Grote nadruk op eigen verantwoordelijkheid in GGZ zorgelijk

Grote nadruk op eigen verantwoordelijkheid in GGZ zorgelijk

Door Lea Bouwmeester op 18 juni 2012 Delen  

De PvdA juicht het toe dat door afspraken tussen minister, zorgaanbieders, beroepsgroepen, patiëntenvereniging en zorgverzekeraars mensen in de geestelijke gezondheidszorg eerder hulp krijgen, dichtbij huis. Eerder behandelen kan drang en dwangbehandeling immers voorkomen.

Maar de grote nadruk op eigen verantwoordelijkheid van deze patiënten baart ons zorgen. We zullen er dan ook scherp op toezien of de goede voornemens uitvoerbaar zijn en uitgevoerd worden in de wijk. Een andere belangrijke zorg blijft de eigen bijdrage in de ggz: een grote belemmering voor tijdige en goede zorg. Deze moet van tafel.

Het aantal bedden zal fors worden teruggebracht en patiënten moeten meer doen aan preventie, zelfmanagement en hun herstel. Dat staat in het bestuursakkoord dat zorgaanbieders, beroepsgroepen, patiëntenvereniging, zorgverzekeraar en minister Schippers vandaag met elkaar hebben gesloten.

Een psychiater die achter het bureau vandaan komt en naar mensen toegaat. Ook de huisarts krijgt een belangrijkere rol. Hierdoor kan passende hulp snel worden geboden, waardoor het niet uit de hand loopt. En waardoor mensen niet opgenomen hoeven te worden. Dat is sociaal, voorkomt problemen en scheelt geld.

Maar de grote nadruk op eigen verantwoordelijkheid baart ons, voor deze groep patiënten, wel zorgen. Een netwerk en steun in de rug blijft voor een deel van deze mensen keihard nodig, om een plek in de wijk te krijgen. Ook het betrekken van familie is van belang.

Afgelopen vrijdag was ik op werkbezoek bij GGZ Noord Holland Noord, daar zijn ze al heel ver met afbouwen van bedden en mensen thuis helpen. Het gaat daar heel goed, maar de medewerkers wijzen erop dat er bedden nodig blijven, voor het geval het mis gaat. Ook hoorde ik daar dat er voldoende medewerkers in de wijk beschikbaar moeten zijn.

Beddenreductie mag niet alleen een ordinaire bezuiniging zijn, mensen moeten dan wel echt zorg aan huis krijgen. Ook moet de tolerantie van mensen die som ‘anders’ zijn omhoog. Zodat deze mensen ook een plek in een wijk krijgen.