internationaal

Nederland wordt samen met Bangladesh voorzitter van een groep van donorlanden, bedrijven en maatschappelijke organisaties die de misstanden in de textielsector in Bangladesh gaat aanpakken. Alle betrokken partijen - de textielsector, producenten, consumenten en overheden - moeten nu hun verantwoordelijkheid nemen om de vicieuze cirkel te doorbreken. We kunnen niet naar elkaar blijven wijzen.

Op 9 mei is de dag van Europa. Er wordt dan er gevierd dat op die datum in 1950 de Franse minister Robert Schuman een verklaring aflegde waarin hij pleitte om de Franse en Duitse productie van kolen en staal voortaan gemeenschappelijk aan te pakken – het startpunt van de Europese samenwerking.

Er zijn weken die voorbij vliegen en daar was deze een van. In aanloop naar een partijcongres is er altijd veel werk te verzetten. Er werd in Den Haag een zorgakkoord gesloten en we lanceerden bovendien de site www.watwiljijmeteuropa.nl.

De Partij van de Arbeid wil dat minister Ploumen zich gaat inzetten om conflictgrondstoffen te weren uit Europa. Dergelijke conflictgrondstoffen, zoals coltan dat in mobieltjes wordt gebruikt, worden door strijdende partijen gebruikt om hun strijd te financieren en dragen daardoor bij aan instabiliteit in de landen waar de grondstoffen gevonden worden.

Vandaag lanceert de Partij van de Arbeid de website www.watwiljijmeteuropa.nl. Hier kun je jouw mening geven over een ander en beter Europa. Deelnemers kunnen ook de ideeën van anderen rangschikken. De beste voorstellen maken kans om opgenomen te worden in ons programma voor de Europese Parlementsverkiezingen in 2014.

Dus als jij goede ideeën hebt over zaken waar Europa volgens jou meer, minder of gewoon helemaal niets aan moet doen, laat dan van je horen. Of je nu lid bent of niet.

Dankzij de inspanningen van EU-buitenlandchef Ashton, maar vooral dankzij de durf van hun beide leiders, bereikten Servië en Kosovo vorige week een historisch akkoord.

Nederland moet een volwassen, gelijkwaardige relatie met ontwikkelingslanden aangaan. Hulp moeten worden toegespitst op de allerarmste landen en fragiele staten. In de rijkere ontwikkelingshanden zullen handel en investeren de komende jaren een rol gaan spelen. Onderdeel van deze nieuwe en gelijkwaardige relatie is ook regeringen aanspreken op hun verantwoordelijkheden. Regeringen in rijkere ontwikkelingslanden kunnen en moeten publieke voorzieningen zelf verzorgen, niet alleen voor de gelukkige elite, maar voor iedereen.

De Europese Unie zet alle zeilen bij om de Euro te redden. Kosten noch moeite noch wetgeving worden gespaard om er voor te zorgen dat ons geld zijn waarde behoudt. Op het terrein van de mensenrechten ontbreekt deze daadkracht. Uitzettingen van Roma, de mishandeling van homo’s op straat in Parijs en de opkomst van de fascistische Griekse partij Gouden Dageraad laten zien dat de mensenrechtensituatie in Europa achteruit gaat.

Het probleem van belastingontwijking en -ontduiking is veel te lang getolereerd in Europa. Dit fenomeen ondermijnt het vertrouwen van de burgers in het vermogen van de nationale regeringen en van de Europese Unie om hun burgers te beschermen tegen machtige profiteurs, die hun rijkdom vergroten door de winsten op te strijken en de rekening door gewone burgers te laten betalen. Het is onbegrijpelijk dat de Europese regeringsleiders dit toelaten.

Europa heeft krachtige klimaatambities, maar deze worden keer op keer de nek omgedraaid door wispelturig beleid. Het is erg ongelukkig dat Europa de CO2-handel nu laat vallen, net op het moment dat het systeem navolging krijgt in de rest van de wereld. Zelfs in China ontstaat het besef dat het zo niet verder kan.