Rust en bezinning

Rust en bezinning

Door Lilianne Ploumen op 2 april 2010 Delen  

Het is bijna Pasen, vandaag Goede Vrijdag. Pasen is een feest voor vele
religies maar brengt ook een beetje rust bij mensen. Of je het nu viert omdat je
Christen bent, Joods, of omdat je van eieren zoeken houdt, voor iedereen is het
een extra lang weekeinde. In politiek Den Haag hadden ze zelfs tot niet zo lang
geleden de traditie dat er ook op de dinsdag na de Pasen niet vergaderd werd.

Omdat sommige volksvertegenwoordigers van de Staten Generaal van ver moesten
komen, konden zij de reis niet in één dag maken. Een koets uit Groningen deed
minstens twee dagen over de reis, en op Paasmaandag mocht uit respect voor de
Heer niet gereisd worden. En hoewel er al heel lang geen koets meer vertrokken
is uit Groningen en ook het respect voor de Heer niet meer maatgevend is, is dit
pas een paar jaar geleden afgeschaft.

De rust van een extra vrije maandag leidt bij mij altijd tot bezinning, Op de
radio alleen maar achtergrondgesprekken en geen filemeldingen. Veel muziek. Tijd
om na te denken.

Ik hoop dat meer mensen die tijd nemen om ook weer eens na te denken,
bijvoorbeeld over de politiek. En dat ze bedenken dat de politiek er is om de
mensen te dienen en niet andersom. Met lede ogen zie ik de moeilijke college
onderhandelingen in het land aan. Het is op sommige plaatsen door de sterke
politieke verdeeldheid lastig om tot een resultaat te komen. Partijen lopen te
pas en te onpas van de onderhandelingstafel weg. En niet om iets inhoudelijks,
zoals meer geld voor onderwijs, waarvoor ze tijdens de gemeenteraadsverkiezingen
zo hartstochtelijk campagne voerden. Ze lopen weg, omdat ze het belang van hun
eigen partij boven het belang van de mensen in hun stad of dorp stellen.

Onlangs werd Job Cohen op de radio gevraagd of hij wel was opgewassen tegen
het huidige gure klimaat. Te horen was een fragment van een kamerlid, die het
passend vond om Wouter Bos uit te schelden in het parlement, een beschamende
vertoning. Het antwoord van Cohen klonk mij als muziek in de oren. ‘Ik ga daar
niet aan meedoen’. Kunnen we dat met zijn allen afspreken? Politici moeten met
respect met elkaar omgaan, zij stellen zich dienstbaar op, het belang van de
mensen in het land staat voorop. Als voorzitter van de Partij van de Arbeid zal
ik zelf het goede voorbeeld geven.

Delen: