Werk, werk, werk

Werk, werk, werk

Door Job Cohen op 13 februari 2012 Delen  

De nieuwe wet Werken naar
Vermogen
ademt het ‘ieder voor zich’ adagium van het kabinet. Maar samen
zoeken naar werk voor mensen met een arbeidshandicap werkt echt beter. Als Rutte
vandaag met open vizier
het
werkbezoek aan een sociale werkplaats
aflegt, zal hij dat ook zien.

De PvdA blijft niet langs de kant staan. Samen met de werkgevers gaan wij de
boer op om 10.000 banen te zoeken. Dat schrijven
Jan Hamming,
Mariëtte Hamer en ik.

‘Een afspraak die Emile Roemer, premier Rutte en ik in 2010 maakten in de
Tweede Kamer, wordt vandaag werkelijkheid met een bezoek aan de Diamantgroep en
het bedrijf Gebroeders van Oirschot Tuinplanten in Biezenmortel in Tilburg. Daar
gaan we bekijken hoe de gemeente en de Sociale Werkplaats zich voorbereiden op
de nieuwe Wet Werken naar Vermogen.

Wij maken ons grote zorgen over deze nieuwe regeling, omdat gemeenten een
onmogelijk opdracht meekrijgen. Zonder steun zullen niet meer, maar juist minder
mensen met een arbeidshandicap werk vinden én houden. En daarbij wil het kabinet
ook mensen nog eens ver onder het minimumloon laten werken, wat hen niet alleen
tot thuis zitten maar ook tot armoede brengt.

Het idee achter de wet is lovenswaardig: zoveel mogelijk mensen moeten werken
en iedereen moet dat doen naar vermogen. De gemeenten hebben straks niet alleen
de taak om mensen in de bijstand aan het werk te helpen. Ook voor mensen met een
arbeidshandicap krijgen zij deze verantwoordelijkheid. Dat alles wordt
vastgelegd in één regeling die gemeenten naar eigen inzichten kunnen uitvoeren.
Al in 2008 heeft de PvdA vergelijkbare voorstellen gedaan in het actieplan
kansen geven, kansen grijpen. Zo kunnen gemeenten ook mensen met een
arbeidshandicap beter naar werk bij een reguliere werkgever begeleiden. Dat is
een prima uitgangspunt. Werk is voor iedereen zinvol. Het draagt bij aan sociale
samenhang en binding in de samenleving en is de beste manier om de crisis het
hoofd te bieden. Investeren in werk voor mensen met een arbeidshandicap maakt
ook onze economie sterker.

Maar in de praktijk zullen de plannen van het kabinet averechts uitpakken.
Want de opdracht aan gemeenten om meer mensen naar werk bij een gewone werkgever
te begeleiden, gaat gepaard met forse bezuinigingen van een half miljard op de
broodnodige scholing en begeleiding en de noodzakelijke aanpassingen op de
werkplek. De gemeenten staan zo voor een onmogelijke taak. Alsof je een kind de
opdracht geeft om z’n eigen brood te smeren, maar het mes, het beleg, het brood
en de boter daarbij achterhoudt. Dat gaat dus niet werken. Mensen komen zo niet
aan het werk, maar thuis te zitten.

In Tilburg hebben we gezien hoe het met enige steun van gemeenten aan
bedrijven, wel kan. Sort BV – een internationaal bedrijf in het sorteren en
distribueren van tweedehands kleding paste met steun van de gemeente de machines
op de werkvloer zo aan, dat ze geschikt waren voor mensen met een
arbeidshandicap. Zo’n 65 mensen met een handicap vonden zo werk. Zonder steun
had Sort BV deze investering niet gedaan.

Aan de wil bij mensen met een arbeidshandicap, bij bedrijven en gemeenten,
ligt het dus niet. In tegendeel. Gemeenten willen mensen graag aan het werk
helpen, mensen met een arbeidshandicap willen dolgraag werken en de werkgevers
zijn bereid om hen aan te nemen. Het ligt wel aan het feit dat staatssecretaris
De Krom gemeenten en bedrijven met een onmogelijke opdracht opzadelt. De
onzichtbare hand zal het wel doen, denkt het kabinet. Wij zien in de praktijk
dat dit niet zo werkt.

In de moeilijke economische tijden waarin we nu zitten, zullen we samen
ervoor moeten zorgen dat zoveel mogelijk mensen met een arbeidshandicap aan het
werk komen en blijven, het liefst bij reguliere werkgevers. Het kabinet schuift
de verantwoordelijkheid hiervoor eenzijdig af op de gemeenten en bindt hen een
arm op de rug. Dit is makkelijk en contraproductief tegelijkertijd: het aantal
plekken bij sociale werkplaatsen neemt onder druk van de bezuinigingen gedwongen
af en er komen – zoals de regeling nu is – niet voldoende nieuwe werkplekken
bij. Het resultaat is dat er straks niet minder maar meer mensen met een
arbeidshandicap thuis op de bank zitten. Dat kan niet en dat mag niet.

De PvdA blijft niet langs de kant staan. Samen met de werkgevers gaan wij de
boer op om 10.000 banen te zoeken. Onze wethouders doen wat ze kunnen, maar
moeten niet door dit kabinet aan handen en voeten gebonden worden. De nieuwe wet
Werken naar Vermogen ademt het ‘ieder voor zich’ adagium van het kabinet. Maar
samen zoeken naar werk voor mensen met een arbeidshandicap werkt echt beter. Als
Rutte vandaag met open vizier het werkbezoek aflegt, zal hij dat ook zien.’

Job Cohen
Jan Hamming
Mariëtte Hamer

Delen:

Een verbonden samenleving

Eerlijke spelregels zijn nodig. Zodat grote bedrijven netjes belasting betalen, net als de bakker op de hoek. Zodat we uitbuiting van werknemers aanpakken. En zodat we minder schreeuwen en beter naar elkaar luisteren.

Lees ons verkiezingsprogramma