Solidariteit stopt niet bij onze landsgrenzen

Solidariteit stopt niet bij onze landsgrenzen

Solidariteit stopt niet bij onze landsgrenzen
Foto Flickr / PvdA 

Door Roelof van Laar op 2 juli 2015 Delen  

Met 150 mensen in gesprek over ontwikkelingssamenwerking. Dat doe ik niet elke dag. Door een e-mail actie ontvingen we 7.000 reacties. We antwoordden hen, maar ik wilde ook zo veel mogelijk mensen spreken. Daarom organiseerden we een grote bijeenkomst, waar ook minister Ploumen bij aanwezig was. Het werd een bijzondere dag, die voor herhaling vatbaar is.

Maandag 22 juni was de Oudezaal van de Tweede Kamer het decor van deze bijeenkomst. Met de aanwezigen ging ik het gesprek aan over ontwikkelingssamenwerking. Wat ons verenigde was de diepe betrokkenheid bij de positie van de meest kwetsbare mensen overal op de wereld. Veel onderwerpen kwamen langs tijdens de bijeenkomst die ongeveer twee uur duurde. Belastingontwijking, de positie van maatschappelijke organisaties en de bestrijding van ebola zijn daar een kleine greep uit. Ik heb vooral willen benadrukken dat solidariteit niet stopt mij de landsgrenzen van Nederland. De PvdA zal zich altijd blijven inspannen kwetsbare mensen in andere landen te helpen een toekomst op te bouwen. 

Na mij sprak minister Ploumen met de zaal. Ook zij beantwoordde veel vragen en lichtte daarnaast toe hoe handel en ontwikkelingssamenwerking hand in hand kunnen gaan. Zo vertelde ze over haar inzet om misstanden in de textielsector aan te pakken en haar inzet om de positie van vrouwen wereldwijd te verbeteren. Daarna volgde een rondleiding door de Tweede Kamer waarbij ik met een aantal bezoekers in gesprek ging over hun persoonlijke betrokkenheid bij ontwikkelingslanden. Dat was een mooie afsluiting van de dag.

Al met al vond ik het een bijzondere bijeenkomst. Het was interessant om het gesprek aan te gaan met de mensen die de moeite hebben genomen mij een e-mail te sturen. Mensen die ontwikkelingssamenwerking net zo nauw aan het hart gaat als minister Ploumen en mij. Hun inbreng en hun zorgen neem ik zeker mee in alle debatten die ik ga voeren. Daarnaast ben ik van plan deze mensen snel weer uit te nodigen. Niet alleen om vragen te beantwoorden, maar om vooral ook samen na te denken over hoe we ontwikkelingssamenwerking nog beter kunnen maken.