Protest pakketbezorgers is protest tegen werkende armen in Nederland

Protest pakketbezorgers is protest tegen werkende armen in Nederland

Protest pakketbezorgers is protest tegen werkende armen in Nederland
Foto Flickr /  FaceMePLS

Door Mei Li Vos op 30 maart 2015 Delen  

Rooftarieven in de postsector, daar moet nu echt definitief een einde aan komen. Een oplossing is niet eenvoudig, maar ik wil niet accepteren dat we in Nederland Amerikaanse toestanden krijgen. Daarom moet de regering kiezen: ofwel de bedrijven dwingen hen gewoon als werknemer in dienst te nemen, ofwel de macht van de bedrijven breken zodat zzp’ers kunnen onderhandelen over de tarieven.

Vandaag laten de zelfstandige pakketbezorgers luid en duidelijk horen wat zij vinden. In colonne rijden ze naar Den Haag om Lodewijk Asscher een petitie aan te bieden. Ze willen dat de politiek in actie komt. Ik steun hen daarin, want ondanks dat er steeds meer pakketten worden verstuurd verdienen de pakketbezorgers steeds minder. Ze krijgen als zzp’er betaald per pakket, maar hebben als ondernemer niets te zeggen over de tarieven. Die worden eenzijdig bepaald door de pakketbedrijven of webwinkels. Het gevolg is dat de pakketbezorgers vaak uren langer per dag moeten werken om überhaupt rond te komen.

Toen ik in juni 2013 bij de wilde staking van de pakketbezorgers van PostNL was legde een van de dertigers me uit waarom hij staakte. Hij heeft twee kleine kinderen die hij bijna nooit meer ziet. ’s Ochtends voor ze wakker worden moet hij de deur uit en ’s avonds als ze al slapen komt hij pas terug. Ik vind dat hartverscheurend. Dat moet niet en dat hoeft niet in Nederland. We leven in een welvarend land waarin je van je werk gewoon moet kunnen leven.

De vraag die de pakketbezorgers stellen aan het kabinet raakt de kern van het grote probleem op de arbeidsmarkt van nu: ontduiking van de afspraken en normen die we hebben over werk en loon, via allerlei creatieve constructies zoals payrolling, contracting, nulurencontracten of schijnzelfstandigheid. Het resultaat is ellendig voor de mensen die het werk doen, permanente onzekerheid en te weinig geld om van te leven.

Deze pakketbezorgers kunnen alleen als zzp’ers werken, maar ondertussen dicteren de grote bedrijven als PostNL de tarieven, wat voor soort bussen ze rijden en wanneer ze werken. Het is van den zotte dat de Belastingdienst hen aanmerkt als zelfstandigen: andere zzp’ers werden voor minder aangepakt.

We mogen niet accepteren dat we hier te maken krijgen met een leger van werkende armen in een welvarend land. Stilzitten is geen optie, een oplossing moet gevonden worden. Wat mij betreft worden werknemers gauw in dienst genomen, of de macht van de bedrijven gebroken zodat zzp’ers kunnen onderhandelen over eerlijke tarieven.

Een verbonden samenleving

Eerlijke spelregels zijn nodig. Zodat grote bedrijven netjes belasting betalen, net als de bakker op de hoek. Zodat we uitbuiting van werknemers aanpakken. En zodat we minder schreeuwen en beter naar elkaar luisteren.

Lees ons verkiezingsprogramma