Terug naar de kiezer?

Terug naar de kiezer?

We zijn nog niet van deze kredietcrisis af. Dat is de boodschap die dit
kabinet ons burgers de afgelopen tijd keer op keer voorhoudt. We zijn weliswaar
door de eerste en grootste problemen heen; de economie is weer op de weg omhoog,
de banken zijn gered en de Nederlandse spaarders hoeven niet te vrezen voor hun
spaargeld. Dat is voor een belangrijk deel te danken aan Wouter Bos en dit
kabinet.Maar daarvoor was het wel nodig om een groot aantal miljarden euro’s in
de economie en de financiële sector te pompen. En dat heeft grote gevolgen voor
de rijksbegroting.

Onder het motto ‘onafhankelijk en vrij, maar niet over de partij’ worden
op pvda.nl regelmatig columns gepubliceerd.

In Den Haag gonst het inmiddels van de geruchten over de brede
heroverwegingsoperatie die het Kabinet Balkenende IV in gang heeft gezet. Elk
departement moet met voorstellen komen om voor minimaal 20 procent structureel
te bezuinigen. Dat is 35 miljard euro!
Omgerekend naar Rotterdam circuleren er zelfs bedragen van 300 miljoen euro aan
bezuinigingen. Daar bovenop komt nog een verlaging van het politiebudget. Het is
erg zuur om te bedenken dat de Nederlandse burger hiermee moet opdraaien voor de
fouten van een stel overbetaalde bankiers, die hun werk blijkbaar niet goed
hebben gedaan.

Mijn stelling is dat de bezuinigingen niet ten koste mogen gaan van
belangrijke sociale verworvenheden die we mede dankzij de PvdA juist hebben
bereikt. Mijn PvdA staat voor principes als eerlijk delen en de sterkste
schouders dragen de zwaarste lasten. De aanpak van de achterstandswijken, de
veiligheid op straat, belangrijke werkgelegenheidsprojecten, goede zorg en
onderwijs; dat zijn belangrijke publieke voorzieningen die we niet mogen
afbreken. Juist in de grote steden zijn die van groot belang om de leefkwaliteit
te verbeteren.

Deze week sprong in het oog dat studenten op verschillende plaatsen in het
land protesteren tegen regeringsplannen om de prestatiebeurs te vervangen door
een sociaal leenstelsel. Groot gelijk hebben ze. Het is belangrijk om ons te
beseffen dat veel jongeren, en dan met name allochtone jongeren in Rotterdam,
veel moeite hebben met het aangaan van een lening voor een opleiding. Kinderen
uit gezinnen die het financieel minder goed hebben, maken niet zo makkelijk de
keuze om naar de universiteit of hogeschool te gaan, als dat betekent dat ze
tienduizenden euro’s moeten lenen. Als zoon van laagopgeleide ouders had ik de
keuze voor de universiteit waarschijnlijk niet gemaakt.

Daarom mijn oproep aan het kabinet: sluit in het kabinet geen halfbakken
compromis met elkaar, waar mensen die het ’t meeste nodig hebben de rekening
voor zullen betalen. Bezuinig niet op mensen, maar bijvoorbeeld wel op
straaljagers. Laten we lastenverzwaring voor de topinkomens ook niet uitsluiten.
De sterkste schouders moeten echt de zwaarste lasten dragen. Als we met het CDA
en de CU daar geen goed akkoord kunnen bereiken, ga ik liever terug naar de
kiezer.

Delen: