Alle columns op manifestatie ‘Een nieuw jaar, een ander Nederland’

Alle columns op manifestatie ‘Een nieuw jaar, een ander Nederland’

Door De Redactie op 19 januari 2011 Delen  

Op de manifestatie ‘Een nieuw jaar, een ander Nederland‘ zondag traden Jan Mulder, Abdelkader Benali, Thomas von der Dunk, Johan Fretz, Funda Müjde, Jan Heemskerk en Pieter Hilhorst op als columnist. Klik op de naam van de columnist voor zijn of haar stuk. Klik op ‘lees verder’ onder de video voor de uitgeschreven tekst van Mulders bijdrage.

2010 was het jaar waarin de vingers werden afgelikt. NS en ProRail vierden feest met gestrande reizigers in Utrecht, op de hogeschool Inholland kon je per sms gratis cum laudes bestellen bij Fred, Geert Dales triomfeerde bij alle catastrofes waar hij de aanstichter of directeur van was, het Nederlands elftal verloor de finale in Zuid-Afrika en de grachtengordel deed alsof we ‘m gewonnen hadden, het CDA schreef een onvergetelijk en even pijnlijk als hilarisch congres op haar naam, Rutte likte zich via Geert Wilders af naar premier – op Radio 1 wordt dat woord door de presentatrice uitgesproken als ‘premier’, ik dacht bij de eerste keer dat ik het hoorde ‘Prem; wat nou weer!’ -, en de VVD, of all people, schoffeerde de koningin, wat je in zekere zin ook humor kunt noemen.

Saai was het niet. Maar het moet in 2011 beter, te beginnen met vandaag, als wij heel, heel, heel voorzichtig bekokstoven hoe het anders en mooier kan. Een nieuw jaar, een ander Nederland.

Ik zie een landschap zonder getraliede uitzetcentra, windmolenparken en actiegroepen die Urk Briest heten, ik hoor burgemeesters normaal spreken als de fabriek in het dorp brandt, ze zeggen bijvoorbeeld ‘u moet binnen blijven’ en niet ‘ik heb iets van dat u binnen moet blijven’. Ik zie een niet commerciële publieke omroep en een openbaar vervoer dat functioneert en gratis is, waar de sport dopingvrij is en de toon in het parlement waardig en eloquent, een land waar men de kunst waardeert en stimuleert en de rechters fatsoenlijke taal spreken.

Dus geen eigentijdse sms-rommel uit de mond laten vallen zoals die knoeiers in de zaak-Wilders. Ik zie burgemeesters die, wanneer ze om redenen van ambtsmisbruik zijn weggestuurd, een maand later niet tot minister worden benoemd. Ik zie een land met een vrouwelijke premier, waar de Partij voor de Dieren stopt met de doorgeslagen Oostvaarderseplassendierenliefde, De Nederlandsche Bank haar corrigerende werk op een vakkundige manier doet opdat de spaarder en belegger niet voortdurend heen en weer naar IJsland moeten vliegen, een land waar de Elfstedentocht gewoon elk jaar kan worden verreden en de winnares een vrouw in een boerka is. Of doe maar een hoofddoekje.

U vindt dit niet reëel. Hou je dan maar weer in, laat je idealen zwijgen, bijt op de nagels van je vingers als de tegenpartij ze lekker aflikt. Veel kan worden gerealiseerd als progressief Nederland samenwerkt.

Toen ik van deze dag hoorde, was mijn eerste gedachte: waarom nu pas en niet vóór de afgelopen verkiezingen?

De tweede: er is een statistiek die zegt dat Zweden het land is waar de mensen de meeste benen ter wereld hebben. Je telt de inwoners, de inwoners zonder benen en die met één been en desnoods de halve ook nog en statistisch kun je dan berekenen dat de mensen met gemiddeld de meeste benen in Zweden wonen als je de statistieken van het aantal amputaties e.d. vergelijkt met andere landen.

