Geen schijnconstructies voor postmedewerker

Geen schijnconstructies voor postmedewerker

Door Mei Li Vos op 28 januari 2010 Delen  

Postbedrijven moeten de komende drie jaar 80 procent van hun medewerkers een
normaal arbeidscontract aanbieden. Dat vindt het kabinet en een meerderheid van
de Tweede Kamer nog steeds, ondanks dat postbedrijven bezwaar maken tegen extra
eisen die het kabinet stelt voor de arbeids-voorwaarden. De Partij van de Arbeid
zint ook nog op een structurele maatregel om het gesol met arbeidsvoorwaarden te
voorkomen.

Tot dusver konden postbedrijven veel van hun medewerkers op zogeheten
Overeenkomsten van Opdracht (OvO’s) de post laten bezorgen. De postbezorger is
dan geen werknemer, maar een soort zelfstandige die op stukloon werkt. Dat is
een constructie die in andere sectoren ook voorkomt, maar volgens de PvdA een
ongewenste vorm van schijnzelfstandigheid is. De medewerkers zijn immers niet
verzekerd voor arbeidsongeschiktheid en werkloosheid en bouwen ook geen pensioen
op. Deze constructie moet snel verdwijnen. Dat is niet alleen beter voor de
postbezorgers, maar ook voor de kwaliteit van de postbezorging. Staatssecretaris
van Economische Zaken
Frank
Heemskerk
(PvdA) stelt dat deze constructie al sinds jaar en dag de praktijk
is bij postbedrijven, en dat door de Postwet er nu eindelijk geregeld wordt dat
er een einde aan moet komen.

De CAO die de postbedrijven samen met de vakbonden hebben afgesproken
voorziet namelijk in het beëindigen van die ‘OvO’-constructies. Binnen drie jaar
moet tachtig procent van de postbezorgers een normaal arbeidscontract hebben.
Maar het is de vraag of de werkgevers wel voldoende meewerken. Als ze nu al
beginnen te protesteren tegen de bepalingen die in de wet staan over de
arbeidsvoorwaarden heb ik er een hard hoofd in. We moeten structureler een
oplossing vinden voor het ontduiken van de arbeidswetgeving. Ook in andere
sectoren werken mensen met een OvO, terwijl hun werkzaamheden en
afhankelijkheidspositie niets verschilt met die van gewone werknemers.

Ik stel voor om de OvO weer te gebruiken waarvoor hij is bedoeld: een
constructie die een ondernemer met zijn opdrachtgever kan afspreken over een
resultaat. De OvO is oorspronkelijk bedoeld als contract tussen een ondernemer
en een opdrachtgever, waarbij de ondernemer zelf bepaalt wat de prijs is voor
een klus. Denk aan architecten of hoveniers. Maar de OvO is niet bedoeld om op
grootschalige wijze werk te laten doen door schijnzelfstandigen. Deze mensen
kunnen helemaal niet onderhandelen over een prijs. Dit zijn geen ondernemers,
maar verkapte werknemers, die dan ook gewoon onder de sociale zekerheid moeten
vallen.

De PvdA wil dat het kabinet snel door onafhankelijke arbeidsjuristen laat
onderzoeken hoe de OvO beperkt kan worden tot een constructie voor ondernemers,
en dus niet misbruikt kan worden om werkgeversverplichtingen te ontduiken. Als
deze constructie alleen voor echte ondernemers beschikbaar is  kunnen we niet
alleen de postbedrijven pushen, maar ook schijnzelfstandigheid in andere
sectoren voorkomen.