Ik wil contact!

Ik wil contact!

Door Lilianne Ploumen op 29 januari 2010 Delen  

Het is een heel vroege dinsdagochtend en ik ben in de ijzige kou op weg naar
het ministerie van Justitie in den Haag. Ik heb daar een afspraak met Nebahat
Albayrak en twee politie-agenten uit Venlo. Niet dat ik iets strafbaars heb
gedaan…

Ik heb de twee agenten een paar maanden geleden leren kennen in Venlo tijdens
een werkbezoek. Ik mocht met ze mee tijdens hun avonddienst, in de auto op
patrouille. Ik was erg onder de indruk van hun kalme en vastberaden werkwijze.
Ze hadden overwicht, ze kenden de stad en de mensen die er wonen, en ze waren
streng maar rechtvaardig. Ik heb me zelden zo veilig gevoeld als die avond in
hun auto.
Aan het einde van de avond hadden zij ook nog wel wat vragen aan mij. Waarom
moesten ze zoveel formulieren invullen, waarom werkte het communicatiesysteem
van de politie op sommige plekken zo slecht, en hoe zat het met de veroordeling
van draaideurcriminelen? En hoe kwam de politiek tot haar besluiten – weet men
in den Haag wel genoeg van de politie-praktijk van alledag?
Ik besloot hen uit te nodigen voor een tegenbezoek naar Den Haag.

Het bezoek start in alle vroegte bij de staatssecretaris van Justitie. Om op
tijd in Den Haag te zijn, waren ze al om half 7 uit Venlo vertrokken. Met
Nebahat Albayrak spreken we over het Nederlandse drugsbeleid – Venlo heeft een
geschiedenis van veel drugsoverlast in haar stadscentrum. Gelukkig is de
overlast grotendeels verleden tijd – maar het gedoogbeleid heeft zo haar
dilemma’s. Albayrak stelde als Kamerlid jaren geleden al voor om ook de
achterdeur via door de overheid gecontroleerde wietteelt te legaliseren. Ik ben
het daarmee eens. In Venlo is overigens alweer een nieuw type overlast
gesignaleerd: drugsrunners uit Rotterdam strijken neer in Venlo en verkopen
versneden drugs. De politie heeft er weer een probleem bij.
Vervolgens gaan we naar de fractievergadering in de Tweede Kamer. Nieuwsgierig
kijkt de fractie op, wie heeft de partijvoorzitter meegenomen? Ze worden snel
voorgesteld met hun functie erbij, en dat maakt indruk – politici hebben terecht
veel respect voor de mensen die dag in dag uit bescherming bieden aan burgers.

Op de agenda van de fractievergadering staan een paar onderwerpen die ook met
het functioneren van de politie te maken hebben. Het wel of niet juridisch
verantwoordelijk houden van mensen die in dienst zijn van de rijksoverheid. De
plannen van Guusje ter Horst om de politie anders, efficenter, te organiseren.
Onze woordvoerder gaat in een pauze meteen even informeren wat deze mensen uit
de praktijk ervan vinden. Ik zie het contact van beide kanten groeien; afspraken
voor nader overleg worden gemaakt.
We zijn daarna te gast bij Gerdi Verbeet, die ons tijdens het vragenuurtje mooie
plaatsen in de loge van de Plenaire Zaal geeft. We zijn getuige van een fel
vragenuurtje over de kilometerheffing met Camiel Eurlings. Ik deel het
commentaar van mijn gasten: ‘Vandaag 3 keer in de file op weg naar Den Haag,
tja, ze zullen toch wat moeten gaan doen.’

Hierna spreken we Guusje ter Horst. Mijn gasten hebben vragen voor haar 
voorbereid – over werkdruk, over meer blauw op straat, over administratie. En de
minister geeft scherpe antwoorden. Plotseling moet ik denken aan dat  beetje
belegen liedje van Frank Boeijen (ben er geen fan van, maar toch…): ‘Ik wil
contact’. Ik weet, onze bewindspersonen en Kamerleden zijn veel op pad, onder de
Haagse kaasstolp uit, maar eigenlijk kan er nooit genoeg contact met
bijvoorbeeld politie-agenten uit Venlo zijn. Zodat we nooit vergeten wie we op
het Binnenhof vertegenwoordigen, wiens belang wij voorop moeten stellen!

Delen: