Michiel Zonneveld: ‘De JS is een reservaat van politieke dieren’

Michiel Zonneveld: ‘De JS is een reservaat van politieke dieren’

Door Plakboek PvdA op 5 november 2011 Delen  

‘In 1982 zat ik in het bestuur van de Jonge Socialisten. Ik was pas zes
maanden lid van de JS toen ik secretaris buitenland werd, vooral omdat de jongen
die zich kandidaat stelde, niet zo goed lag bij het bestuur. Een jaar later werd
ik voorzitter. Het was de laatste generatie van Nieuw Links die aan de macht was
en dat duurde tot de jaren negentig. Dat betekende dat er weinig ruimte was. Je
moest echt heel graag willen en goed zijn, zoals Margo Vliegenthart, om door te
breken in de partij.’

‘Ik herinner me de jaren tachtig vooral als een tijd van altijd maar acties,
strijd en onderdeel zijn van een beweging. Zelf waren we als JS niet zo goed in
het organiseren van acties. Onder het JS voorzitterschap van Rob van Gijzel was
bepaald dat we een massaorganisatie moesten worden. Dus wij gingen een grote
bijeenkomst organiseren over de jeugdwerkloosheid, immers 25% was werkloos begin
jaren tachtig. En dat deden we ambitieus in de Beurs van Berlage. Het leverde
dramatische plaatjes op: er waren maar een paar mensen in die hele grote hal van
de Beurs. Het lukte ons als JS heel goed om scholieren en studenten aan ons te
binden, maar met werkende jongeren lukte dat niet goed. We waren toch
studentikoze types.

Ik heb goede vrienden overgehouden aan deze periode. Het is een vormende tijd
geweest waarin ik veel heb geleerd. Je bent een politiek dier en dan kom je op
een plek als de JS met jongeren die dat ook allemaal waren. Van jongs af aan al.
Veel JS’ers hebben in de redactie van de schoolkrant of in het
leerlingenparlement gezeten. JS’ers zijn direct geïnteresseerd in de politiek
van een land, hoe de machtsverhoudingen liggen en debatten gevoerd worden. De JS
was een warm bad voor mij in die tijd, een bad vol met soortgenoten.’

Delen:

Een verbonden samenleving

Eerlijke spelregels zijn nodig. Zodat grote bedrijven netjes belasting betalen, net als de bakker op de hoek. Zodat we uitbuiting van werknemers aanpakken. En zodat we minder schreeuwen en beter naar elkaar luisteren.

Lees ons verkiezingsprogramma