Ontwikkelingssamenwerking

De Partij van de Arbeid wil dat minister Ploumen zich gaat inzetten om conflictgrondstoffen te weren uit Europa. Dergelijke conflictgrondstoffen, zoals coltan dat in mobieltjes wordt gebruikt, worden door strijdende partijen gebruikt om hun strijd te financieren en dragen daardoor bij aan instabiliteit in de landen waar de grondstoffen gevonden worden.

Nederland moet een volwassen, gelijkwaardige relatie met ontwikkelingslanden aangaan. Hulp moeten worden toegespitst op de allerarmste landen en fragiele staten. In de rijkere ontwikkelingshanden zullen handel en investeren de komende jaren een rol gaan spelen. Onderdeel van deze nieuwe en gelijkwaardige relatie is ook regeringen aanspreken op hun verantwoordelijkheden. Regeringen in rijkere ontwikkelingslanden kunnen en moeten publieke voorzieningen zelf verzorgen, niet alleen voor de gelukkige elite, maar voor iedereen.

Afgelopen vrijdag presenteerde minister Ploumen haar ontwikkelingsnota. Op diezelfde dag waren er nog precies duizend dagen te gaan om de millenniumdoelstellingen voor 2015 te halen. De millenniumdoelen zijn acht concrete doelstellingen op het gebied van ontwikkelingshulp. Ook de Nederlandse regering zet deze acht doelen centraal in haar beleid voor ontwikkelingssamenwerking. Hoewel deze onderwerpen niet nieuw waren, is het wel voor het eerst dat er internationale afspraken werden gemaakt met concrete en meetbare doelen.

De Partij van de Arbeid is trots op de plannen die minister Ploumen vrijdag heeft gepresenteerd over de toekomst van ontwikkelingssamenwerking. Het traditionele ontwikkelingswerk gaat door op een modernere voet. De minister geeft terecht prioriteit aan zwakke staten, aan vrouwenrechten en aan armoedebestrijding. Dat zijn vooral in Afrika de drie belangrijkste problemen.

De falende overheden en de nog altijd veel te zwakke positie van vrouwen in veel van deze landen staan echte ontwikkeling in de weg. Met deze plannen wordt ontwikkelingssamenwerking moderner en effectiever en dat is precies wat nodig is.

Tijdens een tweedaags bezoek aan Afghanistan heb ik meerjarige steun aan de Afghaanse vrouw toegezegd. Hoewel de positie van vrouwen in Afghanistan de afgelopen jaren zeker is verbeterd, moet er nog heel veel gebeuren. Tijdens mijn gesprekken met vrouwen in hoofdstad Kabul en provincie Kunduz is dat overduidelijk naar voren gekomen. Volgens de grondwet is er gelijkheid, maar de praktijk is anders.

Een groep van islamitische landen, enkele Afrikaanse landen en de Heilige Stoel probeert tijdens de VN-vrouwenconferentie die nu wordt gehouden, het verschil tussen mannen en vrouwen te benadrukken en te vergroten. Dat baart mij grote zorgen. Om tegenkracht te bieden zal versterking van de positie van vrouwen in ontwikkelingslanden bovenaan de prioriteitenlijst van Nederlandse ontwikkelingssamenwerking moeten komen te staan. Dat betoog ik donderdag op opiniesite Joop.nl.

Het bedrijfsleven kan en mag een rol spelen in ontwikkelingssamenwerking, maar dat kan alleen ontwikkelingsrelevant zijn als het ook duurzaam en verantwoord is. Langs deze lat zal de Partij van de Arbeid de inzet van het bedrijfsleven in buitenlandse handel en ontwikkelingssamenwerking leggen. Niet hoger, maar zeker ook niet lager.

De witte man is in Afrika op zijn retour, stelt Marcia Luyten in haar boek 'Dag Afrika'. Hij legt het af in de bar, schrijft zij, in de smartphone van de minister en tegen het economisch geweld van de Chinezen. Ik zie dezelfde ontwikkelingen, maar deel niet de conclusie dat het Westen het nakijken heeft.

Op initiatief van SP-collega Jasper van Dijk en van mij heeft in de Tweede Kamer een hoorzitting over landroof plaatsgevonden. Drie hoofdpunten zijn nodig om de negatieve effecten van Nederlandse investeringen in landbouw- en bosbouwgronden in ontwikkelingslanden te beteugelen en uit te bannen en de positieve effecten van deze grootschalige investeringen te stimuleren: transparantie, transparantie en transparantie.

De algemene commissie voor Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking debatteerde afgelopen week met minister Ploumen over het Europees Ontwikkelingsbeleid. Op de vraag wat de toegevoegde waarde van ontwikkelingssamenwerking door de EU is, werd wat mij betreft te weinig ingegaan.