Rineke Klijnsma over de campagne van 2003

Rineke Klijnsma over de campagne van 2003

Door Plakboek PvdA op 21 september 2012 Delen  

Rineke Klijnsma reageert direct enthousiast als we haar vragen om mee te werken aan het PvdA Plakboek. Ze vertelt: ‘De huidige campagne met onze lijsttrekker Diederik Samsom geeft me een enorme kick! Ik ken de campagnemanager niet, maar ben blij dat hij zoveel mailtjes stuurt, inhoudelijke mailtjes. Ik voel me voor het eerst sinds lange weer betrokken bij de partij en bij de campagne!’

‘De huidige campagne doet ook weer aan het jaar 2003 denken. Het is 3 januari 2003, 19 dagen voor de verkiezingen. Wouter Bos was kort ervoor tot lijsttrekker gekozen van de PvdA en in dit eerste grote debat maakte hij grote indruk. Zelfs Jan Tromp en Herman Heinsbroek vertelden in hun analyse dat Bos de grote winnaar was. 2 Dagen na dit debat stegen we 7 zetels in de peilingen. We waren voor het eerst echt groter dan de SP en we naderden het CDA. Nu zag je vanaf 26 augustus 2012 iets soortgelijks gebeuren, weer na het RTL4 debat. Een stijging in de peilingen, groter worden dan de SP en nu naderen we de VVD. De campagne krijgt vleugels, net als in 2003.’

Rineke stelt dat een eerste groot debat natuurlijk heel beeldbepalend is, maar ze vindt dat een goede campagne veel meer is dan een goed debat. ‘Het is ook het creëren van een sfeer. Zorgen dat iedereen doet waar hij/zij goed in is, zorgen dat je optimaal gebruik maakt van al je leden en sympathisanten en zorgen voor zoveel mogelijk direct kiezerscontact.’

‘In 2002 waren we een beetje verleerd om de straat op te gaan. Met enige schroom stonden we op de markt flyers uit te delen. Langs de huizen gaan op zoek naar de kiezer deden we helemaal niet meer. Onze mensen hadden het gevoel nergens bij betrokken te zijn, onze kamerleden voerden nauwelijks campagne en als ze op campagne gingen dan was het ter eer en meerdere glorie van zichzelf. Ministers, wethouders, raadsleden, ze hadden allemaal geen tijd voor campagne vanwege de drukke agenda.

De sfeer binnen de partij was tot op een dieptepunt gedaald en na de grote nederlaag in 2002 zag het er heel somber uit voor de partij, maar de lijsttrekkerverkiezingen met Klaas de Vries, Jeltje van Nieuwenhoven, Jouke de Vries en Wouter Bos gaven de partij nieuw elan. De grote positieve rol van Ruud Koole bij deze lijsttrekkerverkiezingen, maar ook in de campagne daarna, moet hierbij niet onderschat worden. Wouter Bos won de ledenraadpleging overweldigend en we kregen weer een klein beetje hoop.

In oktober 2002 zette ik het eerste concept van het campagneplan op papier en presenteerde dat aan het partijbestuur. ‘Winnen doen we samen!’ Ons speerpunt werd zichtbaarheid. We moesten weer de straat op, we moesten weer het contact met de kiezer herstellen. De ‘Meer Rood op Straat campagne’, zo succesvol geboren in Amsterdam 2002, werd over het hele land uitgespreid.

Natuurlijk was het wennen. Voor iedereen. Wouter Bos op een zeepkist. De kiezers moesten worden opgezocht, het gesprek moest weer worden aangaan. We kwamen uit een diep dal en de schroom moest overwonnen worden. We motiveerden onze mensen, zochten ze op en staken flink veel energie in hen. Dankzij de goede ondersteuning rond de lijsttrekker, zonder al te veel goedbedoelende adviseurs, en dankzij het feit dat we de sterke kanten van mensen gingen benutten, kwamen we in de winning mood. Vanaf begin af aan was er een duidelijker rolverdeling. De lijsttrekker (Bos) en de campagneleider (Koole) bepaalden de inhoud. De campagnemanager zorgt dat alles reilde en zeilde. Niet meer en niet minder. Daarbij was het een zegen dat Koole en Bos samen goed door één deur konden en elkaars commentaar konden verdragen.

We probeerden iedereen erbij te betrekken en in colonne trokken we door het land. Busjes vol met Eerste en Tweede Kamerleden, Europarlementariërs en medewerkers uit Den Haag. Iedereen moest mee. Er ontstond een kantelmoment. De sfeer werd steeds beter, de reacties op straat werden steeds positiever en het canvassen en het directe kiezerscontact werd makkelijker en leuker. De partij kreeg weer zelfvertrouwen.

Ik herinner me nog één week voor de campagne. Wouter Bos kwam naar Groningen. Hij stapte zijn auto uit na een bezoek aan Emmen. Hij ziet me staan en loopt op me af. ‘Rineke wat we nu hebben meegemaakt. Ik leek wel een popster!’

Ik zie weer hetzelfde feestje. Als gewoon lid heb ik weer het gevoel dat ik erbij betrokken word. Ik krijg tientallen mails van het landelijk bureau, maar ook van onze gedeputeerde en gewestelijk voorzitter. Niet om geld te vragen, maar ze sturen juist standpunten, vraag en antwoord overzichten, campagnetips met inhoud. Ze vragen me om een nieuw lid te werven en of ik mee wil doen aan de campagne. Ik weet zeker dat als je je als lid serieus genomen voelt dat je dan ook bereid bent om langs te deuren te gaan. Om nieuwe leden te werven, om anderen te overtuigen om op de PvdA te stemmen. Winnen doen we samen!’

Rineke Klijnsma was in 2003 campagnemanager.

Delen:

Een verbonden samenleving

Eerlijke spelregels zijn nodig. Zodat grote bedrijven netjes belasting betalen, net als de bakker op de hoek. Zodat we uitbuiting van werknemers aanpakken. En zodat we minder schreeuwen en beter naar elkaar luisteren.

Lees ons verkiezingsprogramma