Hans Wijnberg en Wil Stek

Hans Wijnberg en Wil Stek

Door Plakboek PvdA op 15 februari 2012 Delen  

Hans Wijnberg en Wil Stek komen uit een muzikale, rode familie. Hun vader, Frans Wijnberg (1913 – 1994) was altijd met muziek in de weer en had in de jaren dertig zijn eigen band: de Music Devils. Naast zijn kantoorbaan, speelde hij in PvdA lekencabarets, trad in de zomermaanden wekelijks op in de kantine van de rode camping Ginkelduin en componeerde heel veel muziek bij de teksten die door de PvdA werden aangeleverd of die hij vond in dichtbundels van Annie M.G.Schmidt of Jaap van der Merwe.

Hij was een overtuigd PvdA’er. Hans: ‘Tijdens de verkiezingscampagnes hingen er zulke grote posters voor de ramen dat het de hele kamer verduisterde. Wanneer de verkiezingen voorbij waren, pasten we met drie kinderen in het bootje dat we van de posters vouwden. In 1941 heeft hij de speech van Koningin Wilhelmina opgenomen en thuis op zijn eigen apparatuur vermenigvuldigd, dat bracht hij dan vervolgens weer rond. We hadden ook lang onderduikers in huis. Voor mijn ouders was dat allemaal doodgewoon. Het waren mensen die met volle overtuiging en idealisme geloofden in een nieuwe wereld.’

Na het overlijden van vader Wijnberg werd onvermijdelijk het ouderlijk huis opgeruimd. Wil nam alle fotoalbums mee en haar broer nam de tas met bladmuziek. Toen Wil hem vroeg of hij nog materiaal had voor het PvdA Plakboek, kwam hij met een tas aanzetten gevuld met programmaboekjes, bladmuziek en liedteksten. Wil: ‘We maakten de tas open en dachten alle twee hetzelfde, alles kwam in een keer terug bij het lezen van de bladmuziek en de teksten – we lagen weer in de achterkamer te luisteren naar de repetities. Onze vader schreef heel toegankelijke muziek, een beetje jazzy en het kon goed meegezongen worden.’
Hans was violist bij het Residentieorkest en is 25 jaar concertmeester geweest van het Gelders Orkest. ‘Het liefst had mijn vader van de muziek zijn beroep gemaakt, maar dat kon niet zomaar in die tijd, zijn ouders hadden dat nooit goed gevonden. Ook ik moest eerst de HBS afmaken, de muziek was toen toch een te onzekere toekomst. Mijn vader en ik hebben veel samengespeeld en vaak zat hij in de zaal als ik als violist een solo mocht spelen.’

Wil Stek was in de jaren 70 raadslid voor de PvdA in de gemeente Velsen, met een tussentijdse pauze, is ze dat in totaal 8 jaar geweest. Daarnaast zong ze jaren bij de Stem des Volks afdeling Santpoort. ‘Pas anderhalf jaar geleden zijn we gestopt met ons koor. 2011 was het eerste jaar dat ik op 1 mei geen strijdliederen zong in Haarlemse bejaardenhuizen, ik heb dat wel gemist. Onze moeder is ruim 50 jaar lid geweest van het Stem des Volks koor. Zij werkte voor ons, stond altijd voor het gezin, buurt en familie klaar, maar de dinsdagavond was van haar en het koor.’

Hans: ‘Recent hebben we weer een aantal liedjes opgenomen, zoals de nozems en het fabrieksmeisje. Ik begeleid soms seniorenorkesten en dan komt het voor dat we nummers uit de jaren dertig spelen, van Marlene Dietrich bijvoorbeeld – dezelfde liedjes welke mijn vader thuis oefende met zijn carbaret- en muziekgroep. Als ik dan voor het orkest sta, lijkt het net alsof ik als kleine jongen weer thuis in mijn bed lig te luisteren naar mijn musicerende vader.’

Delen: