Kirsten Meijer

De Dag van de Arbeid is een dag om te vieren, maar ook om stil te staan bij de onvoltooide strijd voor rechtvaardigheid, tegen uitbuiting en tegen onderdrukking. Er zijn voorbeelden genoeg, maar onvermijdelijk denk ik aan de ingestorte textielfabriek in Bangladesh. De werknemers werden gedwongen te gaan werken, ondanks het feit dat er scheuren in de muur zaten. Het dodental is inmiddels opgelopen tot boven de 400.

Vorige week brachten we een bezoek aan de Verenigde Staten. Eerst naar Washington DC, om een seminar van het Center for American Progress bij te wonen en daarna was ik in New York, waar ik op 8 maart Internationale Vrouwendag vierde bij de Verenigde Naties. In beide steden werd ik geraakt door het optimisme en de wil om mobiliseren voor progressieve verandering.

Afgelopen zaterdag kwamen we in Zwolle bijeen voor het grote PvdA Midden-Oostendebat. Met sprekers uit binnen- en buitenland, ruim 400 mensen en een veelheid aan onderwerpen werd het een unieke dag.

Dansen op de Dam. Dat hebben we vandaag gedaan. Samen met vele andere vrouwen en mannen in de sneeuw, om aandacht te vragen voor geweld tegen vrouwen. Niet alleen op de Dam werd gedanst. Wereldwijd wordt vandaag gedanst door één miljard mensen in 176 landen. Het laat zien dat we het niet pikken dat nog steeds één op de drie vrouwen te maken krijgt met geweld.