Olivijn

Olivijn

De internationale milieuconferentie in Kopenhagen eind vorig jaar heeft niet
opgeleverd wat we ervan hoopten. Terwijl het in het verleden wel is gelukt om
effectieve afspraken te maken over de uitstoot van stoffen die de ozonlaag
aantasten, bleken de meeste landen niet bereid zich vast te leggen op een
significante beperking van hun CO2 -uitstoot. Dat komt omdat er bij de ozonlaag
alternatieven waren zonder excessieve kosten, terwijl de meeste alternatieven
voor fossiele brandstoffen aanzienlijk duurder zijn.

Onder het motto ‘onafhankelijk en vrij, maar niet over de partij’
worden op
pvda.nl
regelmatig columns gepubliceerd. Paul Bordewijk is een van onze vaste
columnisten.

Wanneer er goedkopere methoden zouden zijn om de hoeveelheid koolzuurgas in
de atmosfeer te beperken, zou het veel gemakkelijker zijn om daar afspraken over
te maken. Laat er nu in Utrecht een professor zijn die daar een methode voor
weet. Volgens de 77-jarige geochemicus Olaf Schuiling is het mogelijk om CO2-gas
te binden aan het mineraal olivijn dat op grote schaal voorkomt, terwijl het
reactieproduct niet vervuilend is, maar juist gebruikt kan worden om bodems
vruchtbaarder te maken. De kosten komen op 10 à 15 euro per ton CO2, en dat is
veel minder dan bij ondergrondse opslag.

Toen ik hier de eerste keer van hoorde, dacht ik dat het een grap moest zijn.
Waarom gebeurt het anders niet al heel lang en bouwen we dure windmolens en
zonnepanelen? Of we jagen de bewoners van Barendrecht de stuipen op het lijf met
ondergrondse opslag van CO2. Maar na een artikel hierover in de Volkskrant van 5
december heb ik nergens gelezen dat het onzin is. In dat artikel staat wel dat
men bij het ministerie van Vrom de wetenschap op de voet volgt, maar nog niet
goed weet wat olivijn oplevert aan CO2-reductie.

Ik vind dat onbegrijpelijk. Wanneer er maar 1 procent kans is dat Schuiling
gelijk heeft, zou je verwachten dat ze bij Vrom advies vragen aan andere
wetenschappers over de realiteitsgehalte van zijn plannen, en geld beschikbaar
stellen voor een onderzoeksprogramma. Schuiling zelf vindt het een zaak voor het
innovatieplatform. Waarom gebeurt dat niet? Ik heb daar allerlei sombere
vermoedens over.

In de eerste plaats past die Schuiling niet in de groep. In een uitzending
van Netwerk zagen we hem aan het werk: een klein mannetje met een wit baardje,
type tuinkabouter. Niet iemand van wie je de redding van de wereld verwacht.
Not invented here. Wanneer Schuiling gelijk heeft, staat in feite de
hele milieuwereld voor gek, en dat staat men niet graag. Het betekent ook dat
allerlei investeringen die al gedaan zijn in alternatieve energiebronnen hun
waarde verliezen.

Maar Schuiling past ook niet bij de dubbele agenda van de milieubeweging. Het
gaat de milieubeweging niet alleen om het klimaat, het gaat ook om een andere
levensstijl, die men vooral wil opleggen aan de lagere middenklasse. Vandaar de
aversie tegen de zogenoemde kiloknaller, die ervoor zorgt dat ook de postbode en
de stratenmaker zich na een dag hard werken een lekker stukje vlees kunnen
veroorloven. Een andere levensstijl is niet alleen een middel om de opwarming
van de aarde tegen te gaan, de dreigende opwarming van de aarde is ook een mooi
argument om die andere levensstijl af te dwingen, zoals Bush blij was dat de
aanslag op het WTC hem een argument gaf om Irak binnen te vallen.

Dit nu wordt door Schuiling doorkruist. Die geeft een manier om te kunnen
blijven vliegen en autorijden, zonder bang te hoeven zijn voor opwarming van de
Aarde. Daar zitten ze bij de milieubeweging niet op te wachten.

Delen: