Werk

Dezelfde dag dat tussen kabinet en sociale partners (vakbonden en werkgevers) onlangs een sociaal akkoord werd gesloten, publiceerde minister Lodewijk Asscher een actieplan tegen uitbuiting, oneerlijke concurrentie en verdringing bij de inzet van buitenlandse werknemers.  Daarmee maakte hij werk van de eerste twee moties die ik na mijn entree in de Kamer indiende.

Hét vangnet van onze verzorgingsstaat is de bijstand. Een door de overheid verstrekte uitkering op minimumniveau: absoluut geen 'vetpot', maar wel voldoende. Bestemd voor mensen die niet op een andere manier in hun levensonderhoud kunnen voorzien.

Hoewel we het vaak over de 'Bijstandswet' hebben, heet-ie voluit de Wet Werk en Bijstand. En dat is niet zomaar. De PvdA wil dat niemand aan de kant staat. Dat iedereen (die dat kan) meedoet. Natuurlijk: 'je leeft niet om te werken', maar werk is wel vaak dé manier om mee te doen. Op de arbeidsmarkt, en zo in onze samenleving. Omdat je er sociale contacten mee opdoet. Er zelf mee in je levensonderhoud kunt voorzien.

Onlangs zijn de concepttekst van de Participatiewet en de daarbij horende 'memorie van toelichting' door Staatssecretaris Klijnsma naar de Raad van State gestuurd. Naar verwachting komt die begin mei met z'n advies. Daarna kan dan de echte behandeling van de wet in de Kamer beginnen. Ligt er op dat moment inmiddels een alternatief plan van vakbonden en werkgevers (die praten daar nu met elkaar over in het kader van hun sociaal overleg), dan kijken we ook daar uiteraard serieus naar. Omdat wij sociale partners serieus nemen.

De Partij van de Arbeid heeft er altijd bij het kabinet op aangedrongen om bij de bezuinigingen op Justitie het behoud van banen centraal te stellen. Ik ben dan ook tevreden dat het kabinet alles op alles zet om zo veel mogelijk te bezuinigen op stenen, en zo min mogelijk op mensen.

De overheid en de uitzendbranche willen een einde maken aan het verschijnsel van malafide uitzendbureaus. Mensen moeten beschermd worden tegen uitbuiting en onderbetaling. Onze gezamenlijke inspanning levert resultaat op. De komende tijd pakt het kabinet misstanden in de uitzendbranche verder aan.

Ik spreek hier de hoop uit dat het proces dat sociale partners, het kabinet en de Tweede Kamer de komende weken in zullen gaan slaagt. Een breed draagvlak vormt een belangrijke voorwaarde voor het slagen van alle ingrijpende plannen die uiteindelijk ons land sterker en socialer moeten maken. Dat zei ik dinsdagavond tijdens het debat over de recente cijfers van het Centraal Planbureau. Lees verder voor mijn integrale inbreng.

De Partij van de Arbeid wil dat iedereen mee kan doen op de arbeidsmarkt, ook zij die een arbeidshandicap hebben. Want meedoen op de arbeidsmarkt betekent meedoen in de samenleving. Om die reden hebben we in het regeerakkoord afgesproken dat bedrijven met meer dan 25 werknemers minimaal vijf procent van hun functies moeten laten vervullen door mensen met een beperking. Een stok achter de deur die blijkbaar, en helaas, nodig is.

De Partij van de Arbeid wil frauduleuze constructies op de arbeidsmarkt, waarbij buitenlandse bedrijven te weinig premies afdragen, aanpakken. Deze bedrijven creëren een uiterst onwenselijke situatie, waarvan de werknemer de dupe is en waardoor er oneerlijke concurrentie ontstaat. Daarom zou ik graag zien dat de minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid de daartoe bevoegde instanties meer slagkracht geeft om dit type fraude te kunnen bestrijden.

Het heeft er alle schijn van dat Nederlandse uitzendbureaus schijnconstructies inzetten om Poolse arbeiders goedkoper in de Nederlandse tuinbouw te laten werken. Hierdoor ontstaat er oneerlijke concurrentie en mogelijk verdringing op de arbeidsmarkt. Een Westlandse wethouder heeft hierover aan de bel getrokken. Ik heb minister van Sociale Zaken Asscher gevraagd om zo snel mogelijk een eind te maken aan deze constructie.

Update 14-1: De minister heeft toegezegd deze constructies met vakbonden en werkgevers aan te pakken.