Eerlijke alternatieven voor de GGZ

Eerlijke alternatieven voor de GGZ

Door Lea Bouwmeester op 29 juni 2011 Delen  

Met zorg dicht bij mensen, goede begeleiding en een behandeling in de
thuissituatie kunnen veel problemen voorkomen worden. Dat is niet alleen fijn
voor degene die hulp nodig heeft en de omgeving, maar bespaart de samenleving
onveiligheid en kostenstijgingen. Hiermee bied ik het kabinet een alternatief
voor de voorgenomen bezuiniging op de geestelijke gezondheidszorg (GGZ).
Vooralsnog legt minister Schippers de rekening liever bij een groep mensen die
buiten hun schuld een potentieel gevaar voor zichzelf en de samenleving zijn.

Tijdens
een
manifestatie van het Landelijk Platform GGz
op het Malieveld vanmiddag sprak
Job Cohen duizenden demonstranten toe en lichtte hij
ons alternatief toe. 

Voorkomen is beter dan genezen! Waarom zouden we mensen niet ondersteunen als
zij zelfstandig leven, maar hulp nodig hebben om zich staande te houden in de
maatschappij. Als je mensen thuis helpt en niet in instellingen dumpt, geef je
ze bovendien de kans om de regie over het eigen leven te houden. Daarbij hebben
ze dan wel die begeleiding nodig.

Daarom wil de PvdA dat meer mensen worden behandeld in de zogenaamde
eerstelijnszorg. Dat betekent dat we niet afwachten tot de situatie uit de hand
loopt en ze alleen nog terecht kunnen in instellingen, waar een leger
psychiaters nodig is om iets van rust te brengen. In plaats daarvan moet er
begeleiding komen die dicht bij de mensen staat en escalaties voorkomt.

Er is bovendien winst te halen in de organisatie van de GGZ. Laten we
bekijken wat er beter en minder kan. De GGZ is niet in alle opzichten een even
goed geoliede organisatie. Met een strakkere organisatie bespaar je kosten. Dat
kan hier beter. Ook mogen we best een bijdrage van de medisch-specialisten en
bestuurders vragen. De organisatie moet toch vooral gericht zijn op het leveren
van goede zorg.

Het kabinet heeft hier geen oog voor en maakt de verkeerde keuzes. Met een
eigen bijdrage voor de dure zorg in instellingen en bij psychiaters is niemand
geholpen. Het zal ervoor zorgen dat risicogroepen helemaal geen zorg meer
krijgen, tot het echt uit de hand loopt. Dan pas zeggen de minister en
staatssecretaris: tuurlijk, de crisisopvang blijft wel gratis. Daarmee loven ze
eigenlijk een bonus uit voor iedereen die terechtkomt in een crisissituatie. De
minister beloont escalatie. Oneerlijk, ongezond en onveilig.

Het helpt ook niet om de eigen bijdrage voor de eerstelijnszorg te verhogen
of het aantal afspraken in te perken. Het resultaat is hetzelfde als bij het
verhogen van de eigen bijdrage aan het bezoek van een psychiater: mensen die
geen cent te makken hebben, krijgen niet langer de zorg die ze zo hard nodig
hebben. En als ze al even zorg krijgen, dan niet lang genoeg om er echt beter
van te worden.

Ik vind het een land als Nederland onwaardig. We hebben het hier niet over
Gooische vrouwen die met hun liefdesverdriet de psycholoog opbellen, maar mensen
met een psychische stoornis, mogelijk in verwarde toestand, die een gevaar voor
zichzelf en hun omgeving kunnen vormen. Zij zijn van deze zorg afhankelijk en
kunnen dat straks niet meer betalen.

De demonstratie op het Malieveld vandaag was een initiatief van
Landelijk Platform GGz. De
demonstranten spraken zich uit tegen het bezuinigingspakket van 600 miljoen
euro, dat vooral mensen zal raken die de zorg hard nodig hebben.

Moeten zij aan lager wal raken en dan maar onder een brug slapen? Om pas zorg
te krijgen als het zo erg uit de klauwen loopt dat het amper nog te repareren
is? Met preventieve hulp krijgen deze mensen de kans op enige mate van
zelfstandigheid. Ook verkleinen we met gerichte ondersteuning de kans dat
gevaarlijke situaties ontstaan. Een makkelijke keuze, zou je zeggen.

Een verbonden samenleving

Eerlijke spelregels zijn nodig. Zodat grote bedrijven netjes belasting betalen, net als de bakker op de hoek. Zodat we uitbuiting van werknemers aanpakken. En zodat we minder schreeuwen en beter naar elkaar luisteren.

Lees ons verkiezingsprogramma