De zin van dat onderzoek is mij niet duidelijk en zo is het ook met de progressieve partijen en hun overeenkomsten. De statistieken van het aantal moties waarin men elkaar heeft gesteund en de programma’s wijzen op dezelfde uitgangspunten en doelstellingen. Leuk. Maar er gebeurt niks mee. Je kunt net zo goed zeggen dat Emile Roemer en Job Cohen hetzelfde aantal benen hebben. De vaststelling leidt verder tot niets. Al tientallen jaren niet.

Maar nu, in 2011, kijk eens: daar staan ze! Krachtig en blij. PvdA, SP, GroenLinks. En de D66-delegatie drinkt een sherry, daar, nog bedrukt van gelaat, maar present met het lichaam en een stukje van de geest. Dit is niet genoeg actie wat mij betreft. Kom over de brug, niet alleen met goeie bedoelingen, maar met waarachtige bedoelingen en besluiten, met durf en een tikje risico in al je streven als je van dit jaar iets goeds en anders maken wilt.

Werk samen, al was het slechts voor de kinderen van illegale asielzoekers die met het grootste gemak en met satanisch genoegen door deze regering worden gescheiden om ze het land uit te krijgen: de kinderen worden in een pleeggezin gezet en de ouders gaan we ‘klinkeren’, zoals dat zo gruwelijk door Hirsch Ballin wordt betiteld. De rechter verbood die schandelijke onderneming, maar de beminnelijke Limburger Leers gaat in cassatie.

Klinkeren. Hierin ligt besloten het doorslaggevende verschil tussen links en rechts: mededogen met de medemens, al is ‘ie illegaal, dat is links. Daarom ook is D66 links en niet rechts. Hun gevoel is goed. Daarom moeten de progressieve partijen als één man en vrouw optrekken tegen de ten hemel schreiende maatregelen tegen kinderen.

Trek samen tegen dit onrecht op. PvdA, GroenLinks, D66: geef het een kans, gezamenlijk, dat maakt meer indruk. Hoe gaan we die samenwerking verwezenlijken is de vraag. Stel je bijvoorbeeld sportiever op tegen bijvoorbeeld de bevriende SP. Noem deze partij niet conservatief als ze tegen de verhoging van de AOW-leeftijd is of de aantasting van de wet op het ontslagrecht.  Dat niet alleen in de marge maar onverdraaglijk flauw de wereld op de kop gezet.

Stel je niet aan en verlaag je tot stoten onder de gordel. Hou je liever bezig met het electoraat en de strategie om dat terug te winnen en doe dan niet mee aan de waan die er in progressieve kringen leeft, een misvatting die steeds meer terrein wint in de heersende angst over te komen als een goed bestuurder: het motto ‘Beter naar de mensen luisteren’. Moet je juist niet doen, politicus zijnde.  ‘De mensen’, die willen klinkeren.

U hoort dat ik ‘politicus zijnde’ zei en niet het vermaledijde foute ‘als politicus zijnde’. Het is ‘politicus zijnde’ of ‘als politicus’. Oorzaak van die taalfout: luisteren naar de mensen, imitatiegedrag, praten zonder nadenken.

Alles gaat mis wanneer je naar de mensen luistert en doet wat het volk wil. De mensen willen markt en concurrentie om hun waardeloze gadgets en games goedkoper te kunnen krijgen. In dezelfde waan worden staatbedrijven als de post en het spoor geprivatiseerd – en weg ben je, overgeleverd aan snelle types met de PC Hooftstraat blauwe schijn van een baard van drie dagen op de kaken of die politiechef in Drenthe, dat mens met een Lou Bandy-hoedje op dat onlangs zo’n deerniswekkende blunder maakte en op non-actief moest worden gezet.

Ze had te veel geluisterd naar alles wat er om haar heen gebeurt, automatisch dezelfde kleur aangenomen  en dan ga je vanzelf met een Lou Bandy hoedje op de foto en zet dat op je Twitterpagina, waar ze de godganse dag naar de mensen toe twittert en kakelt en haar werk vergeet: commissaris van politie zijn. Nee, naast een foto van jezelf met Lou Bandy-hoedje alles en nog wat op de wereld in twitteren en hopen dat DWDD er lucht van krijgt, dat gaat er in die moderne hoofden om.

Naar de mensen luisteren is bovendien een fenomeen dat in de afgelopen jaren onderhevig is geweest aan erosie, inflatie, transformatie. Je trapt in een schijnbeweging als je naar de mensen luistert. Men zegt niet wat men denkt. Men stemt niet wat men zegt. Er is een verborgen onderstroom gaande in standpunten en praktische uitvoeringen daarvan, die nauwelijks meer te volgen is, laat staan te duiden.

Volgens de statistieken wil meer dan de helft van de Wilders-stemmers niet dat hij MP wordt. Zéggen ze tegen de enquêteur, ja.

Ik geloof juist dat een groot gedeelte van de niet-Wilders-stemmers wel eens zouden willen zien dat hij aan de macht komt, zoals Job Cohen het regelrecht uitlokte met zijn uitspraak in de informatie dat er eerst een rechts kabinet moest worden onderzocht.

Op 29 december stonden de mensen ’s ochtends om zes uur in lange rijen voor vuurwerkwinkels. Dronken van geluk dat het eindelijk zover was. Snappen jullie dat? Ik niet. Maar het zijn kiesgerechtigden en ze stonden daar.

Knallen. Dat is de passie, zo zijn uw geliefde Nederlanders. Ga er toch maar bij in de rij staan en ronsel de domoren, anders doet de PVV het. Er schijnt nu een schele buidelrat in een kooi in een Duitse dierentuin uitverkochte voorstellingen te geven. Ze heet Heidi. De navolger van ijsbeertje Knut. Zet Heidi op je website en het electoraat gaat uit zijn bol. Ik bedoel te zeggen: het wordt te erg, luister en kijk nergens meer naar, politicus, het is de hoogste tijd de kiezer jóuw visie op de maatschappij op te dringen op basis van intelligente argumenten, niet op de hersenpan van de gemiddelde burger.

Ergens in het verre achterhoofd van de intelligente en geïnteresseerde Nederlander hier aanwezig groeit het verlangen naar politieke eenheid ter linkerzijde.

Maar men is benauwd. Jolande Sap spreekt zich uit voor samenwerking met D66 en als het woord ‘fusie’ valt begint ze weer op de nagels te bijten.

Zet eens door Jolande, ’t doet niet zeer, en als D66 en GroenLinks eenmaal één partij geworden zijn, kruipt de PvdA ook wel wat naar het midden, want daar hebben de socialisten onder Kok en Bos al aanleg en lust voor getoond. Vervolgens trek je Emile Roemer aan boord voor het aloude onontbeerlijke zuivere linkse geweten en geluid en klaar is Nederland, helemaal als ze het op rechts net zo doen, een fusie van VVD, PVV, SGP en CDA. De wereld wordt er overzichtelijk van.

De acceptatie van je verslaving is de aanvang van een nieuwe progressieve bloeiperiode. Geef toe dat je een nagelbijter bent. Het is het begin van de genezing.

Het euvel van links zijn de overweldigende overeenkomsten die ondergeschikt worden gemaakt aan de verschillen. En de verdeeldheid groeit. En ondertussen likt rechts de vingers af.

Hoeken en Kabeljauwen, Rekkelijken en Preciezen, we hebben er ervaring mee, met Slijkgeuzen en Bavianen, Provincialen tegen Randstedelingen. Het is er allemaal of het is er geweest, in een land dat nu rijp is voor een herkenbare en overzichtelijke nieuwe belangrijke tweespalt.

Demoniseren, nee. Maar een beetje schelden in ons nieuwe Nederland is toegestaan, ja zelfs gewenst.

Nagelbijters verenigt u. Dood aan de Vingerlikkers!

Delen: