Vrijzinnig en streng

Vrijzinnig en streng

Door De Redactie op 12 april 2013 Delen  

Bekendheid kreeg Myrthe Hilkens met de publicatie van haar boek McSex, waarin ze ‘pornoficatie van de samenleving’ ter discussie stelde. Inmiddels is ze namens de PvdA lid van de Tweede Kamer en zit ze in het fractiebestuur. Een profiel door Jan Schuurman Hess, dat eerder in ledenblad Rood (pdf) verscheen.

Onlangs werd Myrthe Hilkens (34) belaagd door de media, omdat zij tijdens een reces met haar collega van de ChristenUnie een studiereis maakte naar Stockholm. Daar wilden beide Kamerleden kennis nemen van het Zweedse prostitutiebeleid, waarin de prostituant strafbaar is en niet de prostituee. In de PvdA-fractie is Hilkens – ex-journaliste onder andere voor dagblad De Pers – woordvoerder op het terrein van drugs, alcohol en tabaksbeleid, prostitutie, mensenhandel, huiselijk geweld en zedendelicten. Dat zij die portefeuille kreeg, is niet zo verwonderlijk. Ze werd in 2008 landelijk bekend met de publicatie van haar boek McSex, waarin ze de ‘pornoficatie van de samenleving’ ter discussie stelde. Wat velen verraste, was dat een hoogopgeleide, vrijzinnige vrouw van nog geen dertig afrekende met de uitwassen van een door commercie beheerste ‘seksuele platheid’.

School voor Journalistiek
Haar politieke opvattingen worden gevoed door een sterk moreel kompas, ontwikkeld tijdens haar studie aan de School voor Journalistiek in Tilburg. Daar werden tijdens haar favoriete lessen ‘religiekunde en filosofie’ aan de hand van specifieke muziekreligies in alle openheid onderzocht. Hilkens: ‘De docent, Ralf Bodelier, gebruikte ook muziek om de discussie en het denken over vraagstukken te stimuleren en te verdiepen. Met hem heb ik nog steeds contact. Hij stuurde me deze week nog een berichtje naar aanleiding van alle gedoe over mijn studiereis naar Zweden: “Als de storm woedt, blijf dan dicht bij jezelf en luister naar je kern.”’

Opvoeding
Die kern werd gevormd in haar jeugd. ‘Wij werden vrijzinnig en tegelijkertijd streng opgevoed,’ vertelt Hilkens. ‘Mijn moeder voedde ons op met de regel: wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet. Toen ik dertien was, scheidden mijn ouders. Na die scheiding hadden we het soms best krap thuis, maar gelukkig ging mijn moeder daar heel creatief mee om. We gingen eigenlijk nooit uit eten, maar als we daarover iets zeiden, dan reden we in mijn moeders verlengde ‘Eend’ naar de snackbar en kochten een zak frietjes. Achterin de auto dekten we de ‘tafel’ en zo waren we toch lekker uit eten. Met kerstmis mochten we kiezen tussen een biefstuk met champignons en tartaartjes en een filmpje huren. Nou dan kozen we natuurlijk tartaartjes en een filmpje huren. Mijn moeder was fan van Jesus Christ Superstar. Die keken we ook, eindeloos.’

Inspiratiebron
Niet alleen een ijkpunt maar ook een inspiratiebron is voor Hilkens het leven en werk van Aletta Jacobs, feministe uit de 19e eeuw. ‘In die tijd werd prostitutie gezien als een noodzaak voor man – nen. Zij zouden, zo was de algemene opvatting, naar believen seks moeten kunnen kopen in de preutse, Victoriaanse samenleving. Aletta Jacobs verafschuwde die opvatting. “Als dat Uwe meening is, zijt gij zedelijk verplicht Uwe dochters hiervoor ter beschikking te stellen,” zei Jacobs, die als eerste vrouw mocht studeren aan de universiteit en arts werd.’ Hilkens citeert met overgave en genoegen de woorden van haar negentiende eeuwse voorgangster. ‘Zij raakt hier echt de kern; niemand wil dat zijn dochter dag in dag uit al dan niet gedwongen seks heeft met dronkelappen, gewelddadige of vieze, vreemde mannen.’ Politieke keuzes kunnen volgens Myrthe niet zonder morele opvattingen. Zonder moraal in de politiek resteert een soort kille CPB-politiek. Er wordt altijd te gemakkelijk gekeken naar de cijfers van het Centraal Planbureau, het Sociaal Cultureel Planbureau en het Planbureau voor de Leefomgeving. Die rapporten zijn vaak bepalend voor beleidskaders en politieke keuzes. Zij kiest liever een andere koers: een samenleving die volledig gebaseerd is op het idee van economische groei, vliegt uit de bocht, denkt ze.

Tweede Kamer
Na de publicatie van haar spraakmakende boek McSex werd Hilkens door Lilianne Ploumen gevraagd om als ‘buitenstaander’ toe te treden tot de programmacommissie van het verkiezingsprogramma voor 2010. Het was de huidige minister van Financiën, Jeroen Dijsselbloem, die haar vroeg om zich te kandideren voor de Tweede Kamer. Als vervanger van Nebahat Albayrak en later Sharon Dijksma maakte zij vervolgens deel uit van de fractie; Dijsselbloem werd haar coach en politieke vader. Hij raadde haar aan om voldoende tijd te nemen voor en afstand te houden van de politieke actualiteit. Neem de tijd om een goed boek te lezen, zei hij, dat voorkomt dat je verdrinkt in de taal van de beleidsnota’s. Bij de jongste verkiezingen werd zij rechtstreeks in de fractie gekozen. Voorafgaand aan de dinsdagse fractievergadering komen de fractiebestuursleden Diederik Samsom, Martijn van Dam, Roos Vermeij, Jacques Monasch en Myrthe Hilkens bijeen. Dan nemen zij de politieke actualiteiten door, waarna de agenda van Hilkens zich volgens een vast patroon ontwikkelt: snelle lunch, vragenuurtje, regeling van de werkzaamheden, stemmingen…

Privé
Ze heeft, zegt ze, een enigszins chaotisch leven. Drie dagen per week is ze van ’s morgens vroeg tot ’s avonds laat in het gebouw van de Tweede Kamer aan het werk; op maandag, vrijdag of zaterdag is er vaak een werkbezoek of een andere verplichting. Op de momenten dat ze thuis is, geniet ze van haar dochter Feline (3) en haar zoontje Vasco (zeven maanden). Behalve voor haar gezin en het politieke werk leeft ze voor muziek. Aanvankelijk wilde ze zelfs naar het conservatorium, maar de angst dat iemand ooit tegen haar zou zeggen dat ze het niet kon, deed haar anders besluiten. Ze zong graag en speelde saxofoon. Haar liefde voor muziek brengt ze nu over op haar kinderen. ‘Feline gaat straks naar een muziekklas… lekker herrie maken. Dat is het begin,’ zegt ze. De muzikale voorkeuren van Hilkens zijn bepaald door de muziek die ze in haar jeugd hoorde. ‘Van Morrisson is mijn favoriet.’ Ook houdt ze van voetbal. ‘Vroeger hadden we een seizoenskaart voor NAC; nu ben ik meer into Ajax. En we kijken hier thuis graag naar VI. Die mannen… Gijp, Boskamp en Derksen. Hun humor is geweldig. Een keer, bij een concert van de gitarist Jonny Lang in Paradiso was ‘de Snor’ er ook. Het maakte mijn avond compleet. Geweldig, de Snor, van dichtbij.’

Delen: