Zwangere Attje Kuiken tijdelijk vervangen

Zwangere Attje Kuiken tijdelijk vervangen

Ik ben Saskia Laaper en de komende vier maanden vervang ik Tweede-Kamerlid
Attje Kuiken, die met zwangerschapsverlof is. Kuiken is woordvoerder veiligheid
en politie, AIVD, radicalisering en rampen. Ik neem haar portefeuille tijdelijk
over, omdat die onderwerpen goed aansluiten bij mijn expertise. Tot voor kort
was ik programmamanager veiligheid bij de gemeente Tilburg.

Na mijn studie tot docent drama ben ik aan de slag gegaan als dramadocent in
het huis van bewaring in Rotterdam. Daarna heb ik jarenlang gespreksgroepen
geleid met gedetineerden en werkte ik bij diverse ‘Halt’-bureaus. Vervolgens
werd ik opgeleid tot trainer en in die hoedanigheid heb ik gewerkt voor onder
andere de politie, de Fiod en Divosa, de landelijke koepel van Sociale Diensten.
Ik ben toen politie- en veiligheidsstudies gaan studeren en na 5 jaar gewerkt te
hebben als wijkmanager bij de gemeente Dordrecht kwam ik terecht bij de gemeente
Tilburg. Eerst als projectleider veiligheid en de laatste anderhalf jaar dus als
programmamanager.

Hoewel ik slechts een korte periode Kamerlid zal zijn zit ik vol ambitie om
in die periode zo veel mogelijk te bereiken. Daarbij richt ik me voornamelijk op
een viertal onderwerpen. Ten eerste de wet regierol gemeenten. Die wet geeft
gemeenten de verantwoordelijkheid voor het coördineren van een integraal
veiligheidsbeleid. De gemeente wordt verantwoordelijk voor de sociale en fysieke
veiligheid, en moet dat centraal organiseren. Daarmee gaat de gemeente dus over
alles wat met veiligheid te maken heeft: van het bestrijden van criminaliteit
tot de hulpverlening bij rampen. Ik ben erg blij dat die wet er nu komt. In mijn
vorige functie zat ik hier eigenlijk al op te wachten, deze wet is precies wat
gemeenten nodig hebben. Ik zie ook dat de gemeenten veel mogelijkheden hebben om
de georganiseerde criminaliteit te bestrijden. Georganiseerde hennepteelt is
bijvoorbeeld een aanhoudende oorzaak van verloedering van wijken.

In Tilburg hadden we in 2002 als eerste een ‘veiligheidshuis’. Dat is een
samenwerking tussen onder meer politie, Openbaar Ministerie,  Bureau
Slachtofferhulp, het Halt-bureau en de verschillende reclasseringsinstellingen.
Dit veiligheidshuis wordt door de gemeente samen met het OM aangestuurd. Dit
sluit nauw aan bij de wet ‘regierol gemeenten’. Het veiligheidshuis heeft
inmiddels nationaal navolging gekregen. Door het huidige kabinet worden de
veiligheidshuizen momenteel landelijk uitgerold. Door deze samenwerking kunnen
we bijvoorbeeld de nazorg van ex-gedetineerden beter regelen; de begeleiding
naar werk of onderwijs, en casemanagement in gezinnen. Betere samenwerking, met
een centrale aansturing is een enorme verbetering. Doordat er niet meer langs
elkaar wordt heengewerkt verlopen alle processen veel efficiënter. Niet voor
niets worden de veiligheidshuizen nationaal doorgevoerd. Ik ben daar erg blij
mee.

Door het succes van het veiligheidshuis hebben we in Tilburg een stap verder
gezet, namelijk naar een “Zorghuis”. Dit is feitelijk een doorontwikkeling
waarbij veel zorg- en welzijnsinstellingen aansluiten, zoals de GGD, de GGZ,
Maatschappelijk Werk etc. Het ging ons om stevig ingrijpen bij personen en
gezinnen met meervoudige en complexe problemen zoals verslaving, psychiatrische
problemen, schulden, woonoverlast etc. Ik zou het fantastisch vinden als ook de
Zorghuizen landelijk worden uitgerold en er ook een landelijk dekkend netwerk
van zorghuizen zou ontstaan. De zorghuizen hebben in vergelijking met de centra
voor Jeugd en Gezin een veel bredere profilering, omdat ze zich niet enkel
richten op gezinsgerelateerde problemen. Minister van Justitie Ernst Hirsch
Ballin heeft dit initiatief al omarmd, en ik vind dat de PvdA in dit debat een
leidende rol op zich moet nemen. Ik hoop dat Jet Bussemaker het initiatief
daartoe neemt want er is nog veel te winnen op dit vlak van de zorg. Ik zal me
er in ieder geval vol overgave voor inzetten. Ook in andere steden komen dit
soort initiatieven al volop van de grond, maar we kunnen veel winnen aan
slagkracht.

Het aanpakken van problematiek van geweld en agressie tegen hulpverleners
heeft ook mijn prioriteit. Er is een cultuuromslag nodig. Het lijkt wel alsof
men denkt ‘het hoort erbij’, maar geweld tegen hulpverleners is níét normaal. De
slachtoffers moeten meer en beter worden ondersteund, het doen van aangifte moet
meer worden gestimuleerd. Daar hoort bij dat werkgevers de ernst gaan inzien van
goed Arbobeleid, en burgers die hulpverleners beschermen moeten juridisch ook
beter worden beschermd. Daarnaast zet ik – ook weer via de veiligheidshuizen –
in op gedragsinterventies. Het gaat vaak om recidivisten en door ze beter in
kaart te brengen, heb je ook meer mogelijkheden tot ingrijpen. Enkel harder
straffen heeft geen zin. Dat lijkt stoer, maar op de lange termijn is dat weinig
effectief. Ik vind het belangrijk dat we het zo organiseren dat er een betere
stok achter de deur is. Drang en dwang naar zorg, dus.

Delen: