Het mag van Europa!

Het mag van Europa!

De invloed van Europa op de woningmarkt is niet goed te praten: Nederland is
een fatsoenlijk democratisch geregeerd land. We hebben wel eens wat te mopperen,
maar als het om integriteit gaat lijken we meer op Scandinavië dan op Italië of
Roemenië. Waarom mag zo’n land niet zelf zijn woningmarkt organiseren?

Onder het motto ‘onafhankelijk en vrij, maar niet over de partij’ worden
op pvda.nl regelmatig columns gepubliceerd.

Eberhard van der Laan had afgelopen donderdag een heugelijke mededeling voor
de Tweede Kamer: de woningcorporaties mogen blijven bestaan! Hij had het nog
niet op schrift, maar het was een mondelinge afspraak met Eurocommissaris Kroes.
Weliswaar beschouwt de Europese Commissie de woningcorporaties als een inbreuk
op het beginsel van vrije concurrentie, maar bij het verhuren van woningen aan
mensen met lagere of middeninkomens is Neelie bereid een oogje toe te knijpen.
Maar dan moeten de woningcorporaties niet verhuren aan mensen die meer verdienen
dan 33.000 euro per jaar, en voor 90 procent aan mensen met een inkomen tot de
huursubsidiegrens.

Dit is dus het soort berichten uit Brussel waar ik razend over kan worden.
Nederland is een fatsoenlijk democratisch geregeerd land. Elke vier jaar zijn er
Tweede-Kamerverkiezingen, soms nog vaker. We hebben wel eens wat te mopperen,
maar als het om integriteit gaat lijken we meer op Scandinavië dan op Italië of
Roemenië. Waarom mag zo’n land niet zelf zijn woningmarkt organiseren?

De grensoverschrijdende aspecten daarvan zijn heel beperkt. Daarentegen zijn
er sterke argumenten om woningmarkten per land of per regio anders te reguleren.
Landen hebben verschillende tradities, en in verschillende delen van een land
ziet de woningmarkt er heel anders uit. De waarde van woningen wordt ook niet
alleen bepaald door de muren en het dak, maar soms nog meer door de ligging en
de sociale structuur van de omgeving. Wijken met te veel probleemhuurders
belanden in een negatieve spiraal; wanneer hoger opgeleiden daar toch willen
wonen moeten we dat toejuichen en moet Brussel dat niet onmogelijk maken. Leve
de scheefwoners!

Ruim vijftig jaar geleden werd in het Verdrag van Rome het principe van vrij
verkeer van goederen en diensten vastgelegd. Heeft toen iemand voorzien dat
daarmee het functioneren van de woningcorporaties een zaak van Europa zou
worden? Moet er niet eens een parlementair onderzoek komen waarom dat nu dan
toch zo is? Zijn we slachtoffer van listige manipulaties vanuit Brussel, of
hebben onze ministers en Kamerleden dat echt gewild? En in het laatste geval,
waarom hebben we daar nooit wat over gehoord?

Nu bestaat er ook nog een Europees parlement. Dat moet instemmen met de
benoeming van Europese commissarissen. De sociaal-democratische fractie heeft
een heel nummer gemaakt van de terugkeer van Barroso, wat een smadelijke aftocht
heeft opgeleverd. Als verliezende partij bij de verkiezingen heeft het
natuurlijk ook weinig zijn je te verzetten tegen een kandidaat voor het
voorzitterschap wiens herverkiezing door de grootste fractie gesteund wordt.

In plaats daarvan had men zich moeten richten op de commissaris voor het
concurrentiebeleid. Dat is de commissaris van wie men in Europa verreweg het
meest merkt. Dat is de commissaris die het verschil kan maken tussen een
fundamentalistisch liberaal beleid en een beleid dat de instellingen van de
verzorgingsstaat in de verschillende lidstaten respecteert. Dat is de
commissaris die kan voorkomen dat men de Europese Commissie als een buitenlandse
bezettende macht gaat ervaren in plaats van als een instelling van de landen
zelf.

Waarom heeft de PES-fractie in plaats van Barroso aan te vallen zich niet
bereid verklaard hem te steunen mits de portefeuille van Kroes naar een
sociaal-democraat gaat? Of vindt men het in de PES-fractie wel mooi hoe Kroes de
lidstaten onder de duim houdt? Dan zijn het meer Eu-ropisten dan socialisten.

Delen: