bestaat 70% van de aanmeldingen voor wat dan ook binnen de partij uit witte theoretisch-geschoolde mannen. Er is dus werk aan de winkel.

Concreet wil ik: 1. Samen met de Rooie Vrouwen, het netwerk Diversiteit en het Roze Netwerk, een actiecommissie Diversiteit & Inclusie opzetten en haar aanbevelingen ook daadwerkelijk opvolgen. 2. Jaarlijks basistrainingen Diversiteit & Inclusie in de Praktijk voor onze bestuurders/politici organiseren. 3. Het gesprek in onze partij faciliteren en aanwakkeren op interactieve Ledendag-sessies. 4. Actief inzetten op het organiseren van ledenwervingsacties op MBO’s. 5.Heldere, gelijkwaardige en begrijpelijke taal spreken en schrijven.

Onze ledendemocratie moet sterker.

Hieronder lees je de reacties van de kandidaten.

Zeker gedurende corona zijn onze ledenbijeenkomsten verworden tot applausmachines. Handjevol amendementen op het programma; geen wijzigingen op de lijst. Diverse partijen doen dat democratischer.

Op de politieke ledenraad vorige maand konden we eindelijk met elkaar in gesprek. Glas halfvol: wij hebben ledendemocratie. Glas halfleeg: de ledenraad oogde rommelig en een hoop leden konden hun ei niet kwijt.

Wat uitgangspunten: Het mag schuren op de inhoud. Geen destructieve moties over personen. We organiseren themacongressen. We formuleren weer inhoudelijk stevige visies op “brandende kwesties”. Naast pre-advies op moties van bestuur/fractie komt ook een pre-advies van experts.

Tijdens campagnetijd kan het verleidelijk zijn om de leden naar de mond te praten. Ik vind echter dat we de rollen zuiver moeten houden. Als partijvoorzitter moet je soms aan het jasje trekken van politici – maar zij verdienen ons vertrouwen. Het mandaat om Kamerleden te controleren moeten wij als leden immers delen met de kiezer.

De partij moet ervoor zorgen dat veel meer jongeren betrokken worden bij beslissingen die over hun toekomst gaan.

Hieronder lees je de reacties van de verschillende kandidaten.

Als kandidaten kunnen we het pijnloos “eens” zijn met deze stelling. Of flauw reageren met een “we moeten naar iedereen luisteren.”

Maar de crux zit hem in macht. Willen we jongeren ook echt macht geven? Willen we ook naar jongeren luisteren? Willen we jongeren op betekenisvolle plekken in de partij zetten?

Bij elke formatie – ook als de PvdA daaraan meedeed – wordt de onderwijsbegroting structureel geofferd. Wij hebben nota bene het leenstelsel ingevoerd. Op klimaat zijn we vooral in Brussel sterk. Veel jongeren wonen bij hun ouders omdat een eigen dak boven het hoofd onbetaalbaar is geworden. Voor “betrekken” pas ik.

We moeten ons als sociaaldemocraten opnieuw uitvinden, met een nieuwe sociaaldemocratische agenda vol met gedurfde ideeën.

Lees hieronder de reacties van de verschillende kandidaten.

Ik heb geen flauw idee wat “ons opnieuw uitvinden” betekent. Ik hou wel van gedurfde ideeën. Ben ik graag bij! Zeker als zo’n idee een fusie met GroenLinks is. Of gedurfde links-progressieve politiek.

Een goede voorzitter vraagt dagelijks de mening van de leden over actuele politieke onderwerpen.

Hieronder lees je de reacties van de kandidaten.

Een beetje voorzitter praat dagelijks met tientallen leden. Met politici, bestuurders en medewerkers. Met actieve en minder actieve leden. Met kleine en grote afdelingen. Gewesten en netwerken. Met andere clubs zoals GroenLinks, de SP en de vakbonden en milieuorganisaties. Je praat wat af. En uiteraard gaat het dan ook over politiek.
Nu vermoed ik dat deze stelling is ingestoken door een andere kandidaat om een app voor te stellen die leden dagelijks vraagt om hun mening. Ik ben daar niet zo enthousiast over: er zijn talloze voorbeelden van dit soort apps die door niemand wordt gebruikt. Een kleine harde kern heeft er dan lol van, de rest niet.
Laten we beginnen met de bestaande communicatiekanalen beter te gebruiken – en zorgen dat leden laagdrempelig contact op kunnen nemen met de partij. Concreet zal ik zelf wekelijks twee uur spreekuur houden. Virtueel en op locatie. Toegankelijk voor iedereen.

De PvdA moet de rode veren weer terug halen: de nieuwe voorzitter moet in de eerste periode van vier jaar onze idealen weer boven water halen.

Hieronder lees je de reacties van de verschillende kandidaten.

De stelling doet voorkomen alsof onze idealen zijn verdronken. Daar ben ik het gepassioneerd mee oneens.

Onze idealen zitten diep verankerd in onze vezels. In onze mensen. In onze leden. In onze bondgenoten. Nationaal en internationaal.
Die idealen zijn tijdloos.

Waar het aan scheelt is het vertalen van onze idealen en waarden naar concrete en actuele vraagstukken. Wat betekenen onze waarden voor hoe we als partij zijn georganiseerd? Wat betekent dat voor een eventuele fusie. Hoe verhouden onze idealen zich tot de ontvouwende klimaatramp? Durven we kleur te bekennen op sociaal-culturele thema’s? Of blijven we naar onze schoenen kijken?
De vertaling van onze idealen naar concrete voorstellen maken we nu eigenlijk alleen in onze verkiezingsprogramma’s. Terwijl we dat structureel zouden moeten doen. En ook voor losse vraagstukken. Daarom pleit ik voor het afstoffen van onze aanpak voor “brandende kwesties” en deze terug te brengen voor actuele thema’s.

De partijorganisatie en de vereniging moeten grondig gemoderniseerd worden.

Hieronder lees je de reacties van de kandidaten

Concrete partijvernieuwing is noodzakelijk. Over de gehele lijn zijn we georganiseerd alsof we een partij zijn met 100.000 leden en 100 medewerkers. Dit zie je terug in de verouderde structuur en in oeverloze vergaderingen. We zadelen onze afdelingen op met onnodige bureaucratie. Veel gewesten lopen niet lekker. Niemand kan mij de toegevoegde waarde van de verenigingsraad uitleggen.
Capaciteit is een probleem – terwijl er zoveel onbenut potentieel zit bij onze leden. Qua kennis en ervaring. Qua tijd. En qua geld. Onze leden doen graag wat voor de partij – maar je moet het hen wel concreet en gericht vragen.

Onze organisatie moet daarom op de schop volgens de volgende vuistregels: 1. We focussen op actie en beweging. 2. We maken procedures zo simpel mogelijk. 3. Professioneel wanneer het moet; amateuristisch als het kan. 4. We mobiliseren vrijwilligers om te helpen met het organiseren van dingen: van klein tot groot.

De partijvoorzitter moet de partij op een strategisch veel meer aanvallende koers brengen.

Hieronder lees je de reacties van de verschillende kandidaten.

Ik denk dat met mij veel leden vinden dat we als partij soms te reactief zijn geweest. We zouden proactiever ons eigen verhaal moeten vertellen. Maar we moeten strategie niet verwarren met de waan van de dag en de rol van partijvoorzitter niet met die van fractievoorzitter.

De partijvoorzitter is verantwoordelijk voor de koers op de langere termijn. In teamverband heb je soms een rol te spelen in slim reageren en inspelen op de politieke actualiteit. Maar je moet niet elke dag het veld op willen rennen om mee te gaan voetballen. Dat zal ik als partijvoorzitter dan zeker ook niet doen.

Wel zal ik bouwen aan een vernieuwde partijorganisatie. Aan het betrekken en opleiden van lokale en nationale talenten van alle leeftijden. Aan een krachtig campagneapparaat. En aan een magazijn aan ideeën en verhalen waarmee onze politici onze samenleving socialer, inclusiever en groener kunnen maken.

Het goed organiseren van de partij is nu belangrijker dan ons verhaal goed te kunnen vertellen.

Hieronder lees je de reacties van de verschillende kandidaten.

Met het grote verlies aan zetels in 2017 verloren we veel subsidie. Belangrijke ondersteuning is toen wegbezuinigd. Toch probeert het partijbureau dagelijks nog steeds honderd ballen tegelijkertijd in de lucht te houden. Ze lopen zich het vuur uit de sloffen.

De situatie nu vraagt om het maken van heldere keuzes en het stellen van prioriteiten. Om slimmer organiseren. Als voormalig projectmanager bij organisaties als Unilever en ING neem ik waardevolle ervaring mee om dat te doen.

Er is daarbij geen tegenstelling tussen een goede organisatie en ons verhaal. We hebben een sterke organisatie nodig om ons verhaal goed te kunnen vertellen. Zo werd het campagne-apparaat van de Partij van de Arbeid dertig jaar geleden alom gerespecteerd en gevreesd. Het gevolg van onvoldoende prioriteit en ruim tien jaar aan ondermaatse campagnes en organisatie is dat we bijvoorbeeld qua online aanwezigheid flink achterlopen op onze politieke concurrenten. Dat kan en moet beter.