Hopen op een wapenstilstand

Hopen op een wapenstilstand

Door Kirsten Meijer op 16 juli 2014 Delen  

De afgelopen weken denk ik vaak terug aan ons bezoek aan IsraĆ«l en de Palestijnse Gebieden. In januari waren we daar met een delegatie van de PvdA. Hoewel het vredesproces op z’n zachts gezegd stroef verliep was het moeilijk voor te stellen dat een paar maanden later het geweld opnieuw in alle hevigheid zou losbarsten. Het is te hopen dat er snel een bestand komt waardoor de wederzijdse aanvallen ophouden.

De gruwelijke moorden op een aantal tieners vormden aanleiding voor luchtaanvallen op de Gazastrook, ondanks oproepen van de internationale gemeenschap om af te zien van collectieve straffen. Ook de PvdA-fractie nam een motie van die strekking aan en riep de regering op om bij zowel de Israëlische regering als de Palestijnse Autoriteit aan te dringen op terughoudendheid, in woord en in daad. Inmiddels is er een spiraal van meer geweld met alleen maar verliezers.

Op moment van schrijven heeft Hamas het voorstel voor een wapenstilstand verworpen en gaan de raketaanvallen op Israël door. Ook Israël heeft de bombardementen op de dichtbevolkte Gazastrook hervat en premier Netanyahu kondigde aan dat Hamas zal boeten voor het besluit om door te vechten. Hamas zal boeten, Hamas is het doelwit, is het adagium van de Israëlische regering. In de praktijk blijkt echter dat vooral de bevolking van Gaza wordt getroffen. Volgens de Verenigde Naties is 77% van de slachtoffers burger en zijn ziekenhuizen en scholen beschadigd. Volgens laatste berichten dreigt er een grote watercrisis. Ik ben bang dat de acties van het Israëlische leger het tegendeel bereiken, namelijk een versterking van Hamas. Tegelijkertijd leeft ook de bevolking van Israël in angst en zijn er sirenes te horen tot in Tel Aviv en Jeruzalem aan toe.

Het is een situatie om moedeloos van te worden en de gemoederen lopen hoog op. Al die meningen en emoties getuigen van grote betrokkenheid, maar lossen het conflict niet op, helaas. De enigen die het geweld kunnen stoppen zijn Hamas en de Israëlische regering. Aangezien de Israëlische regering de machtigste partij is rust er een zware verantwoordelijkheid op haar schouders om het voortouw te nemen. Niet alleen om op korte termijn tot een wapenstilstand te komen, maar ook om te laten zien dat er een toekomst is voor de Palestijnse staat door een einde te maken aan de illegale nederzettingen op de Westelijke Jordaanoever. Nederland en de Europese Unie hebben een eigen verantwoordelijkheid om dat signaal met kracht af te geven.

Een verbonden samenleving

Eerlijke spelregels zijn nodig. Zodat grote bedrijven netjes belasting betalen, net als de bakker op de hoek. Zodat we uitbuiting van werknemers aanpakken. En zodat we minder schreeuwen en beter naar elkaar luisteren.

Lees ons verkiezingsprogramma