De canvascarrière van Arie de Jong

De canvascarrière van Arie de Jong

Door Plakboek PvdA op 20 september 2012 Delen  

‘De eerste keer dat ik ging canvassen, herinner ik me nog goed. Partijgenoten uit onze buurgemeente Zoetermeer hadden ons gevraagd om te helpen met een grote canvasactie. Het was in de nieuwe wijk Palenstein en wij gingen buiten de verkiezingsperiode om langs de deuren om te vragen of mensen lid wilden worden van de PvdA. Dat was toen namelijk een van de belangrijkste doelen van het directe kiezerscontact.’ Het is 1973.

De toen 20-jarige Arie de Jong ging samen met wethouder Bruin (wethouder in Zoetermeer van 1966 tot 1975, daarna burgemeester van Alblasserdam, van 1981 tot 1999) gewapend met een tas folders wat onwennig van deur tot deur in de nieuwbouwflat. Helaas voor de Jong was er iets mis gegaan in de onderlinge communicatie en afstemming, want iedere keer als de Jong ergens aanbelde kreeg hij te horen dat een half uur daarvoor ook iemand langs was geweest.

De Jong: ‘Ik werd er moedeloos van. Op iedere verdieping kreeg ik hetzelfde te horen. Hier zijn jullie al geweest! Uiteindelijk probeerde ik het op een andere galerij. Daar deed tot mijn stomme verbazing een prachtige jonge vrouw open, gekleed in een wit transparant negligé. Ze wilde gelijk dat ik binnen kwam en bleek totaal niet geïnteresseerd in mijn PvdA-folders. Maar al heel snel kreeg ze door had dat ik niet kwam als klant, maar dat ik daar was om haar te vragen lid te worden van de PvdA. Ik werd uitgescholden en binnen enkele ogenblikken stond ik met een vuurrood hoofd weer buiten! Ik vertelde mijn verhaal aan wethouder Bruin. En hij reageerde direct: ik was een half uur eerder ook al bij haar geweest, kennelijk voelt ze zich wel aangetrokken tot de PvdA!’

Arie de Jong heeft al heel wat campagnes meegemaakt en heeft in het verleden aan veel campagnes zelf meegewerkt. Als kandidaat voor de Provinciale Staten en de Tweede Kamer moest hij ook wel. Tegenwoordig staat hij voornamelijk bekend als de voorzitter van de reglementencommissie van de partij en is hij de gewestelijk voorzitter van Zuid-Holland. Hij beperkt het campagnevoeren de laatste jaren tot het stoppen van folders in brievenbussen, het ophangen van de poster voor het raam en het bijwonen van (campagne)bijeenkomsten.

‘Toen ik nog actief campagne voerde, deed ik alles wat me gevraagd werd. Als je gevraagd werd ergens te flyeren, dan deed je dat. Ik hield spreekbeurten en ik ging ook regelmatig langs de deuren. Alles voor de partij. Een persoonlijke campagne heb ik nooit gevoerd. Ik heb daar ook niets mee. Het is alsof je je dan als persoon boven de partij stelt. Ik ben altijd van mening ben geweest dat een congres of ledenvergadering een lijstvolgorde vaststelt en dat alle kandidaten in dienst van de partij campagne dienen te voeren. Ik weet ook wel dat veel kiezers soms traditiegetrouw liever op een vrouw stemmen, of op iemand uit de regio, of met een bepaalde achtergrond, maar zelf had ik altijd een zekere weerzin tegen een persoonlijke campagne en die weerzin heb ik nu nog steeds.’

De Jong stelt vast dat er bij het canvassen in de loop der jaren behoorlijk wat veranderd is. In het verleden had canvassen vooral het doel om mensen te attenderen op de komende verkiezingen en het werven van leden. De beste manier van direct kiezerscontact is volgens De Jong de wijze waarop iemand als Harry Leunessen het doet in Landgraaf, Limburg. Iemand die standaard 30 uur in de week in zijn agenda reserveert voor contact met de bevolking. ‘Dat is pas effectief kiezerscontact. Hij is aanwezig bij optredens, jubilea, buurtbijeenkomsten en alle kleine en grote evenementen in de stad. Hij is er altijd en altijd aanspreekbaar. Consequent, week in week uit. Hij hoeft maar bij iemand aan te bellen en degene die open doet weet wie hij voor zich heeft staan.’

Anne Vondeling op campagne op de markt van Schagen in 1970.

Uit de oude tijd heeft De Jong nog een goede anekdote. In 1970 ging partijvoorzitter Anne Vondeling op uitnodiging van de gemeente Waddinxveen op pad met het canvasteam. Vanaf 18.30 uur ging de actie van start en de wijk stond vol met PvdA vrijwilligers. Het probleem was dat Anne Vondeling al na een half uurtje spoorloos verdwenen was. Iedereen was bezig om uit te vinden waar Vondeling zat. Totdat ze tegen 23.00 uur hem eindelijk naar buiten zagen komen. Toevallig uit het huis waar hij die avond begonnen was. Zijn verklaring was ontwapenend simpel: ‘Deze mensen waren zo gastvrij en gezellig en hadden zoveel goede politieke vragen, ik kon niet weg’!

Arie de Jong was Lid van Provinciale Staten van 1982 tot 1990 en van 1995 tot 1999, lid van de Tweede Kamer van 1990 tot 17 mei 1994 en van 1997 tot 1998.

Delen:

Een verbonden samenleving

Eerlijke spelregels zijn nodig. Zodat grote bedrijven netjes belasting betalen, net als de bakker op de hoek. Zodat we uitbuiting van werknemers aanpakken. En zodat we minder schreeuwen en beter naar elkaar luisteren.

Lees ons verkiezingsprogramma