Door Anne de Rooij op 25 mei 2016 Delen  

Ondanks dat er al veel over is geschreven wil ik mij toch uitspreken. Ik wil niet stil blijven over de racistische stroom aan reacties op Sylvana Simons. Simons heeft zich aangesloten bij de politieke partij DENK en kreeg daarmee de voltallige bloem der natie over zich heen. Simons moest maar vertrekken naar haar eigen land en er werd zelfs een uitzwaaidag georganiseerd op 6 december. Het ergste is dat wij niet eens meer verrast zijn.

Simons kreeg al jaren racistische en seksistische bagger over zich heen, wanneer zij op tv verschijnt is het alleen maar wachten tot de beledigende teksten rijkelijk rondvloeien op Twitter. Blijkbaar is er een groep Nederlanders die het woord ‘neger’ en ‘hoer’ (of nog origineler: een combinatie van de twee) op het puntje van de tong hebben liggen zodra Simons op tv verschijnt.

Deze reacties zijn gif voor onze samenleving. Iedere keer wanneer iemand vanwege huidskleur beledigd wordt is dat een bevestiging dat racisme nog steeds bestaat. Een bevestiging dat je minderwaardig bent omdat je geen “echte” Nederlander bent. Een bevestiging dat jouw hoofd op het hakblok wordt gelegd wanneer je simpelweg jouw mening geeft.

Je vraag je af wie nog zin heeft om überhaupt zijn of haar nek uit te steken als je bij voorbaat weet wat voor racistische bagger je over je heen krijgt. Dat is gevaarlijk voor de democratie. Wanneer de slachtoffers van racisme en discriminatie ondervertegenwoordigd blijven, hebben de daders hun zin.

Niet alleen de anonieme gekken zijn verantwoordelijk voor het bestaan van racisme. Als de media en politiek overwegend wit blijft, bevestig je het beeld dat bepaalde groepen in de samenleving minder recht van spreken hebben. Je geeft minderheden geen stem door hun belangen als ‘een apart hokje’ te zien of als een tweederangs probleem te behandelen. Racisme zit overal in de Nederlandse samenleving, maar de roep tegen racisme nog niet.

Delen:

Een verbonden samenleving

Eerlijke spelregels zijn nodig. Zodat grote bedrijven netjes belasting betalen, net als de bakker op de hoek. Zodat we uitbuiting van werknemers aanpakken. En zodat we minder schreeuwen en beter naar elkaar luisteren.

Lees ons verkiezingsprogramma