Roept u maar!

Roept u maar!

Door De Redactie op 14 oktober 2011 Delen  

Gisteren hoorde ik Willem Vermeend op de radio tegen Lilianne Ploumen
fulmineren over de grootverdieners die de partij uit gedonderd worden. Een week
eerder kreeg Cohen de emmer stront over zich heen. Ook Bram Peper deed een duit
in het zakje door te zeggen dat we –als partij- eigenlijk dood zijn. Heerlijk.
Gekrakeel. Altijd goed. Ik doe daar graag aan mee, het betere gooi en smijtwerk.
Daar word je scherp van. Wat daarnaast wordt vergeten, is dat wij elkaar
weliswaar voor van alles en nog wat uitmaken, daarna slaan we elkaar weer op de
schouders en drinken we uit één glas. Dat hoort bij ons. Het ontwikkelen van
ideeën gaat nou eenmaal niet altijd over rozen!

Een column van onafhankelijk publicist Marcel Duyvestijn.

Kijk even naar onze christelijke vrinden van het CDA. En zoom dan in op Gerd
Leers. Die verandert vaker van mening dan ik van onderbroek. De ene keer is
immigratie een verrijking en nog geen twee dagen daarna buigt hij zijn hoofd om
te zeggen dat de grote blonde gedoger altijd gelijk heeft. Een soort ‘at your
service’. Je zou denken dat de ‘sociale’ vleugel van het CDA zich roert, maar
niets van dat alles. Het is muisstil.

Vroeger zei men wel eens dat dat gekrakeel slecht was. Dat zou kunnen. Maar
zwijgen is niet altijd prettig. Kijk voor de grap ook eens naar de VVD, die zich
laat gijzelen door de SGP en de PVV. De orthodoxe christenen hebben als doel een
theocratie van Nederland te maken en de groep boze mannen willen onder leiding
van hun blonde God terug naar het Nederland van de bloembollen en windmolens.
Mooie vrienden. Van liberalisme is geen sprake meer. Maar daar hoor je geen
enkele VVD’er over, terwijl in die partij van oudsher toch ook een liberale
stroming zat. Willen wij zo’n stilte?

Ik denk het niet. Zo zijn wij niet, wij PvdA’ers. Wij willen schreeuwen.
Duwen. Trekken. Wij zijn in feite een auto met op elke plek een stuurtje. Job
stuurt. Maar wij sturen mee. Job drukt de koppeling, maar wij mogen schakelen.
Van links, van rechts en vanaf de achterbank. Ja, ook ik mag vanuit de kofferbak
af en toe iets roepen. Heerlijk toch?

Delen: