Toch nog maatregelen SMS-diensten en pandhuizen

Toch nog maatregelen SMS-diensten en pandhuizen

Door Frank Heemskerk op 22 februari 2010 Delen  

Op de valreep heb ik vrijdag nog twee belangrijke onderwerpen kunnen
afronden. Allereerst werd in de Ministerraad mijn brief goedgekeurd om concrete
én wettelijke maatregelen te treffen die een einde zullen maken aan de vele
klachten van consumenten over misleidende sms-diensten. Daarnaast heb ik vrijdag
nog een brief aan de kamer over pandhuizen uitgestuur. Kwetsbare consumenten die
goederen ‘belenen’,  worden hierdoor beter beschermd.

SMS-diensten

Met de maatregelen tegen de sms-diensten kunnen consumenten bijvoorbeeld
minder makkelijk worden afgesloten door hun mobiele telefoonaanbieder als er een
conflict is over de betaling van een ongewenst sms-abonnement. Zo kan
bijvoorbeeld worden verlangd dat de klant van te voren wordt gewaarschuwd voor
een onderbreking van de dienstverlening. Ook is het denkbaar dat afsluiting van
de klant niet is toegestaan als de telefoonaanbieder betalingen incasseert
namens een sms-aanbieder die zich niet aan de regels houdt. Het is nu voor veel
consumenten nog te vaak onduidelijk dat het bijna altijd gaat om een duur
abonnement in plaats van een eenmalige dienst. Ook worden regelmatig diensten
voorgespiegeld die niet kunnen worden geleverd. Ik kondigde dan ook wettelijke
maatregelen aan om consumenten beter te beschermen,omdat ik wil dat er een einde
komt aan de vele klachten over onduidelijke advertenties en onverwacht hoge
rekeningen. Vooral jongeren en andere kwetsbare groepen zijn hiervan vaak de
dupe bijvoorbeeld wanneer zij ringtones of andere sms-diensten bestellen. Zij
zitten dan vaak ongewild en onbedoeld vast aan een duur abonnement, waar ze weer
moeilijk van af komen. En prettig samenleven betekent ook opkomen voor
consumenten!

Pandhuiswet gemoderniseerd

Daarnaast wordt de Pandhuiswet uit 1910 na 100 jaar gemoderniseerd om
kwetsbare consumenten die goederen belenen, beter te beschermen. Juist tijdens
deze crisis maken steeds meer mensen gebruik van pandhuizen, waarbij mensen
bijvoorbeeld juwelen, een plasmatelevisie of een ander goed van waarde tijdelijk
belenen zonder het product direct kwijt te zijn. De consument krijgt dan een
deel van de marktwaarde contant uitgekeerd (de beleensom). Op een later tijdstip
kan men het product dan weer terugkrijgen na terugbetaling van het uitgekeerde
bedrag plus een maandelijkse beleenvergoeding (een percentage van de beleensom).
De kosten voor het belenen kunnen voor de consument oplopen tot 20 procent per
maand en dat is wel erg veel. Bovendien worden consumenten soms niet goed
geïnformeerd over hun rechten en plichten en zijn er signalen dat consumenten
zich te ver in de schulden steken. Om dit te ondervangen wil ik de huidige wet
op vier punten moderniseren door de wet uit te breiden en sterker toezicht in te
stellen; betere en inzichtelijke informatie te verplichten; redelijke termijnen
te verplichten zoals een wettelijk minimum van twee maanden (zodat de consument
binnen die tijd zijn/haar product altijd op kan halen) en misschien wel het
belangrijkst: redelijke rentetarieven met een maximum van 4.5 procent per maand.
Zo weten mensen die gebruik maken van een pandhuis beter waar ze aan toe zijn en
zijn ze niet langer de dupe van hoge woekerpolissen!

Delen: