Goede goede voornemens

Goede goede voornemens

Door Jet Bussemaker op 11 januari 2010 Delen  

De eerste weken van het nieuwe jaar. Het reces suddert nog na in Den Haag,
maar ik ben vorige week vol frisse moed begonnen aan 2010. Iedereen natuurlijk
een geweldig nieuw jaar gewenst met veel gezondheid, welzijn en sport. Ik
gebruik deze eerste blog van het jaar graag om een paar goede goede voornemens
met jullie te delen. Ik noem het goede goede voornemens omdat het geen
voornemens zijn voor mijzelf. Het zijn voornemens voor de mensen in Nederland
die ze het hardst nodig hebben én voor de mensen die zich zo hard inzetten voor
deze groep.

Mijn eerste voornemen is om de zorgsector zo min mogelijk te belasten met
bureaucratie. Natuurlijk, regels zijn nodig, bijvoorbeeld om te kijken of
instellingen zich aan kwaliteitseisen houden, maar ook om ervoor te zorgen dat
salarissen van bestuurders niet ontsporen. Maar regels kunnen de kwaliteit van
werk ook in de weg staan, bijvoorbeeld als medewerkers het idee hebben meer met
papier dan met echte zorg bezig te zijn. Daarom wordt de indicatiestelling
vereenvoudigd en verbeterd. Het Centrum
Indicatiestelling Zorg (CIZ)
, de organisatie die verantwoordelijk is voor de
indicaties, draagt eenvoudige indicatiestellingen steeds vaker over aan de
zorgprofessionals en -aanbieders, zoals de huisarts, de wijkverpleegkundige of
het verpleeghuis. Het betekent natuurlijk niet dat iedereen maar kan doen en
laten wat hij wil. Uiteraard nemen we maatregelen als hiervan misbruik wordt
gemaakt. Zo heb ik eind 2009 voor het eerst sinds jaren een instelling die
verslavingszorg leverde, Winnersway, gesloten. ‘High trust, high penalty’ noemen
we dat. Maar het is wel prettig om in beginsel van het goede in de organisaties
in de zorg uit te gaan. Vandaar dus dit goede goede voornemen.

Mijn tweede goede voornemen is dat ik meer aandacht wil, vraag en organiseer
voor de medewerkers op de werkvloer in de zorg. Bij iedere organisatie waar ik
kom, bij ieder project dat we starten en bij ieder nieuw idee dat geopperd
wordt, geef ik aandacht aan de professional die het werk doet. Zij hebben de
relatie met de cliënt en bepalen als geen ander de kwaliteit van de zorg. Een
bekend gezicht in de buurt die ingaat op behoeften van thuiswonende
zorgbehoevende mensen en daardoor kan bijdragen aan de kwaliteit van het bestaan
van mensen. Buurtzorg is de bekendste organisatie die medewerkers weer centraal
stelt, maar ondertussen zijn er vele anderen, met name in de thuiszorg, die een
transitie doormaken. Ik ondersteun dergelijke initiatieven met programma’s voor
extra wijkverpleegkundigen en veranderprogramma’s als ‘In voor zorg’. Daarmee
wil ik het komende jaar een grote slag maken.

Het laatste goede voornemen heeft met beeldvorming en arbeidsmarkt te maken.
Ik wil me in 2010 extra inzetten om de mooie kanten van de zorg over het
voetlicht te brengen. Het tekort aan arbeidskrachten zou over een tijdje wel
eens het grootste probleem in de zorg kunnen zijn. We hebben over tien jaar 250
duizend paar extra handen aan het bed nodig, en dat betekent dat we jongeren nu
voor de zorg zullen moeten weten te interesseren. De incidentenpolitiek in de
Tweede Kamer, vooral gevoed door SP en PVV, draagt daar niet aan bij.
Schrijnende gevallen van cliënten worden als algemeen beeld gepresenteerd.
Natuurlijk, incidenten moeten worden besproken en worden aangepakt, maar het
beeld dat het alleen maar kommer en kwel is, doet geen recht aan de
werkelijkheid. De kwaliteit van de zorg in Nederland is over het algemeen
genomen goed. En waar verbeteringen mogelijk zijn moeten we daar gezamenlijk in
investeren. Maar in plaats daarvan houden we elkaar in de houdgreep door het
nemen van de maat over hoe schrijnend de gevallen zijn; en creëren we een beeld
van een sector waar jonge mensen niet meer willen werken.  

Want het beeld dat jongeren hebben over werken in de zorg is vaak niet
positief. Vorige week was ik bij een mooi initiatief dat hier werk van maakt.
Het Florence Nightingale Instituut gaat met een
3D-film over de zorg vmbo’ers onder schooltijd warm maken voor een baan in een
verpleeghuis of een gehandicapteninstelling. Vanaf januari rijdt een grote
vrachtwagen met bioscoop door heel Nederland.
Ik strijd dus niet in m’n eentje tegen een verkeerd en negatief beeld van de
zorg. Hopelijk doen jullie allemaal mee in 2010!

Drie goede goede voornemens dus waar ik mee aan de slag ga. Ik ga jullie daar
het komende jaar graag van op de hoogte houden.