Solidariteit helpt iedereen

Solidariteit helpt iedereen

Door Marit Maij op 31 oktober 2012 Delen  

Ik ben een idealist. Ik wil de wereld echt een beetje beter maken. Dat kan natuurlijk ook dicht bij huis, door vrijwilligerswerk op school of in de wijk te doen. Nu mag ik meedenken over de ontwikkeling van de wereld op de middellange termijn. We staan voor grote uitdagingen. Ontwikkelingssamenwerking zoals we dat hadden in de vorige eeuw, is al enorm veranderd. Nu moeten we stappen zetten om te komen tot fatsoenlijke, inclusieve, sociale en duurzame internationale samenwerking. Met mijn kennis, ervaring en motivatie voel ik me prima op mijn plek in de Tweede Kamer, met de portefeuille ontwikkelingssamenwerking. Een interview.

Wat maakt jou een PvdA’er in hart en nieren?
Ik geloof oprecht dat solidariteit ons allemaal helpt. Iedereen moeten gelijke kansen krijgen. Meer bedeelden moeten zich inspannen om minder bedeelden te helpen. Begrijp me niet verkeerd, er mag best verschil zijn, maar niet ten koste van.

Wat is je beste eigenschap?
Ik ben een optimist en een aanhouder. Als iets niet is gelukt, gewoon nog een keer proberen. In jezelf blijven geloven.

Heb je ontwikkelingshulp gedaan?
In oktober 1998 was ik lid van het disaster assistance response team, dat namens Nederland in Honduras noodhulp bracht nadat het land door orkaan Mitch was getroffen. Maar dat heeft geen naam als ik het vergelijk met de inspanningen van vele ontwikkelingswerkers, medewerkers van NGOs en VN instellingen, die ik heb gezien tijdens projectbezoeken in Afrika, Azië en Latijns Amerika. Tijdens die bezoeken heb ik ook meegewerkt door trainingen te verzorgen of voedsel uit te delen.

Een aantal ervaringen hebben mij echt bij de keel gegrepen. Zo bezocht ik bijna 15 jaar geleden, in de stad Galkayo Somalië, een project van Artsen Zonder Grenzen. In die stad was veel onrust en druk, je voelde de dreiging bijna permanent in de lucht hangen. Nog geen week later moesten de Nederlandse artsen en verpleegkundigen de stad verlaten, omdat de strijdende clans hun veiligheid niet meer wilden of konden garanderen en hun kliniek beschoten werd. Ik heb veel respect voor deze hulpverleners, vanwege de zeer moeilijke omstandigheden waaronder zij moeten werken.

Een andere aangrijpende ervaring was in El Salvador. Daar verbleef ik in januari 2001 twee weken, om noodhulp vanuit Nederland te coördineren. Het land was getroffen door een heftige beving van 7.7 of 7.8 op de schaal van Richter. Het land bleef de weken na de beving schudden. Ik geloof dat er een dikke 2500 naschokken waren, waarvan sommigen rond de 6 op de schaal van Richter. De aardbeving had een verwoestende werking op een deel van de infrastructuur van het land en er vielen bijna 1000 doden. Maar de meeste impact hadden die eindeloze hoeveelheid nabevingen op de mensen, de grond bleef maar schudden. Niemand durfde meer naar zijn werk, school of gehavende huis terug.

Waar word je blij van?
Van mijn kinderen.

Wie ben je dankbaar?
Mijn man en ouders. Zonder de steun van mijn ouders zou ik niet zo veel kansen hebben gekregen en hebben kunnen grijpen. Tja, zonder een ondersteunend en positief kritisch thuisfront kun je volgens mij geen politicus zijn. Ik in ieder geval niet.

Je hebt aan de universiteit in Barcelona gestudeerd. Wat kan Den Haag leren van Barcelona?
Barcelona bruist 24 uur per dag! Ik heb er een jaar met zo veel plezier gestudeerd en geleefd. Het was het academisch jaar 1991-1992, in aanloop naar de Olympisch Spelen. Ik heb er zelfs nog in het eerste Holland Heineken Huis gewerkt. In de stad heerste echt een optimistische mentaliteit: we kunnen het, onze stad is prachtig en het wordt een mooi feest. Blakend van zelfvertrouwen toonde Barcelona zich die zomer aan de wereld. Dat zelfvertrouwen mag Den Haag ook best hebben. Den Haag is tenslotte ook een mooie historische stad aan de zee.

Vorige baan?
Ik heb 16 jaar bij het ministerie van Buitenlandse Zaken gewerkt. Ik woonde en werkte onder meer in San Jose, Costa Rica en Peking, China. Daarnaast heb ik vanuit Nederland veel dienstreizen gemaakt. Het zijn van diplomaat geeft je de mogelijkheid om de wereld te leren kennen en daarmee heb ik trouwens ook Nederland beter leren kennen.

Wat wil je bereiken als Kamerlid?
Ik ben echt dankbaar dat ik in Nederland ben geboren en kansen krijg, die de mensen in veel van de landen die ik heb bezocht niet krijgen. Ik wil bijdragen aan een wereld waar zij ook dezelfde kansen krijgen en zich sociaal en economisch kunnen ontplooien.

Wat kunnen anderen van jou leren binnen de politiek?
Ik ben een optimist. Voor mij is het glas half vol, nooit half leeg.

Wat wil je zelf graag leren als Kamerlid?
Van mijn collega’s wil ik leren hoe ik het beste mijn boodschap kan uitdragen en beleid kan beïnvloeden in debatten en via de andere procedures en instrumenten die de Kamer heeft. In mijn eerste maand in de Kamer heb ik gemerkt dat de meer ervaren collega’s graag helpen en gevraagd en ongevraagd advies geven.

Welke verandering mag, als het aan jou ligt, morgen al van start gaan?
Als ik in de wereld iets zou mogen veranderen, zou ik per direct alle meisjes en vrouwen in de wereld baas over hun eigen lichaam willen maken.

Delen: