John Kerstens

In een overleg met minister Asscher heb ik hem gewezen op de relatie tussen flexwerk en (on)veiligheid en hem verzocht daar actie op te ondernemen. Ook heb ik aandacht gevraagd voor het feit dat in een aantal sectoren steeds vaker geconcurreerd wordt op veiligheid en arbeidsomstandigheden. En dan niet zoals de PvdA dat graag zou zien ('Koop bij mij, want ik heb mijn zaakjes goed op orde'), maar precies andersom ('Koop bij mij, want ik ben goedkoper omdat ik bespaard heb op veiligheid en goede arbeidsomstandigheden'). Tenslotte heb ik mijn zorgen geuit over het snel teruglopend aantal nieuwe bedrijfsartsen. Lees verder voor mijn integrale bijdrage in het overleg.

Dezelfde dag dat tussen kabinet en sociale partners (vakbonden en werkgevers) onlangs een sociaal akkoord werd gesloten, publiceerde minister Lodewijk Asscher een actieplan tegen uitbuiting, oneerlijke concurrentie en verdringing bij de inzet van buitenlandse werknemers.  Daarmee maakte hij werk van de eerste twee moties die ik na mijn entree in de Kamer indiende.

Hét vangnet van onze verzorgingsstaat is de bijstand. Een door de overheid verstrekte uitkering op minimumniveau: absoluut geen 'vetpot', maar wel voldoende. Bestemd voor mensen die niet op een andere manier in hun levensonderhoud kunnen voorzien.

Hoewel we het vaak over de 'Bijstandswet' hebben, heet-ie voluit de Wet Werk en Bijstand. En dat is niet zomaar. De PvdA wil dat niemand aan de kant staat. Dat iedereen (die dat kan) meedoet. Natuurlijk: 'je leeft niet om te werken', maar werk is wel vaak dé manier om mee te doen. Op de arbeidsmarkt, en zo in onze samenleving. Omdat je er sociale contacten mee opdoet. Er zelf mee in je levensonderhoud kunt voorzien.

Onlangs zijn de concepttekst van de Participatiewet en de daarbij horende 'memorie van toelichting' door Staatssecretaris Klijnsma naar de Raad van State gestuurd. Naar verwachting komt die begin mei met z'n advies. Daarna kan dan de echte behandeling van de wet in de Kamer beginnen. Ligt er op dat moment inmiddels een alternatief plan van vakbonden en werkgevers (die praten daar nu met elkaar over in het kader van hun sociaal overleg), dan kijken we ook daar uiteraard serieus naar. Omdat wij sociale partners serieus nemen.

In het kader van onze zorgtour bezocht ik vorige week woonzorgboerderij De Hagert in 't dorpje Leur bij Wijchen. In en rond een monumentale boerderij kunnen daar dementerende ouderen en mensen met een verstandelijke beperking terecht voor 24-uurszorg en dagbesteding. En kan de buurt er terecht: op 't volkstuintje, om zelfgemaakte jam te kopen en om een keer in de twee weken samen te koken en te eten. Om maar wat te noemen.