Eerlijk delen, eerlijk zijn en eerlijk doen

Eerlijk delen, eerlijk zijn en eerlijk doen

Door Lilianne Ploumen op 26 maart 2011 Delen  

Op onze Politieke
Ledenraad
in Utrecht vanmiddag heb ik aangegeven wat onze opdracht is de
komende tijd: alles op alles zetten om het kabinet te dwingen om eerlijke keuzes
te maken. Wij willen een politieke route naar een vrij land dat trots is op haar
beschaving, waar iedereen die mee wil doen, mee kán doen en dat vooruit wil in
de wereld. We willen het morgen beter doen dan vandaag, voor de pechvogels, voor
de harde werkers, voor elkaar. Eerlijk delen, eerlijk zijn en eerlijk doen. Die
politieke route lopen we niet alleen. Talloze mensen en maatschappelijke
organisaties lopen mee – net als gelijkgezinde, progressieve en linkse partijen.
In die samenwerking schuilt de sleutel tot succes. Klik op ‘lees verder’ onder
de video voor mijn
volledige speech (pdf)
.

Partijgenoten,
Hartelijk welkom op de Politieke Ledenraad! En dank dat u wederom met zovelen
naar Utrecht bent gekomen om vandaag terug te blikken op de afgelopen
verkiezingen voor de Provinciale Staten. Daar gaan we namelijk zo mee beginnen.

Maar dat is niet het enige dat we vandaag met u willen bespreken. De
ontwikkelingen in Noord-Afrika en het Midden-Oosten en de beelden uit Libië,
Jemen, Syrië en al die andere landen die dagelijks tot ons komen, vragen ook om
debat binnen onze eigen partij. Laat ik daar eerst iets over zeggen.

Beste mensen,
De wereld schudt op haar grondvesten. Letterlijk, met de vreselijke gevolgen van
de aardbeving en de tsunami in Japan tot gevolg. Maar ook figuurlijk, met de
ongekende golf van protest en onrust in de Arabische wereld.

Van Tunesië tot Syrië en van Libië tot Bahrein klinkt de roep om vrijheid,
mensenrechten en democratie en tégen corruptie, onderdrukking en economische
achterstelling harder dan ooit te voren. De Arabische Lente lijkt te zijn
begonnen.

In 2008 schreef oud-diplomate Petra Stienen een boek over haar hoopvolle
ervaringen in het Midden Oosten. Dromen van een Arabische lente is de titel – en
we moeten niet naïef zijn door nu al te constateren dat de droom is uitgekomen,
maar laten we wel optimistisch zijn en vertrouwen hebben in de
veranderingskracht van mensen die in democratie, in zeggenschap, in fatsoenlijke
politiek geloven!

De ontwikkelingen in de Arabische wereld stellen ook ons als land en als
partij voor belangrijke vragen. Hoe kan Nederland zij die voor vrijheid en
democratie opkomen, ondersteunen? En hoe kunnen wij dat als partij doen?

Maar ook moeten we ons vragen stellen over de interventiestrategie van de
internationale gemeenschap en de rol van Nederland daarin. Wat betekent de
instelling en de handhaving van een no flyzone boven Libië voor de verhoudingen
binnen de Arabische wereld? Hoe effectief is de internationale interventie, en
hoe significant is de betrokkenheid van de Arabische Liga en de Afrikaanse Unie?
Wat is de rol van de EU, van de VN en van de NAVO?

En verandert de golf van protest de manier waarop wij als land en als partij
in de toekomst een afweging zullen maken tussen handelsbelangen enerzijds en
mensenrechten anderzijds?

Graag willen wij deze vragen – en vele anderen – vandaag met u bespreken. Het
helpt ons onze gedachten over de ontwikkelingen in de Arabische wereld te
schikken. En om het politieke debat in en buiten de Tweede Kamer te voeren. Voor
u ook hét moment en hét forum om de fractie en het Partijbestuur kritisch te
bevragen op de posities die zijn ingenomen.

Daarnaast past ons als partij met een grote internationale historie en
behorende tot een grote internationale politieke stroming, ook een bredere
oriëntatie op onze visie op de buitenlands beleid en internationale
samenwerking.

In een tijd van opkomende mogendheden als Brazilie, India, Rusland en China,
van steeds schaarser wordende grondstoffen, een wankele Euro en een afkalvende
steun voor ontwikkelingssamenwerking, is noodzakelijk om het debat over
buitenlands beleid ook breder te voeren dan alleen naar aanleiding van wat er
zich momenteel in de Arabische wereld afspeelt.

Onze gedachtewisseling van vandaag zal daarom ook passen in een bredere
herijking van onze visie, die momenteel – onder leiding van de WBS – wordt
uitgevoerd. Deze oriëntatie zal leiden tot een resolutie, die op het volgend
congres behandeld zal worden.

Met deze resolutie in de hand, en met het gevoerde debat in de partij in
gedachten, zal de Partij van de Arbeid met zelfvertrouwen en eensgezind – zoals
we in het verleden hebben gedaan – weer het voortouw kunnen nemen in discussies
over onze rol in Europa, in de wereld.

Beste mensen,
Dit brengt mij bij de Provinciale Statenverkiezingen. In de weken waarin in de
Arabische wereld een boodschap van vrijheid, mensenrechten en democratie klonk,
gingen wij van deur tot deur met onze eigen boodschap. Een boodschap van eerlijk
delen en eerlijke keuzes.

Een terugblik op de verkiezingen vraagt allereerst om een groot woord van
dank. Dank aan al die vrijwilligers, die zich in de regen, kou en gelukkig ook
vaak in de zon, voor de vierde keer in twee jaar voor onze hebben ingezet.

Door posters te plakken, debatavonden te organiseren, te canvassen, te
flyeren, rozen uit te delen, op het congres te helpen of door simpelweg achter
de schermen als penningmeester, campagnecoördinator of secretaris.

Al deze mensen zijn de kurk waarop onze campagne heeft gedreven en in de
toekomst zal blijven drijven. Heel erg bedankt!

Partijgenoten,
Dan de uitslag.

In Zeeland, Overijssel en Noord-Holland boekten we winst ten opzichte van
vier jaar geleden.

In het Noorden en in Zeeland werden we of bleven we de grootste partij.

En in een herverkaveld politiek landschap hebben we – zoals het zich nu laat
aanzien – ons zetelaantal in de Eerste Kamer weten te behouden en bovendien
voorkomen dat de coalitiepartijen een meerderheid konden behalen.

Dat zijn resultaten om trots op te zijn. En dat ben ik ook. Maar boven alles
ben ik trots op de manier waarop deze resultaten tot stand zijn gekomen.
Gedisciplineerd, eensgezind en massaal heeft de Partij van de Arbeid in de
afgelopen twee maanden laten zien dat een goede campagne echt het verschil kan
maken.

De uitslag en de manier waarop wij campagne hebben gevoerd, geven ons het
zelfvertrouwen om vanuit eigen kracht – en samen met anderen – te bouwen aan
onze toekomst.

En dat is nodig – want de uitslag laat ook een ander beeld zien. Het
politieke landschap is versplinterd, nog nooit waren de middenpartijen zo klein,
geen enkele partij slaagde erin om meer dan 20% van de stemmen te verwerven. Wij
boekten gezien onze uitgangspositie een goed resultaat, maar liever nog had ik
gezien dat we als sociaal- democratie onze positie hadden kunnen versterken in
plaats van consolideren. Maar goed, partijgenoten, dat is dus onze opdracht bij
de volgende verkiezingen. Geen enkele reden om tevreden achterover te leunen –
onze campagne houdt nooit op!

Partijgenoten,
Wij hebben campagne gevoerd voor eerlijke keuzes. De eerlijke keuzes die het
kabinet Rutte uit de weg gaat. En we zullen campagne blijven voeren voor al die
gezinnen die in de komende maanden en jaren de rekening van de crisis
voorgeschoteld zullen krijgen.

Voor het gezin van de leraar van onze kinderen. Voor het gezin van de
politieagente, van de administratief medewerker.

Voor iedereen voor wie de meest basale dingen in het leven – een betaalbaar
huis, een baan, goed onderwijs, een veilige buurt en betaalbare zorg – niet
altijd meer vanzelfsprekend zijn.

