PvdA-collega’s blikken terug: Ad Melkert en Corry van Eendenburg

PvdA-collega’s blikken terug: Ad Melkert en Corry van Eendenburg

Door Plakboek PvdA op 12 oktober 2011 Delen  

Het Plakboek nodigt oud collega’s uit om samen terug te kijken op hun
samenwerking. In een zonnig Den Haag drinkt het Plakboek koffie met Ad Melkert
en Corry van Eendenburg. Corry werkte voor Ad van 1998 tot 2002. Ad was toen
fractievoorzitter in de Tweede Kamer.

Het begin
‘Ik werk al 25 jaar voor de PvdA in de Tweede Kamer en al snel als secretaresse
voor de fractievoorzitter. Ik vind het een heerlijke baan. Er is nooit sleur en
elke dag is anders. Het is een prachtig gebouw en onze partij biedt een prettige
werkkring’, zo zet Corry de toon van het gesprek. Een gesprek waarin het lachen
wordt afgewisseld met duiding van de huidige politieke situatie in Nederland en
het ophalen van herinneringen aan het meest verschrikkelijke moment uit de
periode dat ze samenwerkten: de moord op Pim Fortuyn.

Solidariteit
‘Solidariteit is voor mij de rode draad van de sociaal democratie. Je kunt
mensen niet laten vallen als ze minder kunnen. Verder niks hoogdravends voor
mij’, aldus Corry. Ad valt haar bij, ‘alles op zijn beloop laten, leidt tot
grote ongelijkheid. Je moet met elkaar een aantal afspraken maken over hoe
gelijke kansen kunnen worden gecreëerd, en hoe je de uitkomsten van een systeem
van gelijke kansen kunt corrigeren. Het sturen van het vrije spel van
maatschappelijke krachten zet je af tegen het gemeenschappelijke belang. En ja,
natuurlijk krijgt het gemeenschappelijk belang voorrang.’ Volgens Corry zijn de
PvdA uitgangspunten nu meer nodig dan ooit, ‘We mogen niet aan de
hypotheekrenteaftrek komen, maar stapelen wel alle bezuinigingen op bij de meest
kwetsbare groep.’

Team
Ad werd in 1982 lid van de PvdA, al tijdens zijn studie had hij zich
beziggehouden met de sociaal-democratie en de vakbeweging. Hij werd lid van de
Brusselse afdeling, ‘nog steeds de gezelligste afdeling’ In 1986 kwam hij in de
Tweede Kamer. Ad: ‘Corry en ik kennen elkaar dus al 25 jaar. Toen ik
fractievoorzitter werd, werd mijn waardering voor haar steeds groter. Corry is
ongelooflijk stabiel in het draaiende houden van de zaak. Ze blijft de positieve
dingen benadrukken en gelooft in de inzet die iedereen pleegt. Corry is de spil
in een team. En ik heb me altijd heel erg gesteund gevoeld door dat team.’

Een team dat Ad Melkert in de turbulente periode hard nodig had. Tijdens de
campagne voor de Tweede Kamerverkiezingen werd Pim Fortuyn vermoord.
Verbijstering en verslagenheid zijn de twee woorden die zowel Ad als Corry
gebruikt om de periode te beschrijven. De periode was zo hectisch en intensief.
Ad: ‘Er gebeurde iets waarvan niemand zelfs een beeld had kunnen vormen. Toen de
campagne stil werd gelegd na de verschrikkelijke moord, zat iedereen thuis –
soms letterlijk. Niemand wist goed raad met de situatie. Achteraf hadden we
juist toen heel intensief met elkaar moeten praten. Met het team, met
Kamerleden, met ministers. Dat is toen niet gebeurd. Het was een absurde
situatie en verbijstering heerste.’

Nieuwe wegen
Ad vertrok na de verkiezingen naar Washington om daar voor de Wereldbank en
later de Verenigde Naties te werken. Corry bleef secretaresse van ‘de’
fractievoorzitter, een baan die ze nog steeds aan iedereen zou aanbevelen: ‘Het
voorzitten van een fractie is misschien geen leuke baan, maar het is wel
broodnodig. Als je de wind mee hebt, gaat het allemaal vanzelf. Maar in deze
tijden is het lastig.’ Volgens Ad is er juist nu veel ruimte voor leiderschap.
‘Je durven uiten en vertellen welke kant we opgaan, een authentieke invulling
geven aan ‘hier sta ik voor’  los van opiniepeilingen en focusgroepen, dat is de
uitdaging nu.’ Corry en Ad zijn het –weer- met elkaar eens , dit keer over de
manier waarop Job Cohen zijn rol invult. Ad: Ik ben pessimistisch over wat er
bereikt kan worden met het huidige regeerakkoord om Nederland intern en extern
sterker te maken, maar ik ben optimistisch dat er ruimte ontstaat voor het
nieuwe samenbindende wat in de genen van de PvdA zit en wat Job als geen ander
belichaamt.’

Ad vertrekt over een paar dagen weer naar Bagdad waar hij als VN-gezant
pogingen waagt de partijen in Irak dichter bij elkaar te brengen [red: per
oktober 2011 wordt Ad opgevolgd door Mark Gobler]. ‘Het is een nieuwe
tegenstelling. Ik vind het heerlijk om in Nederland rond te lopen. In Bagdad zit
ik opgesloten en heb ik meer beveiliging dan ik hier ooit heb gehad. Ik ben
nooit een wandelaar geweest, maar na maanden een ommetje op het dakterras, loop
ik nu met plezier door Den Haag en Amsterdam.’

Het begin van een nieuwe anekdote over de samenwerking, met weer een
relativerende grap van Ad en het aanstekelijke lachen van Corry. Als Corry Ad
moet typeren, dan is humor het centrale woord. Als Ad Corry moet adviseren,
mocht ze na 25 jaar Tweede Kamer iets anders willen gaan doen, dan adviseert hij
haar een adviesbureau te starten in de public relations en media en, voegt hij
toe, ‘dan overweeg ik zeker om dat adviesbureau in te huren.’

Delen:

Een verbonden samenleving

Eerlijke spelregels zijn nodig. Zodat grote bedrijven netjes belasting betalen, net als de bakker op de hoek. Zodat we uitbuiting van werknemers aanpakken. En zodat we minder schreeuwen en beter naar elkaar luisteren.

Lees ons verkiezingsprogramma