Over de grens

Over de grens

Door Hans Spekman op 10 juli 2012 Delen  

Het verkiezingsprogramma is klaar, de kandidaten voor de Tweede Kamer weten welke plek ze krijgen en het congres zit er op. Onze kinderen zijn vandaag de schoolvakantie in gegleden. De Tour de France is op televisie. Wat wil een mens nog meer? Diederik gaat nog flink wat provincies bezoeken, kandidaat-Kamerleden bekwamen zich verder in het canvassen en onze talloze vrijwilligers zijn te vinden op grote festivals en evenementen.

Wanneer ik straks met de kinderen op de camping sta, realiseer ik mij weer hoe goed wij het hebben als gezin. Als kind strekte de grote zomervakantie zich voor mij uit als een zee van tijd waar geen enkele onderbreking in zat. Frankrijk, Italië, ik kende het alleen uit de Bosatlas. De Grens. Het leek mij een plek van bijna mythische omvang. Grenswachters met zonnebrillen die je op barse toon zouden vragen wat het doel van je bezoek is.

De tijd is veranderd, ik weet nu dat De Grens een lijntje is dat je bijna onmerkbaar voorbij rijdt. Het leidt nog steeds tot teleurstelling op de achterbank. Ik weet ook dat er veel kinderen zijn voor wie de zes weken zomervakantie nog steeds eindeloos voorbijtrekken zonder een lange reis naar het buitenland. Die kinderen moeten zich vermaken in hun eigen omgeving.

Ik hoop dat hun ouders de tijd en middelen vinden om zich te vermaken in ons eigen landje. Want ook Nederland kent mooie plekken waar het goed toeven is voor kinderen. Zo kom ik steeds vaker speeltuinen tegen zonder wipkippen, frituurbalies en verbodsbordjes. In plaats daarvan zijn er steeds meer natuurspeeltuinen. Plekken waar kinderen ongekend smerig worden in modderpoelen, een fikse splinter in de duim oplopen omdat ze met takken en ruwgeschaafde planken hutten bouwen. Die plekken moeten we koesteren, kinderen kunnen er leren hoe mooi de natuur is, hoe fijn het is om af en toe vies te worden.

We moeten ze ook koesteren omdat Nederland een prachtig land is waar plek moet zijn voor natuur en kinderen.

Delen:

Een verbonden samenleving

Eerlijke spelregels zijn nodig. Zodat grote bedrijven netjes belasting betalen, net als de bakker op de hoek. Zodat we uitbuiting van werknemers aanpakken. En zodat we minder schreeuwen en beter naar elkaar luisteren.

Lees ons verkiezingsprogramma