Voor veel mensen is nu de grootste zorg om niet te verliezen waar ze zo hard
voor gewerkt hebben. Want als de naderende bezuinigingen als het zwaard van
Damocles boven hun hoofd hangen, het CPB voor 2011 een fiks koopkrachtverlies
voorspelt en je je in de buurt waarin je woont, niet veiliger maar juist
onveiliger voelt, dan heb je even niet méér te wensen dan te houden wat je hebt.

En juist in deze tijden is dat ook voor de PvdA een doel om onszelf
rekenschap van te geven. Onze progressiviteit zit’em er daarom – op het eerste
oog paradoxaal genoeg –  in om te zorgen dat grote groepen Nederlanders kunnen
houden wat ze hebben. Omdat denken aan vooruitgang niets voorstelt als je geen
werk meer hebt, als je huis onbetaalbaar wordt, als er geen goede leraren voor
je kinderen zijn, en je je ouders niet de zorg kunt geven die ze verdienen en
als de buurt waarin je woont niet meer als thuis voelt.

Partijgenoten,
Maar  niet willen verliezen waar je zo hard voor gewerkt hebt is geen synoniem
voor ‘je kop in het zand steken’. Laat dat helder zijn. Soms moet je dingen
veranderen om ze hetzelfde te kunnen laten blijven, om de bekendste zin uit het
boek ‘De Tijgerkat’ te parafraseren. En vaak kunnen eerlijke keuzes alleen tot
stand komen wanneer je bereid bent om dingen te veranderen.

Dat is onze opdracht de komende tijd: alles op alles zetten om het kabinet te
dwingen om eerlijke keuzes te maken.

Alles op alles zetten om met mensen te bouwen aan een vertrouwd en zeker
bestaan, maar ook alles op alles zetten om de tijd goed te verstaan. Terug naar
de jaren vijftig is geen optie. Lees een pagina uit De Avonden van Gerard Reve
en u bent meteen verlost van die naieve nostalgie. Wél vooruit in een nieuw
decennium waarin we werken aan een nieuw evenwicht tussen hoop en zekerheid,
tussen de wereld veroveren en ons thuis voelen in onze eigen straat. Want deze
tijd vraagt, in de woorden van Paul Scheffer, om openheid én om bescherming.

Wij willen een politieke route naar een vrij land dat trots is op haar
beschaving, waar iedereen die mee wil doen, mee kán doen en dat vooruit wil in
de wereld.

We willen het morgen beter doen dan vandaag, voor de pechvogels, voor de
harde werkers voor elkaar.

Eerlijk delen, eerlijk zijn en eerlijk doen.

Beste mensen,
Die politieke route lopen we niet alleen. Talloze mensen en maatschappelijke
organisaties lopen mee – net als gelijkgezinde, progressieve en linkse partijen.

In die samenwerking schuilt daarom de sleutel tot succes. Het alternatief
voor samenwerking is namelijk helder. Wanneer gelijkgezinde partijen ervoor
kiezen om hun eigen spel te spelen, wanneer samenwerking eerder uitzondering dan
regel is, dan weet ik één ding heel zeker: dan is het verwezenlijken van een
eerlijk Nederland, een eerlijke wereld heel ver weg.

En met de huidige regering aan het roer (overigens is hun schip nu al in
zwaar weer terechtgekomen), met een wereld in beweging en een partij die vooruit
wil, komt het op ons, onze beweging, onze energie en onze bondgenoten aan om
maximale politieke effectiviteit te organiseren.

Samenwerken kent vele vormen, maar laten we simpel beginnen. Laten we ons in
de toekomst net wat vaker afvragen: waar kunnen we elkaar treffen? Lokaal,
Provinciaal, in de Kamer, in het Europees Parlement?

Dat is het begin van effectieve samenwerking. Vanuit het idee dat onze
partijen uniek zijn, maar onze idealen niet. Die delen we met velen, meer dan we
onszelf vaak beseffen. Alleen zo kunnen we onze boodschap van eerlijk delen en
eerlijke keuzes ook na vandaag kracht blijven bijzetten. Alleen zo kan ‘eerlijk
delen’ van een ideaal, een realiteit worden.

Dank u wel.

Delen: