Toespraak Albayrak op Dag van de Arbeid in Tilburg

Toespraak Albayrak op Dag van de Arbeid in Tilburg

Door Nebahat Albayrak op 1 mei 2010 Delen  

Laat ik beginnen u te danken voor de mogelijkheid om juist
op
deze dag
, hier bij u in Tilburg te mogen zijn. In deze topstad heeft u laten
zien hoe het moet. U heeft laten zien wat het is om echt naar mensen te
luisteren, de problemen te herkennen en ze vervolgens op te lossen. U heeft
laten zien voor wie de PvdA politiek bedrijft. U bent altijd dicht bij die
mensen gebleven. En, de Tilburger heeft u daarvoor beloond. U bent daarmee een
voorbeeld geworden voor het hele land, en ik hoop dat u dat resultaat op 9 juni
weer zult behalen. Sterker nog, ik hoop dat we op 9 juni in alle steden en
dorpen van Nederland het Tilburgs voorbeeld zullen volgen!

Klik hier voor onderstaande
toespraak in PDF-formaat.

‘Partijgenoten, Goedemorgen.

Laat ik beginnen u te danken voor de mogelijkheid om juist op deze dag, hier
bij u in Tilburg te mogen zijn. In deze topstad heeft u laten zien hoe het moet.
U heeft laten zien wat het is om echt naar mensen te luisteren, de problemen te
herkennen en ze vervolgens op te lossen. U heeft laten zien voor wie de PvdA
politiek bedrijft. U bent altijd dicht bij die mensen gebleven. En, de Tilburger
heeft u daarvoor beloond. U bent daarmee een voorbeeld geworden voor het hele
land, en ik hoop dat u dat resultaat op 9 juni weer zult behalen. Sterker nog,
ik hoop dat we op 9 juni in alle steden en dorpen van Nederland het Tilburgs
voorbeeld zullen volgen!

De Dag van de Arbeid is een moment waarop sociaaldemocraten in Nederland en
in de wereld terugblikken op het verleden. Op de strijd voor de achturige
werkdag, de strijd voor het kiesrecht, de strijd voor een gelijke spreiding van
kennis macht en inkomen. Maar 1 mei is ook de dag waarop we naar de wereld van
vandaag kijken. En dit jaar meer dan ooit.

Wij stellen ons de vraag hoe onze idealen zich verhouden tot onze inzet en
onze wereld van vandaag. En hoe de wereld van morgen anders en vooral ook beter
kan.  Voor de PvdA is het helder: Iedereen telt mee!  In ons land telt iedereen
mee, wordt niemand aan zijn lot overgelaten en krijgt iedereen een eerlijke
kans. Daar staat tegenover dat iedereen die mee kan doen, ook mee moet doen.

Want iedereen is nodig, iedereen moet in staat zijn het beste uit zichzelf te
halen. Dat maakt onze economie sterker, onze vrijheid groter en ons land
prettiger. Daarvoor is een  politiek nodig die problemen benoemt om ze op te
lossen, die verschillen aan de orde stelt om ze te overbruggen.

Dus wil de Partij van de Arbeid:

Eerlijk delen, daadkrachtig hervormen  Crisis en vergrijzing vragen om
daadkrachtige maar vooral ook eerlijke hervormingen. De financiën moeten op orde
maar we willen ook banen behouden en kwetsbare mensen beschermen. en we hebben
bewezen dat dat wij dat kunnen.

Een jaar geleden, toen duidelijk werd dat we het ver het coalitieakkoord niet
gingen redden. Er moesten aanvullende plannen komen. Het CDA wilde onder druk
van de VVD, toen al fors bezuinigen. Wouter Bos, gesteund door alle
wereldeconomen, drong aan op niet bezuinigen tijdens de crisis maar juist
investeren om werkloosheid, en vooral jeugdwerkloosheid, te voorkomen. Dat wij
nu de laagste werkloosheid van Europa hebben is geen toeval!

En ook onze kinderen verdienen goede zorg en een fatsoenlijke oude dag.
Daarom bezuinigen we het kwetsbare economische herstel niet kapot, vragen we de
grootste bijdrage van de hoogste inkomens en ontzien we de middeninkomens. 
Gelijke kansen voor iedereen  Iedereen moet het beste uit zichzelf kunnen halen.
Daarom willen we de beste scholen en goede banen. Kinderen mogen niet opgroeien
in achterstand, oudere werknemers niet aan de kant komen te staan. Voor álle
Nederlanders geldt dat je toekomst telt en niet je afkomst. Iedereen verdient
een eerlijke kans.

Prettig samenleven  We werken aan mooie wijken met betaalbare huizen en
veilige straten. Iedereen moet meedoen, door de taal te spreken en bij te dragen
aan een prettige buurt om in te leven. Mensen voelen zich pas echt thuis als ze
zich veilig voelen. Overlast en criminaliteit worden daarom aangepakt.

Partijgenoten,
Onze strijd voor een fatsoenlijk bestaan voor iedereen is actueler dan ooit,
maar de context is sterk veranderd: de mondiale economie met haar kansen en
risico’s is de realiteit voor ons allemaal geworden. En overal waar ik kom – in
Nederland en daarbuiten- stellen mensen dezelfde vragen…

Zal ik over een paar maanden nog steeds werk hebben? En hebben mijn kinderen
in de toekomst nog steeds de mogelijkheid om te studeren? Krijgen ze de kans om
hun talenten te ontplooien? En kan ik nog genieten va een pensioen en goede zorg
als ik oud ben?
Vragen zoals die honderd jaar geleden ook werden gesteld.

Maar… in de wereld wereld van nu, waarin zowel werk als werknemer héél
anders zijn geworden, werken de oude ideeën over sociale zekerheid en arbeid
onvoldoende.

Want de traditionele zorgen van de blanke fabrieksarbeider waar we onze
sociale zekerheid omheen gebouwd hebben –werkloosheid, arbeidsongeschiktheid en
ouderdom- , zijn de laatste decennia aangevuld met nieuwe zorgen.

Zorgen die niet alleen blanke fabrieksarbeiders treffen, maar ook andere
groepen: vrouwen, jongeren, flexwerkers en nieuwe Nederlanders.
We leven in een wereld waarin vrouwen én mannen werken. Een wereld die
individueler wordt en steeds meer flexibiliteit van ons vraagt.

Een wereld die ons confronteert met drie prangende vragen: Welke risico’s
zijn er in deze nieuwe tijd?  Hoe combineren we werk met zorg voor kinderen of
ouderen?

Hoe houden we zoveel mogelijk mensen zo lang mogelijk actief?

Op die fundamentele vragen biedt de pvda een antwoord door keuzes te maken
die bij deze tijd passen. Wij bieden een perspectief dat náást betaalde arbeid
ook zorg- en maatschappelijke taken waardeert. Dat is goed voor u en voor onze
kinderen.  We moeten kortom een visie schetsen voor een nieuwe generatie
werknemers. Een nieuwe generatie werknemers die leeft in een wereld waarin het
zorgen voor onze kinderen en voor onze ouderen minstens zo belangrijk is als het
verrichten van betaalde arbeid. Het is daarom tijd dat wij hierin onze
gezamenlijk verantwoordelijkheid nemen.

Dit hebben we al gedaan door in de afgelopen jaren de voorzieningen voor
kinderopvang flink uit te breiden, maar dat is slechts een eerste stap.

Zoals we in de afgelopen eeuw gezamenlijk verantwoordelijk hebben genomen om
de traditionele zorgen – werkloosheid, arbeidsongeschiktheid en ouderdom – van
een collectief antwoord te voorzien, zo zullen we nu de nieuwe zorgen moeten
ondervangen door ook hiervoor onze voorzieningen op orde te brengen.  Alleen zo
kunnen we ervoor zorgen dat we ook onze kinderen de toekomst kunnen bieden die
de huidige tijd van hen vraagt.

Vrienden,
Ik ben opgegroeid op Rotterdam-Zuid. In een gezin met hard werkende ouders, mijn
vader in de steigerbouw, mijn moeder in de vleesverwerkende industrie en de Van
Nelle fabriek. Met 7 kinderen was het een uitdaging om rond te komen.

Maar om een ding hebben mijn ouders zich nooit zorgen hoeven maken: de
betaalbaarheid en de kwaliteit van het onderwijs van hun kinderen. Ik heb op
openbare scholen gezeten waar alle basis is gelegd voor het kunnen pakken van de
kansen die ik kreeg.

Toen mijn ouders allebei ernstig ziek werden hebben wij, de kinderen, ons op
onze beurt geen zorgen hoeven maken over de betaalbaarheid en de kwaliteit van
de zorg die zij kregen. Die vanzelfsprekendheid wil ik de huidige en toekomstige
generaties ook bieden.

En of Nederland de keuzes maakt die dat kunnen garanderen, daar gaan deze
verkiezingen over. Wat bepaalt je kansen in dit land: waar je woont of hoe rijk
je ouders zijn, of wie je bent en je bereidheid om mee te doen, je armen uit de
mouwen te steken en jezelf en Nederland de toekomst in te helpen…

Voor die toekomst van onze kinderen gaan we op 9 juni naar de stembus.

Want we mogen onze verworvenheden niet voor lief nemen. Want nog altijd is
het lijntje tussen voor- en tegenspoed, tussen een zonnige en een donkere
toekomst, soms flinterdun. Dit was zo in 1886, in 1900 en dat is nog steeds zo.

En als we niet oppassen, dan wordt het lijntje tussen voor en tegenspoed,
onder druk van de enorme bezuinigingen, de komende jaren alleen maar dunner.

Want wat moet de jong gehandicapte, die door een subsidieerde baan weer volop
meedoet in de samenleving, doen wanneer de subsidie op haar baan wordt
stopgezet? Wat moet de oudere werknemer doen wanneer door een versoepeld
ontslagrecht hij of zij op straat komt te staan en het verder maar moet
uitzoeken? En wat doet de werknemer in de bouw, die ziek aan de kant staat,
wanneer door meer marktwerking in de zorg goede zorg een stuk duurder wordt?

Juist voor deze mensen, mensen die het moeilijk hebben en kwetsbaar zijn, is
het zo belangrijk dat we blijven strijden voor een fatsoenlijk bestaan voor
iedereen.

De opdracht die we ieder jaar op 1 mei, de Dag van de Arbeid, weer in
herinnering roepen.Niet alleen voor de mensen die het voor de wind gaat, de
winnaars van de huidige tijd maar juist voor de mensen die het moeilijker hebben
of zullen krijgen.

Dat is de PvdA, dat is onze agenda voor de toekomst van Nederland!  Ik dank u
wel.’

Delen: