De dag na de lerarenstaking

De dag na de lerarenstaking

Door Lodewijk Asscher op 7 november 2019 Delen  

Ik begon de dag gisteren bij de schattigste demonstratie waar ik ooit bij aanwezig ben geweest. Op een schoolplein in Amsterdam hadden honderden kinderen en ouders zich verzameld. Alle kinderen hadden zelfgemaakte protestborden bij zich. Met slogans als ‘aap, noot, money’. En 'Geef juf Iris meer geld, zij is een superheld'. Het was ontroerend, maar het liet ook precies zien waar het gisteren over ging.

Want dat stak veel leraren gisteren nog het meest. Dat er vanuit de regering soms net wordt gedaan alsof ze daar voor zichzelf staan. Maar spreek met één leraar op één school ergens in het land en je weet: die leraren staken niet voor zichzelf. Ze staken voor hun kinderen die goed onderwijs verdienen. Door het hele land hebben leraren, ouders en kinderen gisteren van zich laten horen. Het lerarentekort is voelbaar in de klas, er moet nú wat gebeuren om te voorkomen dat er nog meer klassen naar huis worden gestuurd. Vandaag – als de minister over de onderwijsbegroting spreekt in de Tweede Kamer – moet er geluisterd worden.

De PvdA gaat de onderwijsbegroting niet steunen als er niet structureel meer geld komt in de strijd tegen het lerarentekort.

Geen smoesjes meer. Geen uitstel meer. Geen vage beloftes dat het geld er echt na de volgende verkiezingen gaat komen meer. Tegen die tijd is er al een tekort van 4.100 leraren. En het loopt op, tot 11.000 over acht jaar. We kunnen niet nog twee jaar wachten. Ik ben al voor de zomer heel duidelijk geweest. De PvdA gaat de onderwijsbegroting niet steunen als er niet structureel meer geld komt in de strijd tegen het lerarentekort. En natuurlijk is geld niet de oplossing. Er is veel meer nodig. Maar de lage salarissen zijn nu wel het probleem. Daar iets aan doen is stap één.

Hoe het kabinet omgaat met het lerarentekort staat symbool voor een veel groter probleem.

Hoe het kabinet omgaat met het lerarentekort staat symbool voor een veel groter probleem. Ook in de zorg is de werkdruk ontzettend hoog door een gebrek aan collega’s, terwijl het geld op de plank blijft liggen. En ook bij de politie trekt de regering alleen maar incidenteel geld uit voor de strijd tegen de grote drugsbendes. Maar van incidenteel geld neem je ook bij de politie geen mensen aan, waardoor het ten koste zal gaan van het oplossen van bijvoorbeeld inbraken en zedenzaken of van de wijkagent.

Dat is het grote probleem van dit kabinet. Niet een gebrek aan geld, maar een gebrek aan oog voor wat er nu nodig is in de samenleving. Dit is het moment om te investeren in de mensen die zo hard werken voor ons allemaal. In zorg, onderwijs, politie: zaken waar we allemaal wat aan hebben.

Wij blijven strijden en ik hoop daarbij op jouw steun te kunnen blijven rekenen.

Kijk hier wat jij kan doen 👉 doe mee!

Delen: