Geen enkel zicht op baan voor arbeidsgehandicapte

De Tweede Kamer organiseert deze week een meerdaagse hoorzitting over het paradepaardje van het kabinet: de Wet Werken naar Vermogen. Al na de eerste ochtend gesprekken werd ik bevestigd in mijn vermoeden dat dit wetsvoorstel is gebaseerd op drijfzand: er is geen enkele garantie dat werkgevers ook daadwerkelijk meer arbeidsgehandicapten in dienst zullen nemen. Dat kán en moet anders! Het is tijd dat de staatssecretaris eisen gaat stellen aan de werkgevers en dat de werkgevers hun maatschappelijke verantwoordelijkheid gaan nemen.

Duizenden goedwillende mensen komen door dit beleid op de bank te zitten in plaats van aan het werk, ondanks de financiële prikkel via loondispensatie en het voornemen van dit kabinet om ‘werkgevers te ontzorgen’ bij het aannemen van mensen met een arbeidsbeperking.

Het komt er op neer dat deze mensen onder het minimumloon moeten gaan werken en dat de gemeente moet aanvullen tot het wettelijk minimumloon. Ook het CDA geeft nu aan dat ‘hun zorg of er ook echt banen komen bij werkgevers niet zijn weggenomen’.