Sooreh Hera en de dood

Sooreh Hera en de dood

Door De Redactie op 23 februari 2011 Delen  

Vandaag stond er een mooi interview in De Pers met Sooreh Hera. Zij is fotograaf en werd bekend door haar foto’s die de islam en homoseksualiteit aan de orde stelden. Drie jaar geleden werden haar foto’s geweerd uit het Haags Gemeentemuseum. Er ontstond een rel en de doodsbedreigingen stroomden binnen. Een column van Marcel Duyvestijn.

En nog steeds is ze bang. Een Zweedse cartoonist kreeg klappen toen hij een foto van haar omhoog hield. De woordvoerder van Sharia4Belgium noemde haar in een rijtje met Theo van Gogh, Geert Wilders en Ayaan Hirsi Ali.  Hij zei dat Nederland het land is met ‘de grootste vijandelijkheid tegenover de islam’.

Sooreh Hera.
Het is niet haar echte naam.

Ze maakt kunst.
En ze zwengelt daarmee discussies aan.
Is dat een reden om iemand dood te maken?

(…)

Toen ik drie jaar geleden op de website van de PvdA Amsterdam mijn verontwaardiging uitsprak en één van de foto’s van Sooreh Hera erbij plakte, was het direct raak. Waarom ik de islam moest beledigen? Waarom geen respect voor de gelovige? Dat waren nog vragen die ik kon beantwoorden. Waar ik meer moeite mee had, was dat iemand me een ‘joodse homo’ noemde en dat hij me wist te vinden.

Dan ben je stil.
Nogmaals: een foto.
Kunst.
Debat.

Toen ik net even naar de radio luisterde, hoorde ik Henk Westbroek. Het ging over de beveiliging van Geert Wilders. ‘Dat zijn we normaal gaan vinden.’ Hij liet een stilte vallen. ‘Dat is toch raar?’

Het gebeurt in het groot. En het gebeurt in het klein. Ik begreep dat 65 tot 80 vrouwen per jaar vermoord worden door hun partner. 17.000 vrouwen en kinderen moeten voor hun eigen veiligheid naar een (geheime) opvang.

Religie en cultuur zijn vaak de motoren. En het enige dat kan helpen, is blijven praten. Blijven discussiëren. Blijven ageren. Blijven tekenen. En blijven fotograferen. Maar vooral ook: blijven beschermen.

Nooit accepteren. Sooreh Hera heeft bijna drie jaar geen foto’s gemaakt. Ze voelde zich weggestopt. Een vrouw zonder gezicht. Doodsbedreigingen hebben dus nut. Kennelijk. En dat is een weerzinwekkende gedachte.

Marcel Duyvestijn is onafhankelijk columnist en liefdevol lid van de PvdA.
www.liefdevollid.nl

Delen: