Sjoera Dikkers

Dit keer een werkbezoek over de intensieve veehouderij in Overijssel. Mijn collega Tjeerd van Dekken en ik werden uitgenodigd door Hester Maij, gedeputeerde van de provincie Overijssel, om te zien hoe de megastallen er in de praktijk uit zien.

Op uitnodiging van de federatie Particulier Grondbezit ben ik, met mijn hondje als bijrijder, onderweg naar Scherpenzeel. Landgoederen zijn vaak al vele tientallen jaren in bezit van een familie. Deze families zijn altijd erg betrokken bij hun landgoed, natuur en met de boeren die op het landgoed een bedrijf pachten. Het in stand houden van het landgoed met veel aandacht voor het bijzondere landschap staat dan ook centraal.

Als je op Internationale Vrouwendag uit vissen gaat met Sportvisserij Nederland, is de emancipatie al best geslaagd denk ik. De sportvisserijbond is een van de grootste bonden van Nederland met veel leden die er allemaal plezier in hebben om een hengel uit te werken.

Op de eerste mooie voorjaarsdag rij ik naar Odoorn in Drenthe waar ik door Jan Reinier de Jong en zijn vrouw José wordt opgewacht. Jan Reinier is een jonge ondernemer die het akkerbouw bedrijf van zijn vader heeft overgenomen. Hij bouwt het bedrijf in rap tempo uit door de aankoop en pacht van grond in de buurt.

Dit keer ben ik op weg door de prachtige Noord Hollandse polders naar Sint Pancras voor een bezoek aan Jan Kalverdijk. De heer Kalverdijk mailde mij na dat ik in het blad ‘Bloembollen visie’ me nogal kritisch had uitgelaten over het gebruik van gewasbeschermingsmiddelen (lees: gif) in de bollenteelt.  Omdat de bollen niet voor consumptie gebruikt worden is er een ruime keus aan pesticide, fungicide en andere gifstoffen die de bol moeten beschermen tegen plagen van buitenaf. De bloembollensector is op zoek naar alternatieven, maar heeft niet zo’n haast volgens mij.