De kosten van een allochtoon

De kosten van een allochtoon

Wat kost een allochtoon? Geen idee. Wat kost mijn opoe? Wat is ze me waard?
Wat kost deze allochtoon? Die vraag werd eeuwen lang ook op menig kade in
Amerika en in de Arabische wereld gesteld. Afrikaanse stammen verkochten
krijgsgevangenen aan tuig van elders voor wie een mens niet meer dan handelswaar
was. Keurige handelslieden waren deze ‘ondernemers’. Gerespecteerd in hun
thuislanden. Zich vrome christenen of moslims voelend. Op de vraag wat kost deze
allochtoon gaven ze een keurig zakelijk antwoord.

Onder het motto ‘onafhankelijk en vrij, maar niet over de partij’ worden
op pvda.nl regelmatig columns gepubliceerd.

Nou heb ik een pesthekel aan kromme overtrokken vergelijkingen. Vooral
wanneer te pas en te onpas de oorlog bij wordt gehaald om lastige tegenstanders
in het debat de mond te snoeren. Maar ik maak nu zelf even bewust een
soortgelijke nare overtrokken vergelijking om duidelijk te maken dat ik de vraag
niet kies vind. Niet kies tegenover diegenen die hierheen zijn gekomen om zich
als gelijkwaardig burger te vestigen. Een prijskaartje op het voorhoofd van een
burger stuit me tegen de borst.

En bovendien, wat reken je mee in het berekenen van de massa-immigratie?
(geen immigratie meer zonder het woord massa er voor) Reken je studiekosten van
immigrantenzonen mee? Opknappen van grotendeels zwarte wijken? De aard en het
kosten-batenplaatje van immigratie in de eerste decennia van wat toen
‘gastarbeid’ heette was totaal anders dan nu. Hoe bereken je dat?

Wat te doen met immigratie

Het is prima dat bepaalde aspecten berekend worden, ministeries doen dat ook
al: wat kosten inburgeringscursussen? Criminaliteit onder allochtonen, ook dat
is na te slaan inclusief de rekening. Beleidsgerelateerde sommetjes? Prima. Als
politiek spelletje? Geen behoefte aan. Dan maar een ambtsmisdrijf.

Belangrijker is: wat gaan we doen met immigratie? Van der Laan zei dat de
spankracht van de ontvangende samenleving er uit is. Nuchtere vaststelling.
Migratie moet een win-win situatie zijn. De migrant en de ontvangende
samenleving moeten er baat bij hebben. En dat is nu lang niet altijd zo. Import
van kanslozen, wanneer dit geen vervolgden zijn uiteraard,  is een slecht idee.
Het is vaak lose-lose.

Want kansloos ben je wanneer je de taal niet spreekt en niet voldoende
participeert om het ooit goed te gaan spreken. Kansloos ben je wanneer je als
huisslaaf een wildvreemde toebedeeld wordt. En kansloos ben je wanneer je die
progressieve waarden waarnaar de maatschappij van het ontvangende land is
ingericht, niet onderschrijft.

Aan immigratie is integratie verbonden. En wat dat betreft kan een
progressieve partij maar één route volgen, de route POES. POES staat voor
participatie, onderwijs, emancipatie en secularisme.

Participatie

We doen allemaal mee. We mobiliseren zelf onze talenten en als dat wat
lastiger gaat dan krijgen we een solidair duwtje in de rug.

Onderwijs

We krijgen objectief onderwijs en leren op alle scholen objectief
wetenschappelijk over alle levensbeschouwingen zodat we zelfstandig leren na
denken en vergelijkend warenonderzoek leren doen tussen de levensbeschouwingen.
Alleen dan kun je je in een dynamische open samenleving staande houden. Alleen
dan kun je aan die dynamiek ook zelf iets toevoegen.

Emancipatie

We leren allemaal op school dat vrouwen, homo’s en etnische minderheden
gelijkwaardig zijn en gelijke ontplooiingskansen moeten hebben. En dat zij
gevrijwaard moeten zijn van discriminatie. Gewetensvrijheid en vrije
partnerkeuze voor alle in Nederland wonende individuen. Burgers emanciperen als
burger, niet als groep. Vaak emancipeert een burger ook juist uit de groep. Een
progressief verzet zich actief tegen alle vormen van groepsdenken. Of deze nu
door Wilders of door religieuze gezagsdragers gepropageerd worden.

Secularisme

Religie was en is voor een progressief altijd een privé-zaak. Scheiding kerk
en staat is een van de basisprincipes van  de sociaaldemocratie. Religie is net
als atheïsme een mening en kan dus nooit aangeboren zijn. Godsdienst valt onder
de vrijheid van meningsuiting. Niet meer en niet minder. Zo zagen de founding
fathers van onze partij het en wie zijn wij om ze tegen te spreken. Houden we
ons niet aan deze progressieve richtlijnen dan laten we de mens in de steek en
bevorderen we het groepsdenken.

Het gaat in Nederland relatief goed met integratie. Zeker in verhouding met
de landen om ons heen. In Engeland parallelle samenlevingen in oude stadswijken
als het Londense Finsbury Park en in Bradford of Birmingham. Totale segregatie 
in Veel Vlaamse en Waalse steden. Rellen in Franse voorsteden. Monoculturele
gettho’s in Malmö en Kopenhagen.

Nederland is minder gepolariseerd dan wij denken. De paniekverhalen van
Wilders zijn overdreven. Maar we zijn nog lang niet klaar. De hosannaverhalen
van Pechtold zijn evenmin realistisch. Hij had het over ‘exotische etensluchtjes
in het trapportaal’ waar mensen aan moeten wennen.  Beide benaderingen zullen
maatschappelijk en financieel geen positiever kosten-baten plaatje opleveren.
Daar heb ik geen rekenmachientje voor nodig.

Delen: