Weblog Guusje ter Horst: veiligheid en privacy
Deze week houdt minister Guusje ter Horst van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties voor pvda.nl een dagboek bij. In deel vier schrijft ze over privacy en veiligheid: 'De mensen die in de praktijk met veiligheid en privacy te maken hebben, hebben behoefte aan werkbare handvatten en niet aan filosofische vergezichten.'
Vandaag ontvingen minister Hirsch Ballin en ik het rapport van de commissie ‘veiligheid en persoonlijke levenssfeer’. Deze commissie stond onder voorzitterschap van de vorige burgemeester van Utrecht, Annie Brouwer-Korf. Het rapport heeft de praktische titel: ‘Gewoon doen’. Ik ben blij met die invalshoek, want de mensen die in de praktijk met veiligheid en privacy te maken hebben, hebben behoefte aan werkbare handvatten en niet aan filosofische vergezichten. Of zoals Annie Brouwer het zelf zei: 'Haal de kramp eraf als het om privacy gaat, behandel dat niet als iets heilig-juridisch maar als een normaal beleidsterrein.’ En ik ben het ook eens met de consequentie: zorg ervoor dat er voldoende kennis in huis is bij de organisaties die ermee te maken hebben.
Politieagenten, hulpverleners en burgemeesters worstelen regelmatig met concrete vragen: wanneer deel ik informatie met anderen? Wordt het veiliger wanneer ik als agent informatie deel met jeugdzorg of gemeenteambtenaren of een woningbouwcorporatie, of juist niet? Het woord ‘privacy’ kan aan de ene kant een hindernis zijn om in te grijpen terwijl de veiligheid van personen of kinderen in gevaar is.
Aan de andere kant mag onze daadkracht niet leiden tot het te grabbel gooien van persoonsgegevens. Er zijn nu veel meer instanties dan vroeger die zich met veiligheid bezighouden, zoals woningcorporaties, scholen, of zelfs consultatiebureaus. Omwille van de veiligheid moeten gegevens vaak worden gedeeld tussen partijen met verschillende taken en doelstellingen, partijen die niet in hetzelfde ‘domein’ zitten, om maar eens Haags jargon te gebruiken. ICT-deskundigheid moet je dus in huis hebben om risico’s vooraf te voorzien.
De commissie heeft zes algemene criteria opgesteld die organisaties kunnen toepassen als zij een afweging moeten maken tussen veiligheid en privacy. Ik doopte dit afwegingskader als de 'meetlat van Brouwer'. De criteria hebben betrekking op het waarborgen van transparantie zodat mensen weten hoe er met zijn gegevens Eén voorbeeld is de Automatic Number Plate Recognition, de zogenaamde kentekenherkenning met camera’s. De Commissie heeft deze kritisch maar constructief beschreven en langs de meetlat gelegd. De korpschefs die hiermee werken komen binnenkort bijeen om te komen tot een landelijke standaard voor de inzet van deze techniek. In die zin heeft de Commissie nu al haar doorwerking!'
