Nooit loslaten, vasthouden

Nooit loslaten, vasthouden

Door Hans Spekman op 21 september 2014 Delen  

Ieder kind leert lessen die zijn of haar leven richting geven. Lessen waarbij overtuiging en houding wordt vastgeschroefd in de hersenen en in het hart. EĆ©n van de belangrijkste lessen in mijn leven is gegeven door mijn moeder.

Mijn zestien jaar oudere zus Barbara was jarenlang psychiatrisch patiënt. Ze zat zelfs zo in de put, dat ze verschillende zelfmoordpogingen heeft ondernomen. Ze maakte het ons soms heel lastig om haar vast te houden. Ze stootte ons vaak van haar af. Mijn moeder leerde ons dat we niet moesten loslaten. “Wat je loslaat, valt; wat je vasthoudt, heeft een kans”. Mijn andere twee zussen, mijn moeder en ik hebben elkaar, maar ook Barbara altijd vastgehouden. Uiteindelijk was Barbara na vele jaren weer Barbara, mijn lieve zus van wie ik altijd ben blijven houden. Aan het eind van haar leven, hadden we weer contact zoals je wenst tussen broer en zus. Die laatste jaren had ik niet willen missen.

Dit weekend was ook in Utrecht weer de jaarlijkse Social Run. Vorig jaar was ik bij het startschot. Dit jaar kon er helaas niet bij zijn. The Social Run is een non-stop estafetterace van 555 kilometer in 48 uur. De deelnemers en organisatoren van deze race vragen aandacht voor mensen met een psychiatrische aandoening. De roep om een plek voor psychiatrische patiënten in onze samenleving is me uit het hart gegrepen.

Ik wil een samenleving waarin we aandacht hebben voor elkaar, waarin we elkaar vasthouden en samen proberen verder te komen. Dat ‘samen’ is wat ons als partij bindt. Als een ander het slechter heeft, moeten we niet buitensluiten, maar de kans geven om mee te doen. Net als bij mijn zus: elkaar vasthouden.

De stemmen van mijn moeder en van mijn zus zal ik nooit laten verstommen. Deze week kreeg ik ook letterlijk de stem van mijn zus per post terug. Via facebook kreeg ik eerder contact met iemand die haar stem nog op een bandje had. Ze droeg een gedicht voor van Hermann Hesse: Prooi van heimwee.

(Deze post plaatste ik eerder op Facebook)

Delen:

Een verbonden samenleving

Eerlijke spelregels zijn nodig. Zodat grote bedrijven netjes belasting betalen, net als de bakker op de hoek. Zodat we uitbuiting van werknemers aanpakken. En zodat we minder schreeuwen en beter naar elkaar luisteren.

Lees ons verkiezingsprogramma