Werk, werk, werk

Werk, werk, werk

Door Job Cohen op 14 januari 2012 Delen  

Banen, banen, banen. De PvdA wil opkomen al die goedwillende mensen die
willen werken voor hun brood of willen bijdragen aan de samenleving. Een land
waarin de kans op een huis, een baan, een goede school voor de kinderen voor
iedereen is weggelegd.

De oplossing van armoede is niet armoede ontkennen. De oplossing is werk,
werk, werk. Dat zei ik zojuist in mijn toespraak op de manifestatie
Een Ander
Nederland
.

Hieronder de toespraak zoals uitgesproken op 14 januari in Nijmegen:

(Gesproken woord geldt)

Vrienden,

We zijn hier vandaag bij elkaar omdat we staan voor een Ander Nederland. Wij
willen een land waarin mensen vooruit komen. Meer banen voor meer mensen. Met
een sterke economie én een sterke samenleving. Maar dan moet het anders. Want nu
betekent 2012 minder banen voor minder mensen. Een economie die krimpt en
kaalslag in zorg en onderwijs.

Nederland heeft een veel mooiere toekomst in zich. Onze geschiedenis bewijst
het. Een glimp van dat andere Nederland, van óns Nederland, zagen we vorige
week.

Toen de dijken in Groningen leken door te breken waren we onszelf. Dorpen
werden razendsnel geëvacueerd. Onze slimste koppen waren ter plekke om
oplossingen te bedenken. Met een balgstuw werd het water tegengehouden, en
mensen in nood werden snel en professioneel geholpen door het leger, de politie
en de brandweer. Kortom: de overheid was er en trad op.

Maar niet alleen de overheid. Bijna niemand hoefde te slapen in de in
allerijl geschikt gemaakte gymzaal in Ten Boer. De stretchers bleven leeg. Niet
omdat er geen behoefte was aan een slaapplek, maar omdat mensen in de omgeving
zelf evacués opvingen. Gewoon thuis, met een extra bed en een kop soep. Het
wassende water had de solidariteit in mensen wakker gekust.

Nu staat Nederland een ander soort watersnood te wachten. Krimpende economie,
massawerkloosheid, afgeschreven jongeren. Wat doet de regering? Wat doet onze
premier? Hij staat erbij en hij lacht.

Banen, banen, banen. De PvdA wil opkomen al die goedwillende mensen die
willen werken voor hun brood of willen bijdragen aan de samenleving. Een land
waarin de kans op een huis, een baan, een goede school voor de kinderen voor
iedereen is weggelegd.

De oplossing van armoede is niet armoede ontkennen. De oplossing is werk,
werk, werk.
De oplossing voor de schuldencrisis is niet schrapen bij de armen. De oplossing
is hervormen, vergroenen, verdelen en investeren in werk.

Met Groenlinks en de SP komen we met voorstellen die precies dat doen. Een
oplossing bieden waar honderdduizenden Nederlanders wat aan hebben. Harde
bescherming van bestaande banen. Actiever stimuleren om mensen in dienst te
nemen die het nu niet redden. En  investeren in de economie wat extra banen
oplevert in bouw, energie, zorg en MKB.

Ze zeggen dat er geen armoede is in Nederland.
Ze zeggen dat PGB-ers de boel belazeren.
Ze zeggen dat de markt ons beter maakt.
Niet de hebzucht aan de top is het probleem, maar de gehandicapte kinderen.

Niet de villabezitters moeten betalen, zeggen ze, maar de sociale huurders.

Niet de bankiers moeten inleveren, maar de agenten, de onderwijzers en de
verpleegsters.

We weten dat het anders kan en we vinden dat het anders moet. Natuurlijk. Het
land wordt niet bestuurd in de Vereeniging in Nijmegen. De oppositie kan het
kabinet niet naar huis sturen. Ze zullen ons weglachen, ze zullen als altijd
zeggen dat er geen alternatief is voor de huidige koers: met 130 per uur het
water in.

Maar als we buiten de politiek kijken:
Geef mij maar de kracht van de man die werkt in een sociale werkplaats.
Geef mij de trots van een jongere in zijn eerste baan..
Geef mij de eigenwaarde van een gehandicapte die met een pgb zelf blijft
beschikken over zijn leven.
Als we opkomen voor wie we eigenlijk zijn. Dat kleine land onder die bewolkte
hemel. Waar de strijd tegen het water nooit definitief gestreden is.

Als we massaal duidelijk maken dat we dit niet langer accepteren. Dat de
grote meerderheid van de Nederlanders liever kiest voor werk, voor goede
scholen, voor fatsoenlijke zorg. Dat we onze medeburgers die zorg nodig hebben
niet langer laten beschimpen. Dat we niet langer accepteren dat de graaiende top
gespaard wordt terwijl de huurders bloeden. Dat dit geen land is waar bezuinigd
wordt op kinderen met een handicap.
Als we de toekomst van ons land weer gaan bepalen.
Als we ophouden naar beurskoersen en speculanten te staren alsof dat
belangrijker is dan de waarde van wat we delen.
Als we aanvaarden dat onze gedeelde welvaart groter kan zijn dan de individuele
rijkdom van sommigen.
Als we met duizenden zachte stemmen laten horen wat ons rechtens toekomt.
Als het oorverdovend lawaai van de redelijke belangen van miljoenen Nederlanders
zal klinken in Den Haag tot de ramen van het Binnenhof barsten in hun
sponningen.
Ja dan. Dan kan geen lachende premier ons negeren.
Dan kan geen minderheidskabinet regeren.
Dan kan niemand ons afhouden van een ander, beter Nederland.

Delen:

Een verbonden samenleving

Eerlijke spelregels zijn nodig. Zodat grote bedrijven netjes belasting betalen, net als de bakker op de hoek. Zodat we uitbuiting van werknemers aanpakken. En zodat we minder schreeuwen en beter naar elkaar luisteren.

Lees ons verkiezingsprogramma