Verkiezingen in Oekraïne: met het gezicht naar Europa

Verkiezingen in Oekraïne: met het gezicht naar Europa

Verkiezingen in Oekraïne: met het gezicht naar Europa

Door Marit Maij op 31 oktober 2015 Delen  

De lokale verkiezingen in de Oekraïne van zondag 25 oktober hebben de regering van Poroshenko niet in gevaar gebracht. In Kharkov en Odessa verloor het blok van Poroshenko, maar in veel andere steden en provincies won zijn blok zetels. De druk op de regering om vervroegd nationale verkiezingen uit te schrijven, is voorlopig weg. Poroshenko moet nu wel echt aan de slag om te leveren. Want de verkiezingen spreken ook teleurstelling met de regering uit. Slechts 46 procent van de stemgerechtigden kwam opdagen en vooral jongeren lieten het afweten. Zij willen en verwachten meer en snellere hervormingen van de regering.

Van 23 tot 26 oktober maakte ik deel uit van de verkiezingswaarnemingsmissie van de Raad van Europa in de Oekraïne. Ik was gestationeerd in Kiev en Lviv. Samen met mijn medewaarnemers constateerde ik dat de stembusgang rustig en transparant verliep. De nieuwe kieswet zorgde wel voor enige verwarring bij de kiezers. In de steden moesten zij drie keer stemmen: voor burgemeester, gemeenteraad en provincie (oblast). In de kleinere gemeenten zelfs vijf keer: voor de lokale burgemeester en gemeenteraad, voor de burgemeester en gemeenteraad van de stad en voor de provincie. De stembiljetten waren nieuw en sommige mensen bestudeerden ze eerst enige tijd of vroegen uitleg voordat zij gingen stemmen.

De nieuwe ingewikkelde kieswet heeft ook een dubbel kiesdrempelsysteem, voor de individuele kandidaat en voor de partij waartoe deze behoort. Door de veelheid verkiezingen en de ingewikkelde kiesdrempels duurde het een paar dagen voordat de uitslag bekend werd. De uitslag weerspiegelt de verdeeldheid in de Oekraïense politiek met een veelheid aan kandidaten met eigen lokale partijen, geheel opgehangen aan die kandidaten. Een recept voor machtsmisbruik en corruptie. In de aanloop naar de verkiezingen werd dat ook duidelijk. De campagne was veelal een individuele campagne met mooie beloftes en een campagne met beschuldigingen van omkoping en ondoorzichtige campagnefondsen. Ook ontbraken echte debatten en politieke discussies. Kandidaten richten zich direct tot de kiezer via hun eigen media.

Wij konden met de missie alleen de verkiezingen in het centrale en westelijke deel van de Oekraïne waarnemen. In het oosten, de provincies Lugansk en Donetsk waar de oorlog met de pro-Russische rebellen woedt, en in de door Rusland bezette Krim werd niet gestemd. De Oekraïense kiesraad kan in deze gebieden immers geen controle uitoefenen. In enkele steden grenzend aan het oorlogsgebied werden de verkiezingen geannuleerd en in Marioepol werden deze zelfs óp de verkiezingsdag geannuleerd.

In het westen van de Oekraïne kon ik met de missie constateren dat de bevolking zeer op Europa gericht is. Mensen willen hervormen en vooruit, minder macht voor oligarchen en de corruptie bestrijden, economische groei en openheid. Zij willen vooral niet dat de Oekraïne terugvalt in een Sovjetstijl bestuur of ondergeschikt raakt aan een bestuur vanuit Moskou. Deze mensen staan met het gezicht naar Europa en Poetin kan hun rug op.

De lokale verkiezingen in de Oekraïne van zondag 25 oktober hebben de regering van Poroshenko niet in gevaar gebracht. In Kharkov en Odessa verloor het blok van Poroshenko, maar in veel andere steden en provincies won zijn blok zetels. De druk op de regering om vervroegd nationale verkiezingen uit te schrijven is voorlopig weg. Poroshenko moet nu wel echt aan de slag om te leveren. Want De verkiezingen spreken ook teleurstelling met de regering uit. Slechts 46 procent van de stemgerechtigden kwam opdagen en vooral jongeren lieten het afweten. Zij willen en verwachten meer en snellere hervormingen van de regering.

Van 23 tot 26 oktober maakte ik deel uit van de verkiezingswaarnemingsmissie van de Raad van Europa in de Oekraïne. Ik was gestationeerd in Kiev en Lviv. Samen met mijn medewaarnemers constateerde ik dat de stembusgang rustig en transparant verliep. De nieuwe kieswet zorgde wel voor enige verwarring bij de kiezers. In de steden moesten zij drie keer stemmen: voor burgemeester, gemeenteraad en provincie (oblast). In de kleinere gemeenten zelfs vijf keer: voor de lokale burgemeester en gemeenteraad, voor de burgemeester en gemeenteraad van de stad en voor de provincie. De stembiljetten waren nieuw en sommige mensen bestudeerden ze eerst enige tijd of vroegen uitleg voordat zij gingen stemmen.

De nieuwe ingewikkelde kieswet heeft ook een dubbel kiesdrempelsysteem, voor de individuele kandidaat en voor de partij waartoe deze behoort. Door de veelheid verkiezingen en de ingewikkelde kiesdrempels duurde het een paar dagen voordat de uitslag bekend werd. De uitslag weerspiegelt de verdeeldheid in de Oekraïense politiek met een veelheid aan kandidaten met eigen lokale partijen, geheel opgehangen aan die kandidaten. Een recept voor machtsmisbruik en corruptie. In de aanloop naar de verkiezingen werd dat ook duidelijk. De campagne was veelal een individuele campagne met mooie beloftes en een campagne met beschuldigingen van omkoping en ondoorzichtige campagnefondsen. Ook ontbraken echte debatten en politieke discussies. Kandidaten richten zich direct tot de kiezer via hun eigen media.

Wij konden met de missie alleen de verkiezingen in het centrale en westelijke deel van de Oekraïne waarnemen. In het oosten, de provincies Lugansk en Donetsk waar de oorlog met de pro-Russische rebellen woedt, en in de door Rusland bezette Krim werd niet gestemd. De Oekraïense kiesraad kan in deze gebieden immers geen controle uitoefenen. In enkele steden grenzend aan het oorlogsgebied werden de verkiezingen geannuleerd en in Marioepol werden deze zelfs óp de verkiezingsdag geannuleerd.

In het westen van de Oekraïne kon ik met de missie constateren dat de bevolking zeer op Europa gericht is. Mensen willen hervormen en vooruit, minder macht voor oligarchen en de corruptie bestrijden, economische groei en openheid. Zij willen vooral niet dat de Oekraïne terugvalt in een Sovjetstijl bestuur of ondergeschikt raakt aan een bestuur vanuit Moskou. Deze mensen staan met het gezicht naar Europa en Putin kan hun rug op.

De lokale verkiezingen in de Oekraïne van zondag 25 oktober hebben de regering van Poroshenko niet in gevaar gebracht. In Kharkov en Odessa verloor het blok van Poroshenko, maar in veel andere steden en provincies won zijn blok zetels. De druk op de regering om vervroegd nationale verkiezingen uit te schrijven is voorlopig weg. Poroshenko moet nu wel echt aan de slag om te leveren. Want De verkiezingen spreken ook teleurstelling met de regering uit. Slechts 46 procent van de stemgerechtigden kwam opdagen en vooral jongeren lieten het afweten. Zij willen en verwachten meer en snellere hervormingen van de regering.

Van 23 tot 26 oktober maakte ik deel uit van de verkiezingswaarnemingsmissie van de Raad van Europa in de Oekraïne. Ik was gestationeerd in Kiev en Lviv. Samen met mijn medewaarnemers constateerde ik dat de stembusgang rustig en transparant verliep. De nieuwe kieswet zorgde wel voor enige verwarring bij de kiezers. In de steden moesten zij drie keer stemmen: voor burgemeester, gemeenteraad en provincie (oblast). In de kleinere gemeenten zelfs vijf keer: voor de lokale burgemeester en gemeenteraad, voor de burgemeester en gemeenteraad van de stad en voor de provincie. De stembiljetten waren nieuw en sommige mensen bestudeerden ze eerst enige tijd of vroegen uitleg voordat zij gingen stemmen.

De nieuwe ingewikkelde kieswet heeft ook een dubbel kiesdrempelsysteem, voor de individuele kandidaat en voor de partij waartoe deze behoort. Door de veelheid verkiezingen en de ingewikkelde kiesdrempels duurde het een paar dagen voordat de uitslag bekend werd. De uitslag weerspiegelt de verdeeldheid in de Oekraïense politiek met een veelheid aan kandidaten met eigen lokale partijen, geheel opgehangen aan die kandidaten. Een recept voor machtsmisbruik en corruptie. In de aanloop naar de verkiezingen werd dat ook duidelijk. De campagne was veelal een individuele campagne met mooie beloftes en een campagne met beschuldigingen van omkoping en ondoorzichtige campagnefondsen. Ook ontbraken echte debatten en politieke discussies. Kandidaten richten zich direct tot de kiezer via hun eigen media.

Wij konden met de missie alleen de verkiezingen in het centrale en westelijke deel van de Oekraïne waarnemen. In het oosten, de provincies Lugansk en Donetsk waar de oorlog met de pro-Russische rebellen woedt, en in de door Rusland bezette Krim werd niet gestemd. De Oekraïense kiesraad kan in deze gebieden immers geen controle uitoefenen. In enkele steden grenzend aan het oorlogsgebied werden de verkiezingen geannuleerd en in Marioepol werden deze zelfs óp de verkiezingsdag geannuleerd.

In het westen van de Oekraïne kon ik met de missie constateren dat de bevolking zeer op Europa gericht is. Mensen willen hervormen en vooruit, minder macht voor oligarchen en de corruptie bestrijden, economische groei en openheid. Zij willen vooral niet dat de Oekraïne terugvalt in een Sovjetstijl bestuur of ondergeschikt raakt aan een bestuur vanuit Moskou. Deze mensen staan met het gezicht naar Europa en Putin kan hun rug op.

Delen:

Een verbonden samenleving

Eerlijke spelregels zijn nodig. Zodat grote bedrijven netjes belasting betalen, net als de bakker op de hoek. Zodat we uitbuiting van werknemers aanpakken. En zodat we minder schreeuwen en beter naar elkaar luisteren.

Lees ons verkiezingsprogramma