Kamerlid zoekt boer deel #7

Kamerlid zoekt boer deel #7

Door Sjoera Dikkers op 18 april 2013 Delen  

Dit keer een werkbezoek over de intensieve veehouderij in Overijssel. Mijn collega Tjeerd van Dekken en ik werden uitgenodigd door Hester Maij, gedeputeerde van de provincie Overijssel, om te zien hoe de megastallen er in de praktijk uit zien.

De eerste stop is op het melkveebedrijf van de familie Kloosterman in Hellendoorn. Een moderne grote melkstal met ruimte voor 400 melkkoeien. We worden welkom geheten in de ‘skybox’. Een grote ruimte met zicht op de koeien.

De medewerkers van de provincie houden de onvermijdelijke presentatie over de ontwikkelingen in de regio, maar het is mij vooral te doen om de boer en boerin; hoe zien zij hun toekomst, welke ontwikkelingen zien ze op zich af komen etc.

De familie Kloosterman heeft het bedrijf verplaats omdat hun (ouderlijk) bedrijf in een natuurgebied lag. Ze zijn verhuisd naar een minder kwetsbaar gebied met ruimte om flink te investeren, en dat hebben ze ook gedaan. Een nieuwe stal met een carrousel melkstal en veel ruimte. Als we door de stal lopen valt me op hoe rustig het is, je hebt niet door dat er zoveel dieren zijn.

Het systeem waar de Familie Kloosterman voor heeft gekozen, betekent voor de koeien dat ze altijd binnen staan. Als je koeien de keuze laat willen ze graag naar buiten om te grazen, maar niet de hele dag. De boer die ik laatst trof in Vierakker vertelde me dat zijn koeien een soort van ‘kantoormensen’ zijn: tussen de middag graag even naar buiten, maar als het regent, te warm, te koud of te winderig, dan gaan ze graag weer naar binnen. Een stalsysteem waarbij de koeien kunnen kiezen waar ze staan heeft mijn voorkeur. Vrije uitloop koeien zal ik maar zeggen.

Alhoewel er veel ontwikkelingen zijn op het gebied van dierwelzijn, moeten ook hier nog veel stappen gezet worden. Wat je ziet is wanneer boeren toekomst gericht kunnen investeren het over het algemeen beter is voor de dieren dan in kleinere ouderwetse stallen. Ook dat is de realiteit.

Voordat iedereen hier nu in leest dat ik naar groot- groter- grootst wil, dat wil ik dus niet. Ik zou graag stallen zien waar dieren het goed hebben, ze daglicht en ruimte hebben en hun natuurlijke gedrag kunnen vertonen. Deze stallen moeten passen in de omgeving en moeten als allerbelangrijkste geen gevaar vormen voor de mensen die er omheen wonen.

Na de melkkoeien ga ik door naar het bedrijf van de familie Noordman. Ze hebben een serrestal voor hun vleesvarkens. Een prachtig bedrijf. Ik had Annemarie Noordman al eens op een avond over landbouw in Doetinchem ontmoet. Een pittige betrokken vrouw met het hart op de tong. Ze had me toen al uitgenodigd om te komen kijken, omdat hun biggen het goed hebben. Dat heb ik met eigen ogen kunnen zien.

Biggen hebben daglicht, een beetje meer ruimte en afleidingsmateriaal in hun hok. Los van de situatie waar de biggen worden gehouden, was ik vooral onder de indruk van de boeren. Ze hebben hart voor hun dieren, zorgen er goed voor en willen dat graag laten zien. Hier niet douchen en omkleden, maar toegang tot een open stal. Boeren van de toekomst, een bedrijf dat de moderne eisen op het gebied van dierwelzijn en milieu ook echt aan kunnen.

Als ik  in mijn auto stap bedenk ik me weer wat een bijzondere baan ik toch heb dat ik overal een kijkje mag nemen. Daar ben ik erg dankbaar voor.