Meldpunt voor psychiatrische problemen

Meldpunt voor psychiatrische problemen

Door Lea Bouwmeester op 19 april 2011 Delen  

Mensen met psychiatrische problemen mogen niet aan hun lot worden
overgelaten. Vaak signaleren familie, vrienden of buren dat het niet goed met
iemand gaat, maar zij weten niet altijd goed wat te doen of waar naartoe te
gaan. En als ze dat al weten krijgen betrokkenen vaak te horen ‘De persoon heeft
niets strafbaars gedaan, dus we kunnen niets doen’. Dat is berusten in
machteloosheid, en wachten tot het fout gaat. Dat mogen we niet laten gebeuren!
Ik pleit daarom voor één herkenbaar meldpunt voor mensen met psychiatrische
problemen.

Iemand die zich vreemd of verward gedraagt, verdient aandacht en steun. Dat
vraagt om een open houding van mensen én een toegankelijk aanspreekpunt vanuit
de zorg. Zo kan er snel en licht worden ingegrepen waar het kan, en snel en
zwaarder waar dat moet. Goede zorg levert dan een bijdrage aan veiligheid. Zo
voorkomen we problemen voor individuen en gezinnen. En zo vergroten we de
veiligheid van de samenleving als geheel.

Er bestaat nu al wel een wirwar aan meldpunten, maar er is zo veel
onduidelijkheid dat men in de praktijk de hulp niet vindt of krijgt. Het is
belangrijk dat mensen naar elkaar omkijken, maar dan moet de steun er ook echt
zijn als de problematiek te zwaar is. Het moet duidelijk zijn waar iemand heen
kan met signalen en klachten als iemand niet wordt geholpen. Er zijn volop
professionals die zich hiermee bezighouden en eerder hulp willen verlenen, maar
dan moeten ze wel worden gebeld.

Met één herkenbaar meldpunt waar professionals samenwerken kunnen mensen met
psychiatrische problemen snel op weg worden geholpen. Een herkenbare eerste hulp
voor lichamelijke problemen bestaat al. Nu is het tijd voor een herkenbare en
bereikbare eerste ’24/7′-hulp voor mensen met psychiatrische problemen. Ik doel
daarbij ook op verwarde mensen of iemand met een complexe zorgvraag.

Ik ga aan de minister en staatssecretaris vragen wat ze van plan zijn om deze
mensen en hun omgeving te helpen als ze tegen een muur aan lopen. Verwijzen naar
bestaande instanties heeft geen zin, want dat werkt duidelijk niet. Mensen
verdwalen in de hoeveelheid instanties. Onlangs is een motie met dergelijke
strekking van mij aangenomen, maar die voert het kabinet ook niet uit. Het is
dus tijd om actie te ondernemen.

Tenslotte, het uitsluiten van ernstige problemen met psychiatrische patiënten
kunnen we nooit. Er kan wel veel meer worden gedaan om de problemen voor te
zijn, want het voorkomen van problemen blijft natuurlijk het
allerbelangrijkste. 

Een verbonden samenleving

Eerlijke spelregels zijn nodig. Zodat grote bedrijven netjes belasting betalen, net als de bakker op de hoek. Zodat we uitbuiting van werknemers aanpakken. En zodat we minder schreeuwen en beter naar elkaar luisteren.

Lees ons verkiezingsprogramma