Give me 5

Give me 5

Door Keklik Yücel op 29 april 2010 Delen  

Gisteren had ik een bijzonder radio-interview. Een radioshow in Zwolle in een
glazen huis,  georganiseerd voor het goede doel. Het betrof een
geldinzamelingsactie voor ‘Give me 5’. De oproep was om kinderen in Senegal door
hun eerste 5 levensjaren te helpen, zodat hun overlevingskansen aanzienlijk
vergroot worden. Een geweldige actie! Ik weet nog niet hoeveel geld er is
opgehaald maar alle beetjes helpen.

Op dit moment sterven 136 op de duizend kinderen vóór hun vijfde verjaardag
aan ziektes als hepatitis en malaria. Ziektes die te bestrijden zijn. Waarom
sterven er dan zoveel kinderen aan deze infectieziekten is dan de vraag. Je kunt
dit grotendeels voorkomen door behandeling (medicijnen) of vaccinatie, maar de
farmaceutische industrie investeert vrijwel niets of erg weinig in medicijnen
voor tropische ziekten. De life-stylekwalen van het rijke Westen – zoals
impotentie en zwaarlijvigheid – zijn commercieel interessant want die brengen
geld in het laatje, de arme mensen uit de derde wereld niet. Dat is de simpele
marktlogica.

Nu heb ik niets tegen winstdoelstellingen die bedrijven logischerwijs hebben.
Ondernemerschap en groei zijn goed voor de economie, de staatskas en zorgen voor
banen. De samenleving heeft baat bij een goed draaiende economie en daar zijn
ondernemingen natuurlijk de motor van. Maar farmaceutische bedrijven hebben wat
mij betreft ook een morele plicht. Wanneer je de mogelijkheid hebt om onnodige
sterftegevallen te voorkomen dan mag je die mogelijkheid niet laten liggen. Dat
betekent dus ook investeren in medicijnen voor ontwikkelingslanden.

Natuurlijk kan de farmaceutische industrie niet alles oplossen. Naast gelijke
toegang tot gezondheidszorg, moet er veel gebeuren op het gebied van
armoedebestrijding, onderwijs, duurzame leefomgeving en zelfredzaamheid in
ontwikkelingslanden.

Ontwikkelingssamenwerking is van ons allemaal. Ons consumptiegedrag in het
westen, een betere samenwerking tussen ngo’s, bedrijven en overheden, dat alles
draagt bij aan effectievere ontwikkeling in de Derde Wereld. Wanneer je het niet
uit solidariteit wil doen, doe het dan uit welbegrepen eigenbelang. Investeren
in de economische groei van ontwikkelingslanden, is ook belangrijk voor onze
eigen economie. Als het beter gaat in ontwikkelingslanden, als zij meer op eigen
benen kunnen staan, worden ze ook steeds belangrijker als handelspartner. Dat is
niet alleen goed nieuws voor de mensen daar, het is ook in het belang van
Nederland als exportland. Solidariteit en welbegrepen eigenbelang, ze kunnen
hand in hand gaan. Zo lang het in het belang is van de mensen in
ontwikkelingslanden, is daar helemaal niets mis mee.

Dit artikel verscheen op 29 april op de weblog van Keklik Yucel op de website
van Trouw