Geen rendementsdenken, maar meer kwaliteit in het onderwijs

Geen rendementsdenken, maar meer kwaliteit in het onderwijs

Door Mohammed Mohandis op 6 maart 2015 Delen  

Geen redementsdenken, maar meer kwaliteit en meer inspraak in het onderwijs. Dat was wat ik afgelopen zaterdag te horen kreeg in het Maagdenhuis. Ik was daar om in gesprek te gaan met de actievoerders. Over de problemen op de universiteit, hun zorgen over de gang van zaken, en hun ideeën om het op te lossen. In hun strijd vinden zij mij aan hun zijde. Voor een universiteit die meer is dan een x aantal diploma’s en publicaties, maar een plek waar kennis zich verspreidt.

We moeten af van het idee dat een opleiding een sprintje is naar je diploma en dat de kwaliteit van onderzoek valt af te meten aan het aantal publicaties. Dat denken reduceert de universiteit en hogeschool tot een fabriek van diploma’s en publicaties. Terwijl juist het hoger onderwijs de plaats is waar mensen worden gevormd en kennis zich verspreidt en verdiept. De Partij van de Arbeid heeft hier de afgelopen jaren ook resultaten in bereikt. Verandering komt soms langzaam, maar het komt wel.

Zo heeft het kabinet al besloten dat universiteiten nog maar voor 20 procent van hun budget worden afgerekend op het aantal diploma’s – in plaats van 50% onder eerdere kabinetten. Dat was een grote prikkel voor universiteiten om de kwaliteit te verlagen en sneller meer diploma’s uit te delen. Ook komen er maatregelen om docenten te beoordelen om hun docerende kwaliteiten, in plaats van op hoeveelheden publicaties.

Daarnaast krijgen studenten meer inspraak in het beleid van de universiteit. Deze week nog hebben medezeggenschapsraden officieel instemmingsrecht gekregen op de hoofdlijnen van de begroting. Daardoor kunnen studenten mede bepalen hoe de universiteit en hogeschool haar geld besteedt. Dankzij de plannen voor het sociaal leenstelsel hebben we ook meer geld kunnen vrijmaken voor het hoger onderwijs, en dat in tijden van crisis. In totaal oplopend tot een miljard extra.

Dankzij de uitgebreide medezeggenschap kunnen studenten en universiteiten in de toekomst samen besluiten waar ze dit geld aan uitgeven.

Tot slot moet er echt een einde komen aan het absurde hoge aantal flex-contracten in het hoger onderwijs. Doorgeslagen flex is in de hele samenleving een groeiend probleem, maar op de universiteit neemt het soms absurde vormen aan. Terwijl dit juist een plek moet zijn waar medewerkers de tijd en de ruimte krijgen om onderzoek te doen en onderwijs te geven.

Vanuit Den Haag kunnen we de kaders veranderen, maar echte verandering ontstaat vanuit de universiteiten zelf. Laat de studenten en docenten zich de komende tijd verenigen bij het bepalen van de agenda en het afdwingen van beter onderwijs en geduldig onderzoek. Dat kan als zowel het bestuur als studenten en docenten samen alternatieven vinden voor de huidige manier van werken. Op de ene universiteit en hogeschool gaat dit al beter dan op de andere. De PvdA staat naast studenten en docenten die grip willen houden op hun onderwijs en onderzoek. Tegen de doorgeslagen nadruk op rendementen, voor kwaliteit van onderwijs. Daar blijf ik mij de komende tijd in de Tweede Kamer voor inspannen.

Een verbonden samenleving

Eerlijke spelregels zijn nodig. Zodat grote bedrijven netjes belasting betalen, net als de bakker op de hoek. Zodat we uitbuiting van werknemers aanpakken. En zodat we minder schreeuwen en beter naar elkaar luisteren.

Lees ons verkiezingsprogramma